«θέατρο σκιών»

Ένα «θέατρο σκιών» σε χαρτί τουαλέτας!http://perierga.gr/2011

Ευαγγελία Αναστασάκη | 18:51 - 10 Δεκεμβρίου 2011

Η Anastassia Elias φτιάχνει μοναδικά κολάζ χρησιμοποιώντας ψαλίδι, κόλα και ρολά από χαρτί υγείας! Εικόνες της καθημερινότητας ξεπηδούν μέσα στο ρολό, συνθέτοντας ένα εναλλακτικό «θέατρο σκιών» που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους!

Η φαντασία και η δημιουργικότητα της Anastassia «ξετυλίγονται» μέσα στους χάρτινους κυλίδρους αποτυπώνοντας μια βόλτα στην εξοχή, μια επίσκεψη στο κομμωτήριο, έναν αγώνα μπάσκετ, ακόμη στιγμές χαλάρωσης στο σπίτι ή εικόνες από το βουνό και τη θάλασσα.

«Η τεχνική που χρησιμοποιώ είναι πολύ εύκολη και η όλη διαδικασία πολύ διασκεδαστική. Σχεδιάζω τις φιγούρες πρώτα σε χαρτί και τις κόβω προσεκτικά. Στη συνέχεια τις κολλάω στο εσωτερικό του ρολού, σχηματίζοντας την εικόνα που θέλω.

Κάνω το ίδιο πολλές φορές, φτιάχνοντας μια μικρή ιστορία… Με τον κατάλληλο φωτισμό στο πίσω μέρος των χάρτινων κυλίνδρων, οι φιγούρες μοιάζουν σχεδόν ζωντανές. Έτσι έχω ένα πρωτότυπο θέατρο σκιών εν δράσει…», εξηγεί η καλλιτέχνις.

Ξεχάστε, λοιπόν, τα βιβλία και τα περιοδικά που παίρνετε μαζί σας στον προσωπικό χώρο του σπιτιού, για να περάσει η ώρα. Την επόμενη φορά επιλέξτε κόλλα και ψαλίδι και αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη, ξεδιπλώνοντας τη δημιουργικότητά σας μέσα στο ρολό από το χαρτί υγείας… Θα είναι μια καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτείτε το χαμένο χρόνο!

Ξεχασμένη ασιατική φυλή που πίνει μόνο μητρικό γάλα βρέθηκε στα βουνά της Πίνδου

Δημοσιεύτηκε στις 15 Νοεμβρίου, 2013

http://www.tokoulouri.com/international/got-milk/

Δεν πίστευαν τα μάτια τους οι αστυνομικοί της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος τα ξημερώματα της Τετάρτης με τις εικόνες που αντίκρισαν όταν επιχείρησαν σε περιοχή έξω από το Τσεπέλοβο Ιωαννίνων, με σκοπό να συλλάβουν έναν ύποπτο κοπρολάγνο του διαδικτύου.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι άνδρες των αστυνομικών αρχών έπεσαν πάνω σε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπολογικές ανακαλύψεις του εικοστού πρώτου αιώνα, αφού έφεραν στο φως την ύπαρξη μιας πανάρχαιας ξεχασμένης φυλής, η οποία ζει στην περιοχή από τη νεολιθική εποχή σε πλήρη απομόνωση!

Τα μέλη της ιδιαίτερης αυτής κοινότητας έχουν χαρακτηριστική εμφάνιση με έντονα ασιατικά χαρακτηριστικά, ενώ μιλάνε μια διάλεκτο ανάμεσα στα αρχαία αραμαϊκά και τα φινλανδικά, γεγονός που έχει προβληματίσει τη διεθνή γλωσσολογική κοινότητα καθώς οι δύο αυτές γλώσσες παρέμεναν ασύνδετες μέχρι σήμερα.

Τo αξιοπερίεργο αυτού του ξεχασμένου λαού που φάνηκε από την πρώτη στιγμή είναι πως οι άνθρωποι αυτοί τρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα, καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους. Μάλιστα, τη στιγμή που έπεσαν πάνω τους οι αστυνομικές δυνάμεις, οι ιθαγενείς του Τσεπέλοβου ετοιμάζονταν για το πρωινό άρμεγμα, διαδικασία που εν είδει ιεροτελεστίας λαμβάνει χώρα κάθε πρωί κατά το ξημέρωμα. Οι συνολικά 54 γυναίκες της ομάδας ήταν μαζεμένες στο κέντρο του οικισμού και άρμεγαν η μία την άλλη, ενώ οι άντρες είχαν στήσει έναν ξέφρενο χορό περικυκλώνωντας τις γυναίκες και ούρλιαζαν εκστατικά.

Τεχνολογικά, οι ιθαγενείς της Πίνδου έχουν μείνει στην νεολιθική εποχή, με τη μόνη διαφορά ότι έχουν εξελίξει μεθόδους παραγωγής τυριού και γιαουρτιού. Τα είδη τυριού που ανακαλύφθηκαν από τις αρχές μέσα σε τρύπες στο έδαφος είναι αναρίθμητα, το καθένα με διαφορετικές αναλογίες μητρικού γάλακτος νεαρών και μεγαλυτέρων γυναικών και φτιαγμένο με άλλο τρόπο επεξεργασίας. Το εκλεκτότερο όμως και σπανιότερο όλων των εδεσμάτων θεωρείται το γιαούρτι γάλακτος γυναικών άνω των 65 -με πέτσα- καθώς η μέση ηλικία των ανθρώπων της φυλής της Πίνδου δεν ξεπερνά τα 40 έτη.

Δυστυχώς είναι νωρίς ακόμη για να μεταφέρει το «Κουλούρι» στους αναγνώστες του περισσότερα, αφού οι μελέτες του πληθυσμού από τους επιστήμονες μόλις ξεκινούν, το σίγουρο όμως είναι ότι έχουμε να μάθουμε πολλά από και για τους αρχέγονους συμπατριώτες μας.

Τέλος, δεν έχει ξεκαθαριστεί μέχρι αυτήν την ώρα το αν οι ελληνικές αρχές θα σεβαστούν την απομόνωση των ιθαγενών του Τσεπέλοβου μελετώντας τους από απόσταση ασφαλείας ή αν στο όνομα της επιστήμης θα εξαντλήσουν κάθε περιθώριο για ανθρωπολογικές και ιατρικές μελέτες. Από πλευράς μας, ελπίζουμε να μην διαταραχθεί η ζωή της όμορφης αυτής κοινότητας.

εικόνες από το Βόρειο Σέλας

Εκπληκτικής ομορφιάς εικόνες από το Βόρειο Σέλας

Ευαγγελία Αναστασάκη | 13:04 - 14 Νοεμβρίου 2013                 http://perierga.gr/2013

Το 1621 ο Γάλλος επιστήμονας Pierre Gassendi αποφάσισε να ονομάσει το παράξενο φαινόμενο φωτός που είχε παρατηρήσει στον ουρανό ως Aurora (από το όνομα της ρωμαϊκής θεάς της Αυγής) Borea (από το ελληνικό όνομα για τον βοριά). Το μυστηριώδες Αurora Βorealis είχε λάβει πλέον την ονομασία του και το Βόρειο Σέλας (όπως είναι κοινώς γνωστό) όποτε έκανε την εμφάνισή του στον ουρανό δεν περνούσε απαρατήρητο. Πρόκειται για το φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και που παρατηρείται ιδίως στις πολικές περιοχές, τόσο στο Βόρειο ημισφαίριο όσο και στο Νότιο, αποκαλούμενο ανάλογα «Βόρειο Σέλας» και «Νότιο Σέλας». Ωστόσο καθώς οι περιοχές κοντά στο βόρειο πόλο είναι πιο κατοικημένες επικράτησε η ονομασία Βόρειο Σέλας.

Το φαινόμενο αυτό είναι από τα ωραιότερα που προσφέρει η φύση σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων σε αιφνίδιες εμφανίσεις και με γρήγορες σχετικά μεταμορφώσεις. Η εμφάνιση του Σέλαος, αν και πολύ σπάνια για παραμεσόγειες χώρες, κίνησε το ενδιαφέρον των ανθρώπων από την αρχαιότητα και ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες. Πρώτος επιστημονικά παρατηρητής του φαινομένου φέρεται ο Αριστοτέλης, που αναφέρει γι’ αυτό στα «Μετεωρολογικά» του, όπου περιγράφει τα χρώματα και τους συνδυασμούς στον ουρανό.

παραμυθένιο ιταλικό χωριό!

Home » Περίεργες Φωτογραφίες » Canazei: Ένα παραμυθένιο ιταλικό χωριό!

Canazei: Ένα παραμυθένιο ιταλικό χωριό!

Ευαγγελία Αναστασάκη | 13:04 - 20 Νοεμβρίου 2013             http://perierga.gr/2013   

Η βόρεια Ιταλία μπορεί να υπερηφανεύεται για ορισμένα από τα πιο όμορφα ορεινά χωριά, τα οποία βρίσκονται καλά κρυμμένα στους Δολομίτες. Ένα από αυτά είναι και το διάσημο Canazei, πρωτίστως στους λάτρεις των χειμερινών διακοπών και του σκι. Ιδιαίτερα φιλόξενος τόπος και από τους πιο γραφικούς της περιοχής, το χωριό αυτό διαθέτει υπέροχα φυσικά τοπία, παραδοσιακά σπίτια και κατοίκους που φημίζονται για τη φιλοξενία τους.

Στα must του μπορούμε να προσθέσουμε την υπέροχη τοπική κουζίνα αλλά και τα άριστης ποιότητας κρασιά. Πλήθος επισκεπτών επιλέγουν το Canazei τους χειμερινούς μήνες απολαμβάνοντας σκι στις πολλές πίστες και στο άριστα εξοπλισμένο χιονοδρομικό κέντρο της περιοχής. Όσο για τα τοπία; Οι χιονισμένες βουνοκορφές αλλά και τα κατάλευκα σπιτάκι συμπληρώνουν ένα από τα ωραιότερα χειμερινά σκηνικά σε αυτό το ιταλικό ορεινο χωριουδάκι.

Παρίσι ! Rue des Thermopyles (σ.σ. Οδός Θερμοπυλών),

H γραφική Οδός Θερμοπυλών στο Παρίσι!

Ευαγγελία Αναστασάκη | 15:22 - 9 Αυγούστου 2013                  http://perierga.gr/2013

Έγινε γνωστός το 2006 από την ταινία Paris Je t’aime, καθώς μια Αμερικανίδα τουρίστρια έκανε το πρώτο της ταξίδι στο Παρίσι και βρέθηκε να περιπλανιέται στα γραφικά πρακόστρωτα δρομάκια της Rue des Thermopyles (σ.σ. Οδός Θερμοπυλών), στο 14ο διαμέρισμα τους Παρισιού. Η ονομασία του οφείλεται στο γεγονός ότι ο δρόμος είναι στενός, όπως το πέρασμα που έγινε η Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ.

Το λιθόστρωτο, γραφικό και ολάνθιστο δρομάκι κατοικείται ως επί το πλείστον από καλλιτέχνες που συνηθίζουν να αφήνουν στις αυλέςκαι τις εξώπορτες παλιά βιβλία και αντικείμενα που δεν χρειάζονται εν είδει ενός ιδιόμορφου παζαριού όπου ο κάθε περαστικός μπορεί να διαλέξει και να πάρει ό,τι του αρέσει. Πολλοί τοίχοι του δρόμου είναι καλυμμένοι με γκράφιτι από τη διάσημη Γαλλίδα street artist Miss Tic. Eπιπλέον, μικρά μπιστρό και γραφικά εστιατόρια συμπηλώνουν το σκηνικό, ενώ γκαλερί Τέχνης και κουκλίστικα cafes «πλημμυρίζουν» καθημερινά από Παρισιάνους και ξένους που θέλουν να ξεφύγουν από την πολύβουη πόλη και να βρεθούν για λίγο σε μια άλλη εποχή!

Ελληνική Κοινότητα Νυρεμβέργης

kλίκ στην εικόνα

Τ

Τα τριαντάχρονα γιόρτασε η Ελληνική Κοινότητα Νυρεμβέργης

Τριάντα χρόνια ζωής συμπλήρωσε η Ελληνική Κοινότητα Νυρεμβέργης και το γεγονός εορτάστηκε με μια σεμνή, αλλά συγκινητική εκδήλωση, στο «Σπίτι της Γειτονιάς», ένα οίκημα που παραχωρεί ο δήμος της Νυρεμβέργης σε συλλόγους αλλοδαπών της πόλης, όπου στεγάζεται και η οργάνωση των Ελλήνων.
Στο χαιρετισμό του, ο πρόεδρος της Κοινότητας, Γιάννης Δαουράκης, έκανε ένα μικρό απολογισμό των δραστηριοτήτων της οργάνωσης, επισημαίνοντας ότι η συλλογική δράση των Ελλήνων στη Νυρεμβέργη ξεκίνησε πριν από περίπου 50 χρόνια, το 1964, με την ίδρυση του Εργατικού Συλλόγου Νυρεμβέργης, τον οποίο διαδέχτηκε η Ελληνική Κοινότητα. 

Ο κ. Δαουράκης ευχαρίστησε, επίσης, τον Δήμο Νυρεμβέργης για την οικονομική βοήθεια που παρέχει στα δωρεάν φροντιστήρια εκμάθησης γερμανικής και αγγλικής γλώσσας. Μεταξύ άλλων, στην κοινότητα παραδίδονται και δωρεάν μαθήματα ελληνική γλώσσας και πληροφορικής.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν βουλευτές του κοινοβουλίου της Βαυαρίας, ελληνικής και μη καταγωγής δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων και πλήθος κόσμου. Χαιρετισμούς απευθύνανε η διευθύντρια του Aula, Klara Langmar, ο Christian Vogel, εκ μέρους του δημάρχου Νυρεμβέργης και ο πρωτοπρεσβύτερος, κ. Αλέξανδρος Τζατζάνης.
Στο τέλος της εκδήλωσης προβλήθηκε οπτικοακουστικό αφιέρωμα με θέμα την μετανάστευση, με την ευκαιρία των 50 χρόνων από την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας για την είσοδο Ελλήνων μεταναστών στην τότε Δυτική Γερμανία, που επιμελήθηκε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεσσαλικών Συλλόγων Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών κρατών, Διαμαντής Γκίκας.
Σημειώνεται ότι το 2011 είναι χρονιά επετειακή για πολλούς ελληνικούς συλλόγους και φορείς της Νυρεμβέργης, που επίσης θα γιορτάσουν τα 30χρονα από την ίδρυσή τους, όπως ο Μακεδονικός Σύλλογος «Μέγας Αλέξανδρος», ο Θρακικός Σύλλογος «Ορφέας» και ο Nachbarschaftshaus Gostenhof (Πυθαγόρας Νυρεμβέργης).
_____________________________________________
Λίγα λόγια για την πορεία των Ελλήνων στη Νυρεμβέργη
_____________________________________________
Στη Νυρεμβέργη, όπως και σε άλλες πόλεις της Γερμανίας, όπου εγκαταστάθηκαν ομαδικά χιλιάδες Έλληνες μετανάστες από το 1960 και μετά, οργανώθηκε μια μικρογραφία της Ελλάδας, με ανθρώπους απ΄ όλα τα σημεία της πατρίδας. Ίσως τότε δεν γνώριζαν ότι στην ιστορική αυτή πόλη της Φραγκονίας, που έγινε τελικά και δική τους, καταγράφεται ελληνική παρουσία εδώ και 900 χρόνια.
Η πολιτική και κοινωνική ζωή των Ελλήνων της Νυρεμβέργης ήταν πάντα πολύ ζωντανή, με ενεργό συμμετοχή των μεταναστών μας στα τοπικά δρώμενα, γεγονός που αναγνωρίζεται από τους τοπικούς άρχοντες. Οι Έλληνες μετανάστες έχουν να επιδείξουν και σειρά οικονομικών δραστηριοτήτων, ως άξιοι πρεσβευτές της Ελλάδας.
Στα όρια του δήμου της Νυρεμβέργης ζουν και εργάζονται πάνω από 11.000 Έλληνες (πάνω από 22.000 στην ευρύτερη περιοχή), σύμφωνα με στοιχεία της κοινότητας, που παραθέτονται στο επετειακό λεύκωμα, που έχει εκδώσει. Στην πόλη λειτουργούν ελληνικά σχολεία (δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο). Το ελληνικό «τοπίο» στην φιλόξενη πόλη της Φραγκονίας συμπληρώνουν περίπου 1500 ελληνικά καταστήματα, από τα οποία 750 εστιατόρια, καθώς επίσης και καλλιτέχνες, ζωγράφοι, συγγραφείς και αθλητές.
Στην Κοινότητα, που είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας από το 1981, λειτουργεί εδώ και χρόνια χορευτικό συγκρότημα, στο οποίο προσέρχονται και Γερμανοί που αγαπούν την Ελλάδα. Επίσης, υπάρχει οργανωμένος χώρος για τα άτομα τρίτης ηλικίας, ενώ οι νέοι και οι νέες μπορούν να παρακολουθούν μαθήματα πληροφορικής στις αίθουσες της Κοινότητας, που στεγάζεται με δικό της γραφείο από το 1981 στο «Σπίτι της Γειτονιάς».
Σειρά δραστηριοτήτων έχει να επιδείξει και το πνευματικό Κέντρο της Ενορίας «Απόστολος Παύλος», ενώ μεγάλη δραστηριότητα αναπτύσσουν οι εθνικοτοπικοί και άλλοι ελληνικοί σύλλογοί της Νυρεμβέργης, όπως και ο Ελληνογερμανικός Σύλλογος «Φίλος», με πρωτοβουλία του οποίου η πόλη της Νυρεμβέργης αδελφοποιήθηκε με την Καβάλα, το 1999.
Διαμαντένια Ριμπά

 

ΒΟΥΛΗΣ ΒΡΕΤΤΟΣ:

ΒΟΥΛΗΣ ΒΡΕΤΤΟΣ:
 ΜΙΑ ΗΧΗΡΗ ΑΠΟΥΣΙΑ (AΦΙΕΡΩΜΑ)
PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 20 Οκτώβριος 2011 22:57






AddThis Social Bookmark Button
Του Ηλία Γεωργάκη
 Πέρασαν 10 χρόνια απο τότε που ο Βούλης Βρεττός έφυγε
 για το μεγάλο ταξίδι. Ήταν σημαιοφόρος της παλιάς Λευκάδας.
 Με τεράστια προσφορά.
 Ο Βούλης πλημμύριζε από από κέφι. Από ζωή.
 Και ήταν αναμφίβολα ένα μεγάλο ταλέντο σατυρικού συγγραφέα
. Αξεπέραστος στις εμφανίσεις του (αλλά και στον οργάνωση)
 στο φεστιβάλ και στις παρλάτες του τις απόκριες.
 Για μένα που τον έζησα (αν και μικρότερος) ήταν ενα μυθικό πρόσωπο
πόυ σημάδεψε την εποχή των παιδικών μου χρόνων.
Με τις μεταμφιέσεις του, τις παρλάτες του, τα δημοσιογραφικά
του κείμενα αλλά και την μοναδική προσφορά του στα τοπικά σωματεία.
Ο αξέχαστος Βούλης Βρεττός γεννήθηκε στην πόλη της
Λευκάδας - συνοικία Αγίας Παρασκευής, στις 7 Απριλίου 1931.
 Πρωτότοκος γιος του Οδυσσέα Νικ. Βρεττού, από τα πέντε
εν ζωή τέκνα του και της Κωνσταντίνας,
το γένος Χρίστου Τσακάλη, από την Πάλαιρο της Αιτωλοακαρνανίας.
Τελείωσε το Δημοτικό και Οκτατάξιο Μικτό Γυμνάσιο
Λευκάδας το έτος 1949. Αποφοίτησε από την
Υγειονομική Σχολή Αθηνών, ως Επόπτης Δημόσιας Υγείας.
Υπηρέτησε στην Υγειονομική Υπηρεσία Λευκάδας επί τριακονταπενταετίαν
 και διετέλεσεν ως Διευθυντής αυτής επί 11ετίαν.
 Συνταξιοδοτήθηκε το 1990 και με υπουργική απόφαση
δημοσιευθείσα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως
διατηρησε τον τίτλο του επίτιμου Διευθυντού ισοβίως
του Υπουργείου Υγείας. Ασχολήθηκε με τη σάτυρα από
 μικρός μαθητής και χαρακτηρίζεται για το πηγαίο χιούμορ του
 παντού και πάντα και στις πλέον δραματικές στιγμές.
Ασχολήθηκε από πολύ μικρός με τα κοινά της Λευκάδας. Ι
δρυτής και Δ. Σύμβουλος του Εθνικού τότε Ωδείου Λευκάδος,
που έμεινε στην ιστορία της Νήσου πλέον. Αντιπρόεδρος
 και Δ.Σ. στο Σωματείο Ν. Τηλυκράτης. Μέλος του Δ.Σ.
και Πρόεδρος της Νέας Χορωδίας Λευκάδας επί 9 έτη.
Αντιπρόεδρος και μέλος του Δ.Σ. επί 18 συναπτά έτη στην
Ιστορική Φιλαρμονική Λευκάδας. Μέλος της θεατρικής
ομάδας Λευκάδας και μέλος ομοίας του «Ορφέα», μέλος
 της Εξ. Επιτροπής του «Ορφέα» στην επιτροπή του Φεστιβάλ
 και συνέχεια μέλος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου
Λευκάδας από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα. Πρόσκοπος
από το 1946 και έφτασε στο βαθμό του Περιφερειακού Εφόρου
. Συνεργάτης της εφημερίδας «Λευκάς», «Ηχώ της Λευκάδος»,
«Ηχώ Λευκάδας», «Πρωινά - Νέα» Ιωαννίνων, Έρευνα Λευκάδας
 και συνέβαλεν ως γνωστόν στην έκδοση του Καλλιτεχνικού Αφιερώματος
«Τιμές στη Λευκάδα», του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά
«ΖΗΝΩΝ» το 1979. Στο περιοδικό αυτό έγραψε για πολλά
Λευκαδίτικα θέματα και συγκέντρωσε την ύλη στη Λευκάδα
 για το περιοδικό και την όλη εκδήλωση. Δημοσίευσε πολλά
σατυρικά στις εφημερίδες «ΛΕΥΚΑΣ» - Πρωινά Νέα Ιωαννίνων,
στην ποιητική συλλογή Γιάννη Βουκελάτου - Λάκη Μαμαλούκα,
στην εφημερίδα «Έρευνα», «Άποψη» Κ. Μαμαλούκα, κ.λπ.
Συμμετείχε σε όλες τις καλλιτεχνικές - πνευματικές -
 κοσμικές κ.λπ. εκδηλώσεις. «Έγραψε» τα Δώρα της
Πρωτοχρονιάς για πολλά χρόνια, τα «Εξ Αμάξης»
σε κάθε καρναβάλι, κ.λπ.

Τιμήθηκε:

-Από την Υπηρεσία.

- Εύφημο μνεία του Υπουργού Υγείας.

-Τέσσερις εύφημες μνείες Νομαρχών και Δημάρχων. Έλαβε το μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων από τον τότε Βασιλέα Παύλο το 1949 για τις υπηρεσίες του στους σεισμούς του 1948 και σχετικές διακρίσεις από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων.

-Τιμητική πλακέτα από τη Φιλαρμονική Εταιρεία Λευκάδος - σε ειδική τελετή το 1998 για την 18άχρονη προσφορά του.

-Τελος το 1998 του απενεμηθηκε το Χρυσούν Μετάλλιον
της πόλεως Λευκάδος από το πρωην Δήμαρχο
 κ. Κώστα Σταματέλο και με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ.
του Πνευματικού Κέντρου.


Εις μνήμην του αντιγράφω χαρακτηριστικα
 απόσπασματα από την σατυρική του  ποίηση:

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜOΥ

(απόσπασμα):

Ειμ΄ ο Θρασύβουλος Βρεττός

Μπούλ-Μπρέτ κοινώς ή Βούλης

μίμος φαρσέρ, σατυρικός

κομψός, γυναικοτσούλης

φυσιολάτρης, χορευτής,

θεατρίνος, ποκαδόρος

π' ολόκληρος ο βίος μου

υπήρξεν ένας ντόρος.

Απ' τ' Οδυσσέα του σοφού

βγαλμένος το κεφάλι

και της Κωστάντως την κοιλιά

το γένος των Τσακάλη.

Γεννήθηκα Απρίλιον

έτους τριάντα ενα,

και παρ' ολίγο να χαθώ

απάνω εις την γέννα.

Βαφτίστηκα αυτοστιγμή

από το Σταματέλο

και το σχολάρχη Αντζουλή

σε τσίγκινο μαστέλο

και αντί να βγώ τηλέμαχος

- Ομήρου επιθυμία -

φωνάχτηκα Θρασύβουλος

για την κληρονομία.

Έτσι υπέστην ο Οδυσσεύς

την τρομερή θυσία.

- να σχίσει την Οδύσσεια

για την περιουσία! -

Απο πατέρα εγγονός

του Νίκου Καραστάθη

εν Βαυκερής, π' ως τα στερνά

Βενζελικός εστάθη

και Κατερίνας Ζώγκαινας

με την πλατιά φουστάνα

εκ Μανασού και Νικολής,

πούχε γεννούσα μάνα

κι έβγαλε τσούπρες δεκατρείς,

έκανε κανανάρη

ο δε πατήρ τις πρόβαλλε

στο νυφικό παζάρι

κι όταν κλαρίνο έπαιζε

σε γάμους, σε γιορτάδες,

στήναν κι οι δεκατρείς χορό

που κράταγε βδομάδες!
--------------------------------------
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΣΑΤΥΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

(Βούλης Βρεττός).

Τι τουαλέτες, τι μπιζού,

τι φλέρτ και υποκλίσεις,

αβρά χειροφιλήματα

ονείρου εμφανίσεις

Μεσ΄του Κομπίτση, Μπελεμέ

Ντόβα και ΚΤΕΛ ακόμα,

Λευκάδα και περίχωρα

γλέντι ως τ΄αλλο γιόμα....

Στα κέντρα αυτα, κι αλλα πολλά

και 'Πάνθεον' κεντρομάνα,

εχαν' η μανα το παιδί

και το παιδί τη μάνα!

Ορχήστρες, τραγουδίστριες,

τύποι εντός τής πίστας

κι ο 'Γούρμος' κι ο Μουτρούκαλης',

λησταί επί της λίστας!

Κι όλα τα σωματεία μας

θα του χρωστάνε χάρη μ΄ακομα μεγαλύτερη

στου 'Πάνθεον' το... Χάρη

Των σωματείων τσακωμοί

ποιο θα πρωτοτυπήσει

ποιου μαιτρ η χειρ, καλλίτερο

διάκοσμο θα ποιήσει!...

Ορχήστρα που ξεσήκωνε

ως και τους πεθαμένους

και μεσ΄στην πίστα έφερνε

τους σκνίπα μεθυσμένους!

Βάρα τη τρόμπα σου γλυκά

σολίστα Καμινάρη

ελευθέρα, μη ντρέπεσαι

κι ας είσαι στο πατάρι!

Χτύπά τα, Λίζα, χτύπα τα

τα κλαμπατσίμπανά σου

κι όλα τα εξαρτήματα

πούχεις αυτού μπροστά σου!

Μπαμπάρο, όλα λάλατα

τενόρο και ατίρο

τέντωνε τη φυσούνα σου

ολη, Κονία Σπύρο....

Εμπρός μαέστρο, φύσατο

δωστου να καταλάβει

σε λίγο πιά δεν θα μπορείς

επίκειται η... βλάβη!

Αλλαλαγμός, ξεφάντωμα,

διαρκής πανζουρλισμός

σωστός ανεμοστρόβιλος

καρναβαλιού σεισμός!

Κι ο Ζαχαρής μέγας φαρσέρ

πατούσε και βροντούσε

και πάντοτε τη 'ρεζεντά''

στα κέντρα τραγουδούσε!

Βερδίκης ο αμίμητος

άσσος στις παντομίμες

ως ταυρομάχος έμεινε

σε ολονων τις μνήμες.

Ο γραφικός Ζακχαίος μας

σε ντέφι, καστανιέτες

πρώτος στ΄ανατολίτικα

σπανιόλικα, κλακέτες.

Όμοιος με 'φόξ' χόρευε φόξ

κι όλοι κάναν στην πάντα

-Ο Ντίνος ο Τζετζέκος γάρ-

με παρτενέρ, το.. Σάντα.

Και ο Ηλίας Φρούφαλος

-η πιό κεφάτη νότα-

άρπαζε το μικρόφωνο

και τ΄αλλαζε τα... φώτα!

Κέφι πολύ σκορπάγανε

κι οι τύποι 'εκτός σάλας'

και πρώτος σόλο δεσποινίς

-Ο Σπύρος ο Κεφάλας!

------------------------------------------------
ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ: ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΛΑΜΟΝΤΕ

''Ζηλευω το ταλέντο σου

των στίχων σου το βάθος

κι ιατροφιλοσοφικής

το τρομερό σου πάθος.

Ζηλεύω τις φτερούγες σου,

τη φήμη σου, τη δόξα

κι οι σαμποτέρ ας διαλαλούν

πως έχεις τρέλα, λόξα!''

(Βούλης Βρεττός)

Ο Βούλης εσβυσε στις 24/10/2001. Η Λευκάδα τον αποχαιρέτησε με βροχή, με τον τυπικό χειμωνιάτικο μελαγχολικό καιρό της. Οι φίλοι του επαιξαν-οπως ο ίδιος είχε ζητήσει-πάνω απο την τελευταία του κατοικία το '΄βαλς του αποχαιρετισμού'' που τόσο του άρεσε. Και οι φιλοι του τη Δευτέρα 24/10/2011 ,το βράδυ, στον 'Ρεγάντο'' θα βρεθουν για να τον θυμηθούν.





ΥΓ1: Ο Κακαβούλης Κώστας θυμάται: Ποίημα του Βούλη από τότε που πήγαινε στο γυμνάσιο. "Κύκλος περιγεγραμμένος, με ακτίνες φορτωμένος. Εχει εμβαδόν πι άλφα και ακτίνα πολύ σάχλα" Καθόταν στο πίσω θρανίο από την μητέρα μου και το ψυθίριζε όταν είχαν μαθηματικά. Εγώ δε τον είχα ζήσει και στην Γαλλία με την Φιλαρμονική από όπου και η φωτογραφία από την παρέλαση. Αξέχαστες εμπειρίες!

ΥΓ 2 :Η Χαρά Παπαδάτου -Γιαννοπούλου (Πάτρα) εκλεκτή Λευκαδίτισσα και φίλη του Βούλη γράφει:''Για μένα ο Βούλης ζει πάντα. Είναι εδώ με την πληθωρική του παρουσία με το αστεί-ρευτο χιούμορ του με την εκπληκτική του ικανότητα να διεισδύει στην ανθρώπινη προσωπικότητα και να τονίζει τα εσώτερά της, να διεισδύει στις καταστάσεις και να τούς δίνει το δικό του χρώμα και όλα αυτά να τα διηγείται με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Η ανάμνησή του συνδυάζεται με ψυχική ευφορία. Πώς να τον ξεχάσουμε. Στιγμές αξέχαστες. Να διηγείται με οίστρο απίθανες λεπτομέρειες για πρόσωπα και καταστάσεις, οι ακροατές να γελάνε ασταμάτητα και ο Τάκης ο Προδρομίτης να τον κοιτάζει με δυσπιστία και να του λέει να μην βάζει τόσο αλάτι και πιπέρι και ο Βούλης να θυμώνει με τις ιερόσυλες παρατηρήσεις του Τάκη. Αυτό όμως που θα ήθελα κυρίως να αναφέρω είναι ότι ο Βούλης δεν ήτανε απλώς ένας σατυρικός ποιητής. Ένας από τούς τελευταίους ίσως στον επτανησιακό χώρο. Μια μοναδική προσωπικότητα. Δεν ήταν μόνο ένας άνθρωπος που προσέφερε τα μέγιστα στα πολιτιστικά πράγματα της Λευκάδας. Ήταν και κάτι άλλο. Για τα ποιήματα που αναφερόταν στα κοινά πρέπει να πούμε ότι:

1. Έκανε μέσα από την σατυρά του μια καταλυτική κοινωνική κριτική. Με σθένος και θάρρος.

2. Ήτανε ένα άνθρωπος που κατέγραψε με μεγάλη επιτυχία την petite histoire της Λευκάδας. Τα κείμενά του τα οποία δημοσιευθήκανε στο περιοδικό Ζήνων 1977, στο αφιέρωμα στην Λευκάδα είναι κείμενα με άριστη ιστορική τεκμηρίωση και με μεγάλη ικανότητα συγκροτήσεως της ύλης.


3. Είναι ο αυθεντικότερος παρουσιαστής μέσα από τα ποιήματά του της ιστορίας των Γιορτών Λόγου και Τέχνης. Είναι ο μόνος που διέσωσε το άρωμα της εποχής εκείνης, τα πρόσωπα, τα προβλήματα, τις καταστάσεις μέσα από τη καταλυτική σατυρική του πένα. Ιδιαίτερα το «Πανόραμα Φεστιβάλ» με την προσθήκη που έκανε πολλά χρόνια αργότερα για να διασώσει όπως έλεγε αυτούς που αγωνίσθηκαν, βλέποντας ότι πολλά αλλάζουν και οι νεώτεροι πολλά ξεχνούν. Θεωρώ ότι το ποίημα αυτό θα έπρεπε να συνοδεύει όλα τα προγράμματα του Φεστιβάλ κάθε χρόνο. Για να μην ξεχνάμε και για να συνει-δητοποιούμε πόσοι και πόσα πολλά προσέφεραν. Τέλος μέσα από τις διηγήσεις τους για τα έθιμα της Λευκάδας στο τοπικό ραδιόφωνο έκανε μια εκπληκτικής ιστορικής σημασίας λαογραφική καταγραφή των εθίμων με ζωντάνια και αμεσότητα. Η παρουσίαση δε, της κάθε γειτονιάς μέσα από τα ονόματα των γυναικών που πήγαιναν π.χ. στον Επιτάφιο κ.λ.π. είναι κάτι μοναδικό, είναι σαν να κάνει, εκτός των ονομάτων που διασώζει, και μια τοπογραφική αποτύπωση της χώρας. Ένα πολύβουο μωσαϊκό που παίρνει σάρκα και οστά μέσα από την διήγησή του και μας κάνει να ξαναζούμε καιρούς αλλοτινούς. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της λευκαδίας γης που τον σκεπάζει. '' (Χαρά Παπαδάτου -Γιαννοπούλου -Πάτρα).

Η Λευκάδα των Μύθων και της Ιστορίας

Η Λευκάδα των Μύθων και της Ιστορίας

Η Λευκάδα πήρε το όνομά της από τις λευκές αμμουδιές και τα λευκά βράχια του ακρωτηρίου Λευκάτας.


Ο Μένανδρος αναφέρει σε ποίημά του μύθο που θέλει τη λυρική ποιήτρια Σαπφώ να ρίχνεται στη θάλασσα από τα βράχια του ακρωτηρίου, όταν αρνήθηκε τον έρωτά της ο αγαπημένος της Φάωνας.


Αρχαιολογικές έρευνες του Γερμανού αρχαιολογικού W.Dorpfeld, τοποθετούν την πρώτη ύπαρξη ζωής στη Λευκάδα, στα μέσα της τέταρτης χιλιετίας π.χ., κατά τη νεολιθική εποχή.


Αρχαιολογικά ευρήματα της Αχαϊκής και Μινωικής περιόδου, αλλά και μεταγενέστερης εποχής της δεύτερης χιλιετίας αποτελούν αιώνιους μάρτυρες μιας εποχής χαμένης στο βάθος των αιώνων.


Κατά τον Αριστοτέλη, οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Λέλεγες.


Ο αρχαιολόγος W.Dorpfeld συνδέεται κυρίως με τη θεωρία που υποστηρίζει ότι η Λευκάδα ταυτίζεται με την Ομηρική Ιθάκη.


Μετά τους Αχαιούς ακολουθεί η κάθοδος των Δωριέων, οι οποίοι και ιδρύουν την πόλη Νήρικος.



Η Λευκάδα συμμετέχει στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, στη μάχη των Πλαταιών και στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Το 338 π.χ. στην καταλαμβάνει ο Φίλιππος Β’, πατέρας του Μεγάλου Αλέξανδρου.


Παίζει ρόλο στη ναυμαχία στου Ακτίου το 31 π.χ.


Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους το νησί δίδεται από το Δεσπότη Νικηφόρο Α’ προίκα στον κόμη Ορσίνι, ο οποίος χτίζει το κάστρο της Αγίας Μαύρας.


Ακολουθεί μια μακρά περίοδος ενετοκρατίας 180 περίπου χρόνων.


Το 1797, όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης καταλύει το Ενετικό κράτος, η Λευκάδα περνάει στους Γάλλους και τελικά στους Άγγλους το 1810.


Το 1815 όλα τα Επτάνησα με τη συνθήκη των Παρισίων γίνονται ανεξάρτητο κράτος, το «Ηνωμένο Κράτος των Ιόνιων Νήσων», υπό την αρμοστεία της Μεγάλης Βρετανίας.


Τα 1864 η Λευκάδα μαζί με τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά ενώνονται με τη μητέρα Ελλάδα και έτσι τη νεότερη εποχή ακολουθεί κοινή ιστορική πορεία.


Η ιστορία της Λευκάδας είναι μακρά και επίπονη, γεμάτη δάφνες και δάκρυα, αίμα και ελπίδα.


Ζωντανοί μάρτυρες της ιστορίας της, τα κάστρα, οι προϊστορικοί χώροι στο Νυδρί και στο Καλλιγόνι που ανέδειξε η αρχαιολογική σκαπάνη, αλλά και τα ευρήματα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης.






http://www.lefkastour.gr/i

Τιμήθηκαν Έλληνες στην Αυστραλία.. Ὁ ἕνας εἶναι Λευκαδίτης ὁ Γεράσιμος Καρύδης πού στήν οὐσία ἔχτισε τήν Ἀδελαϊδα. Τό καλοκαίρι ἦταν στήν Λευκάδα.

Τιμήθηκαν Έλληνες στην Αυστραλία

Δημοσιεύθηκε: 25/10/2013 12:45

Makelarisa

Comment: 0

Tag: Aυστραλία, Ελληνες, τιμή

Δυο γνωστοί Έλληνες της Αδελαίδας, ο Θεοφάνης Μάρας και ο Γεράσιμος Καρύδης-

Karidis Corporation: Building Better Cities  www.karidis.com.au/‎

 που επενδύουν σε ακίνητα ανακηρύχθηκαν «κορυφαίες προσωπικότητες» της Νότιας Αυστραλίας

 (South Australia Property Icons) στο χώρο των ακινήτων από το Συμβούλιο Ακινήτων της ίδιας

 πολιτείας (Property Council of Australia SA).

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης οι δυο ομογενείς άλλαξαν το πρόσωπο της 

Νότιας Αυστραλίας, στις πόλεις της και τα επαρχιακά της κέντρα και έχουν προσφέρει

 ανεκτίμητες υπηρεσίες στον κατασκευαστικό κλάδο και στις τοπικές κοινωνίες.

,Παραλαμβάνοντας το βραβείο του σε ειδική εκδήλωση στην Αδελαίδα ο κ. Καρύδης ζήτησε να αυξηθεί η μετανάστευση προς την πολιτεία του.

«Οι ειδικευμένοι μετανάστες που μας έρχονται πάνε στη Μελβούρνη και την Πέρθη και η Αδελαίδα χάνει έδαφος. Ο πληθυσμός της γερνάει. Πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των μεταναστών που δεχόμαστε αλλά και να μειωθεί η γραφειοκρατία» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Καρύδης.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως όταν μετανάστευσε στην Αυστραλία, το 1956, «έμεναν πολλοί νέοι στην πόλη της Αδελαϊδας που τώρα εξελίσσεται σε πόλη-φάντασμα».Η επιχείρηση του κ. Καρύδη The Karidis Corporation που ιδρύθηκε το 1975 είναι από τις μεγαλύτερες στο χώρο των ακινήτων στη Νότια Αυστραλία.

Εξίσου μεγάλη είναι και η εταιρία Maras Group που ίδρυσε ο Θεοφάνης Μάρας το 1980.

http://www.makeleio.gr/

http://www.theaustralian.com.au

THE businessman at the centre of the $4 billion loans affair -- which contributed to the dismissal of Gough Whitlam -- will next week celebrate his "life, work and journey" with 520 dignitaries, friends and former political foes at a lavish event in Adelaide.

Gerry Karidis, the head of a $300 million family property empire, has gone from strength to strength as a developer while most of the major players in the loans affair never recovered from the scandal that rocked the nation in the 1970s.

 Mr Karidis,  migrated from Greece as an 18-year-old in 1958,

- See more at: http://www.theaustralian.com.au/arts/no-regrets-but-still-some-anger-in-karidis/story-e6frg8n6-1226478467427#sthash.060Rs1y2.dpuf

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ - "Γιατί βαθιά μου δόξασα..."

http://www.youtube.com/v/9AS6UeRJ0kk?version=3&autohide=1&autohide=1&showinfo=1&feature=share&autoplay=1&attribution_tag=qy8MrxuliSOxy0vyqqypNQ

"25χρονη" Πριγκίπισσα 2500 Eτών

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Βρέθηκε "25χρονη" Πριγκίπισσα 2500 Eτών με Eντυπωσιακά Tατουάζ! - Φώτο

Μετά από 2500 χρόνια, η Πριγκίπισσας Ukok, το σώμα της οποίας βρέθηκε στα βουνά Αλτάι της Σιβηρίας, όχι πολύ μακριά από τα σύνορα μεταξύ της Ρωσίας και της Μογγολίας, εντυπωσιάζει με τα περίτεχνα τατουάζ της.

Η νεαρή γυναίκα, κατά πάσα πιθανότητα περίπου 25 ετών, βρέθηκε κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών το 1993. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ανήκε πιθανότατα στη φυλή Pazyryk, νομάδες που κατοικούσαν στην περιοχή για αιώνες. Το σώμα της διατηρήθηκε χάρη στο μόνιμο στρώμα του πάγου και μάλιστα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, σε τόσο καλή κατάσταση ώστε κάποιος να μπορεί να δει τα περίτεχνα τατουάζ των ζώων και από ό, τι φαίνεται διάφορων θεοτήτων.

Ένα από τα τατουάζ που « στόλιζαν» το σώμα της απεικονίζει ένα ελάφι με το ράμφος ενός γρύπα και τα κέρατα ενός Αιγόκερου.

«Σε σύγκριση με όλα τα τατουάζ που βρέθηκαν από αρχαιολόγους σε όλο τον κόσμο, αυτά που βρίσκονται στις μούμιες των ανθρώπων Pazyryk είναι τα πιο περίπλοκα και τα πιο όμορφα», είπε η Natalia Polosmak, επικεφαλής της έρευνας, σε συνέντευξή του στους Times της Σιβηρίας. «Είναι πρωτοφανές το επίπεδο της τέχνης του τατουάζ. Απίστευτο.»

Η Polosmak αναφέρει ότι υπάρχουν παλαιότερα παραδείγματα των τατουάζ – στον Oetzi, τον περίφημο "Iceman" από το 3.300 π.Χ. στις ιταλικές Άλπεις, ο οποίος έφερε κάποιες σύντομες, παράλληλες γραμμές στα πόδια του και στο κάτω μέρος της πλάτης του - αλλά δεν έχει υπάρξει καμία διακόσμηση του σώματος τόσο περίτεχνη, όπως αυτή της Πριγκίπισσα Ukok.

Τα τατουάζ ήταν πιθανώς κατασκευασμένα από χρωστικές ουσίες που παρασκευάζονται από καμένα φυτά, πλούσια σε κάλιο. Το δέρμα ήταν προφανώς τρυπημένο με μία βελόνα ή άλλο αιχμηρό αντικείμενο, τριμμένο με ένα μίγμα αιθάλης και λίπους.
aniwthoi.net

Φώτο  Επιμέλεια   Ρεπόρτερ  Nionios