Πρόσωπα της Χρονιάς κ. Χαρά Παπαδάτου << Πατρώ >> , Η πόλις των πολλαπλών ιστορικών επιπέδων μια πολεοδομική και αρχιτεκτονική ανάγνωση { 2018 }

                                          

                                ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ

η ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗς ΠΌΛΗς ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΉ 

γράφει η Σοφία Χριστοπούλου

Η αγάπη της Χαράς Παπαδάτου για την Πάτρα και την ιστορία της αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη μέσα από σημαντικές δημοσιεύσεις .Το πόνημά της  << Πατρώ >> , Η πόλις των πολλαπλών  ιστορικών επιπέδων μια πολεοδομική και αρχιτεκτονική ανάγνωση { 2018 }  αποτελεί μια αρχιτεκτονική μελέτη συλλεκτικής αξίας .Είναι η καταγραφή της ιστορίας της πόλης μας μέσα από τον αρχιτεκτονικό της πλούτο .Μελετώντας το συγκεκριμένο βιβλίο έχουμε την ευκαιρία να κατανοήσουμε ποιοι είμαστε και ποια είναι η καταγωγή μας χωρίς ωραΐσμούς και ψευδείς κατασκευές ,αλλά μέσα από την αντικειμενική ματιά μιας αειθαλούς ερευνήτριας .

αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,

{    Οδ.α.7 } ''

Γιατί εκείνοι χάθηκαν απ' τα δικά τους τα μεγάλα σφάλματα









https://www.prosopaxronias.gr/?section=3593&language=el_GR&itemid1494=3679&detail1494=1

Η Θάλεια Σταματέλου έσκασε σαν σούπερ νόβα στο ελληνικό θέατρο Πηγή: www.lifo.gr

Η νεαρή απόφοιτη του Εθνικού Θεάτρου 
ερμηνεύει το αντίπαλο δέος της Ζέτας Μακρυπούλια
στον «Γιούγκερμαν» του Καραγάτση
που ανεβάζει ο Δημήτρης Τάρλοου 
στο Θέατρο Πορεία Πηγή: www.lifo.gr

ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ 5.12.2018 | 10:36 85
Η ανακοίνωση για την οντισιόν του Δημήτρη Τάρλοου ήταν σαφής: έψαχνε μια ψηλή ξανθιά και μια κοντή μελαχρινή. Η πρώτη είναι η Ντάινα, δυναμική και λαμπερή, μια γυναίκα που θεωρεί την εξουσία αφροδισιακή. Η δεύτερη, η Βούλα, μια πιτσιρίκα με καταγωγή από τη Μυτιλήνη, αδύνατη σαν κλαράκι, μελαγχολική, άχρωμη, ασήμαντη σε πρώτη ανάγνωση.
Είναι οι δύο γυναίκες που θα ερωτευτεί στη θυελλώδη ζωή του ο τυχοδιώκτης Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν. Καθεμία θα τον εξουσιάσει με διαφορετικό τρόπο. Το ρόλο της βαμπ πήρε, τελικά, η Ζέτα Μακρυπούλια. Κι αυτόν της μικροκαμωμένης ασθενικής η Θάλεια Σταματέλου.
Εδώ και λίγες μέρες αυτή η πιτσιρίκα, απόφοιτη του Εθνικού Θεάτρου που ο Δημήτρης Τάρλοου ξεχώρισε αμέσως από απαιτητικές οντισιόν, είναι το κορίτσι που κάνει στο θέατρο Πορεία τον περίγυρο του Γιούγκερμαν να απορεί: «Μα, πώς ερωτεύτηκες αυτό το ασχημούτσικο κοριτσάκι που δεν έχει τίποτα;».
Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά 
μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, 
ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια 
μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη
 βασίλισσα.
 «Το πιο θαρραλέο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου
 είναι να τραγουδήσω καραόκε σε ένα
 μαγαζί και να δώσω εξετάσεις στη 
σχολή του Εθνικού». Πηγή: www.lifo.gr
Μέσα σε ένα θεατρικό σκηνικό που σε μεταφέρει στη δίνη της μεσοπολεμικής Ελλάδας, της επανάστασης των μπολσεβίκων, του κομμουνισμού, του τσαρικού καθεστώτος, ένας αριστοκράτης κι αλήτης, ο Φινλανδός Γιούγκερμαν, κυνηγά με αυτοκαταστροφική μανία τον πλούτο, τη δόξα, την εξουσία, τις γυναίκες. Θα τα κατακτήσει όλα, αλλά, καθώς πιστεύει πως «για τον καθένα μας υπάρχει μονάχα ένα κορίτσι σε ολόκληρο τον κόσμο», θα επιστρέφει, θα γαληνεύει, θα εξαντλεί την τρυφερότητά του στη Βούλα. 

«Ο Καραγάτσης περιγράφει ένα κορίτσι τόσο λεπτό που μοιάζει να μην έχει σώμα, παρά μόνο δυο πελώρια μάτια. Η Βούλα δείχνει ανυπεράσπιστη, αλλά στην πραγματικότητα δεν δέχεται να της επιβάλει κανείς τίποτα. Μόνο η καρδιά καθορίζει τις αποφάσεις της» λέει η Θάλεια Σταματέλου, που μπορεί να ερμηνεύει φέτος στο θέατρο Πορεία τον πρώτο μεγάλο ρόλο της ζωής της, αλλά από μωρό έχει φάει τις παραστάσεις με το κουτάλι.



Βαριέται τον διαχωρισμό θεατρικών - τηλεοπτικών ηθοποιών, αγαπά τον Ίψεν και τον Τσέχοφ, ονειρεύεται τον εαυτό της ντυμένο Σόνια («Θείος Βάνιας») ή Νόρα («Κουκλόσπιτο»), τρελαίνεται για τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και την Κλυταιμνήστρα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO Πηγή: www.lifo.gr

================================================================

«Η μητέρα μου είναι γιατρός και έχει πάθος με το θέατρο.

Ο μπαμπάς ήταν βιολιστής στην ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έχω μεγαλώσει μέσα στο Ολύμπια. Αυτά τα δαιδαλώδη καμαρίνια, τα κόκκινα βελούδα... ένιωθα ότι είμαι στο κάστρο μου».
Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική,
η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα.
«Το πιο θαρραλέο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου είναι να τραγουδήσω καραόκε σε ένα μαγαζί
και να δώσω εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού».
Βαριέται τον διαχωρισμό θεατρικών - τηλεοπτικών ηθοποιών, αγαπά τον Ίψεν και τον Τσέχοφ,
ονειρεύεται τον εαυτό της ντυμένο Σόνια («Θείος Βάνιας») ή Νόρα («Κουκλόσπιτο»),
τρελαίνεται για τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και την Κλυταιμνήστρα. 

— Παρ' όλα αυτά, σπούδασες και Αρχιτεκτονική. Γιατί;
Καλή ερώτηση! Από φόρα μάλλον. Ήμουν πάντα καλή μαθήτρια, ζωγράφιζα συμπαθητικά κι έτσι μπήκα ‒ το επέλεξα. Ντρεπόμουν και ήμουν τόσο εσωστρεφής που το θέατρο δεν είχε τεθεί ποτέ ούτε ως σκέψη. Στο Πολυτεχνείο πια, και αφού το σκεφτόμουν επί έναν χρόνο, τόλμησα να πάω στη θεατρική ομάδα. Έτσι γλυκάθηκα λίγο. Σήμερα προτιμώ το θέατρο, αλλά δεν έχω αποκλείσει ότι κάποτε θα εξασκήσω την Αρχιτεκτονική. Αν το κάνω, θα ασχοληθώ μάλλον με τη μικρή κλίμακα. Θα προτιμούσα να σχεδιάσω ένα μικρό έπιπλο παρά ένα μεγάλο κτίριο.



Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
========================================================================
— Και η ντροπή έφυγε;

Όχι βέβαια. Και ο Τάρλοου στην αρχή με ψάρωνε, τον φοβόμουν. Από την άλλη, είναι τόσο ευθύς που με ξεκλείδωσε. Γενικά, δεν είμαι το κορίτσι που συναντάς και λες: «Κοίτα την, είναι η χαρά της ζωής». Περισσότερο έχω βαριά διάθεση παρά ανοίγει η ψυχή σου μαζί μου. Πάρα πολύ συχνά με ρωτάνε «τι έχεις;», αλλά δεν έχω τίποτα. Σκέψου πως όταν ο Δημήτρης (σ.σ. Τάρλοου) μου αποκάλυψε ότι θα έπαιρνα τον ρόλο, λέγοντάς μου «με ενδιαφέρει πολύ να συνεργαστούμε», απάντησα ένα ξερό «κι εμένα», γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω στ' αυτιά μου. Καθώς δεν έδειξα κανέναν ενθουσιασμό, μου ξαναείπε: «Μα, καλά, δεν χαίρεσαι;». Για καιρό δεν το έλεγα πουθενά. 1.12.2018 Γιάννης Νιάρρος: «Είναι βαρετό να παίζεις τον γκόμενο σε ένα σίριαλ»

— Ξέρεις άντρες σαν τον Βασίλη Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν;
Άντρα που να συγκεντρώνει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, όχι. Κυρίως γιατί συνδυάζει δύο πλευρές ακραίες. Από τη μια τον βαραίνουν φόνοι, κραιπάλες, χαρτοπαιξία, εκβιασμοί, ναρκωτικά, ποτό, απάτες, και από την άλλη αναζητά στη Βούλα κάτι ανόθευτο και υψηλό. 
 
— Στο έργο πότε συναντιέστε πρώτη φορά;
Ο Γιούγκερμαν για πρώτη φορά την παρατηρεί, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει, μέσα σε ένα καράβι, καθώς έρχεται στον Πειραιά από το νησί. Το έχει σκάσει από τη Μυτιλήνη με τον νεανικό της έρωτα, τον Γιώργο, όμως εκείνος, μέσα στο πλοίο, της ορμά σεξουαλικά, εκείνη αισθάνεται την κίνηση ως παραβίαση και τον ξεγράφει. Η σεξουαλικότητά της δεν έχει ξυπνήσει, νιώθει άγουρη και ανέτοιμη κι έτσι η σχέση με τον Γιώργο καταστρέφεται πριν ουσιαστικά ολοκληρωθεί. Δεν είναι ένα κορίτσι ανέραστο. Όσο περνά ο καιρός αποκτά σεξουαλικές επιθυμίες, αλλά πάντα τη σταματά το ότι σε κανέναν δεν βρίσκει αυτό το κάτι παραπάνω. Προφανώς, το βλέπει στον Γιούγκερμαν, γι' αυτό και δίνεται μόνο σ' εκείνον.



Η Θάλεια Σταματέλου με τον Γιάννη Στάνκογλου σε φωτογραφία της παράστασης ========================================================================— Τι είναι το πρώτο πράγμα που της λέει, όταν τη συναντά, ο Γιούγκερμαν;
«Συγγνώμη, γιατί με φοβάστε;». Κι εκείνη, με την παλιομοδίτικη ειλικρίνειά της, απαντά: «Δεν σας φοβάμαι, απλώς δεν σας ξέρω». Έπειτα από αυτή την πρώτη στιχομυθία πηγαίνουν ανά δύο μέρες στο ίδιο καφενείο. Έτσι χτίζεται μια γαλήνια, ήρεμη και πλατωνική σχέση. Μετά τη μοναδική φορά που κάνουν έρωτα, η Βούλα πεθαίνει.

— Δεν σου είναι παντελώς ξένος ο κόσμος μιας συνομήλικής σου που υποκύπτει σε πατρικές πιέσεις για να παντρευτεί τον πλούσιο και να λυτρώσει την οικογένεια;

Θα έλεγα ότι δεν υποκύπτει. Πήγε κόντρα σε αυτό που της ζήτησαν, αλλά την εκβίασαν.
Κι εγώ θα λύγιζα αν στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς υπήρχε ο θάνατος ενός γονιού.
Η Βούλα είναι πράγματι ένα «παλιό» πρόσωπο, αλλά το γεγονός ότι επαναστατεί στο πλαίσιο εκείνης της εποχής δηλώνει έναν χαρακτήρα που μου αρέσει πολύ.
Μοιάζουμε σε μερικά πράγματα. Έχω μια ηθική πλευρά, θέλω κι εγώ να υπηρετώ ό,τι αγαπώ χωρίς εκπτώσεις. Επίσης, μου αρέσει το παθιασμένο πείσμα της αλλά και ο τρόπος που παραδίδεται στον απόλυτο έρωτα, δίνοντάς του ιδεαλιστικές διαστάσεις.




Η Βούλα είναι πράγματι ένα «παλιό» πρόσωπο, αλλά το γεγονός ότι επαναστατεί στο πλαίσιο εκείνης της εποχής δηλώνει έναν χαρακτήρα που μου αρέσει πολύ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
=============================================================================

— Ποιο πράγμα σε δυσκόλεψε περισσότερο στην παράσταση;

Το ότι σε κάποιο σημείο της ιστορίας ένα αγόρι «αυτοκτονεί» για μένα. Με ζορίζει πολύ αυτό. Οριακά μπορώ να συλλάβω το μέγεθος μιας τέτοιας θυσίας για κάποιον που αγαπάς. Και καθόλου δεν καταλαβαίνω πώς ζει κανείς με το βάρος μιας τέτοιας ανθρωποθυσίας. Πώς αναπνέεις γνωρίζοντας ότι κάποιος τερμάτισε τη ζωή του για σένα; Για παράδειγμα, πώς συνεχίζουν να ζουν εκείνοι που με τον τρόπο τους ή με το μπούλινγκ εξώθησαν νέα παιδιά στην αυτοχειρία;

— Στην παράσταση υποδύεσαι μια ασχημούλα. Η ομορφιά ανοίγει πόρτες ή τις κλείνει;
Φυσικά και ανοίγει πόρτες στη ζωή, αλλά είμαι πεπεισμένη ότι την αληθινή ευτυχία μπορεί να μην τη βρεις σε καμία από αυτές τις πόρτες. Αλίμονο αν στο επάγγελμά μας ανεβαίνεις στη σκηνή για να κάνεις την ωραία ή ψάχνεις στη σκηνή να σταθείς με το καλό σου προφίλ ή πηγαίνεις στις οντισιόν έχοντας περάσει δύο ώρες για να φτιαχτείς ή να μελετήσεις τι θα φορέσεις. Μπαίνεις στον λάθος δρόμο πριν μπεις καν στο θέατρο.

Info                                                                                                                                                          Γιούγκερμαν, του Μ. Καραγάτση

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Σκηνικά: Δημήτρης Αγγέλης
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Πρωτότυπη μουσική: Κατερίνα Πολέμη
Παίζουν: Γιάννης Στάνκογλου, Χρήστος Μαλάκης, Ζέτα Μακρυπούλια,
Θάλεια Σταματέλου, Γιάννης Καπελέρης, Πολύδωρος Βογιατζής,
Δημήτρης Πετρόπουλος, Γιάννης Νταλιάνης

Θέατρο Πορεία                                                                                                                                        
Τρικόρφων 3-5, Πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991, 210 8210082
Έως 31/5/2019

Πεμ., Παρ. 20:00, Σάβ. 16:00 & 20:30,
Τετ., Κυρ. 19:00
Διάρκεια: 180 λεπτά
Kάθε Πέμπτη με αγγλικούς υπέρτιτλους
Εισ. 14-25 €

Πηγή: www.lifo.gr
https://www.lifo.gr/articles/sunenteukseis_articles/217415/i-thaleia-stamateloy-eskase-san-soyper-nova-sto-elliniko-theatro

Το προοίμιο της Οδύσσειας

(α 1-10)

Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
πολλῶν δ᾿ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
πολλὰ δ᾿ ὅ γ᾿ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.
ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,
νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.
τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν.

Τον άντρα, Μούσα, τον πολύτροπο να μου ανιστορήσεις, που βρέθηκε
ώς τα πέρατα του κόσμου να γυρνά, αφού της Τροίας
πάτησε το κάστρο το ιερό.
Γνώρισε πολιτείες πολλές, έμαθε πολλών ανθρώπων τις βουλές,
κι έζησε, καταμεσής στο πέλαγος, πάθη πολλά που τον σημάδεψαν,
σηκώνοντας το βάρος για τη δική του τη ζωή και των συντρόφων του
τον γυρισμό. Κι όμως δεν μπόρεσε, που τόσο επιθυμούσε,
να σώσει τους συντρόφους.
Γιατί εκείνοι χάθηκαν απ' τα δικά τους τα μεγάλα σφάλματα,
νήπιοι και μωροί, που πήγαν κι έφαγαν τα βόδια
του υπέρλαμπρου Ήλιου· κι αυτός τους άρπαξε του γυρισμού τη μέρα.
Από όπου θες, θεά, ξεκίνα την αυτήν την ιστορία, κόρη του Δία,
και πες την και σ' εμάς.
[Δ.Ν. Μαρωνίτης, Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία α, Αθήνα, εκδ. "Στιγμή" 1992, σ.9]

https://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/education/translation/support_practice/pop063.html

"Το τραγικό στοιχείο στη ζωή του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη" Δευτέρα 3 Δεκέμβρη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη στις 7:00 το απόγευμα.θα μιλήσει , o Εκπαιδευτικός και Συγγραφέας, τακτικό μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. της, ΛΑΜΠΡΟΣ Σ.ΒΡΕΤΤΟΣ



"Το τραγικό στοιχείο στη ζωή του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη" 
Ο Λάμπρος Βρεττός στο Φιλολογικό Βραδινό της Δευτέρας
Δευτέρα 3 Δεκέμβρη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη στις 7:00 το απόγευμα.

Την προσεχή Δευτέρα 3η Δεκεμβρίου και ώρα 7.μ.μ. στα πλαίσια των προγραμματισμένων ομιλιών των Φιλολογικών Βραδινών της Εταιρείας Λογοτεχνών που γίνονται με τη συνεργασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης -Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πατρέων, και αυτή τη φορά με τη συνεργασία του Συλλόγου Λευκαδίων της Πάτρας «Η Φανερωμένη», θα μιλήσει στο Αναγνωστήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, oΕκπαιδευτικός και Συγγραφέας, τακτικό μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. της, ΛΑΜΠΡΟΣ Σ.ΒΡΕΤΤΟΣ με θέμα : «Το τραγικό στοιχείο στη ζωή του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη».


Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο πρόεδρος της Εταιρείας Λεωνίδας Μαργαρίτης.

Aποσπάσματα ποιημάτων και επιστολών θα απαγγείλουν η φιλόλογος και θεατρολόγος Σοφία Μορώνη- Αθανασοπούλου και ο ομιλητής.

Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.



Βαλαωρίτης Αριστοτέλης

 http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/literature_history/search.html?details=38

                                         
                              Προτομή του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στη Λευκάδα

                                            

                                           Σκίτσο του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη
                                         (από το «Ημερολόγιον Σκώκου», τ. 5, 1890

                                                 
                                                   Σκίτσο του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη
                                              (από το «Ημερολόγιον Σκώκου», τ. 5, 1890

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Για τη ζωή και το έργο του.

εγραψαν ....

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης κατέχει μια ιδιαίτερη θέση μέσα στην Εφτανησιώτικη Σχολή. […] γεννήθηκε το 1824 στη Λευκάδα (το νησί των Εφτανήσων που περισσότερο συνδέεται με τη Στερεά), σπούδασε στην Ιταλία και στη Γαλλία, και το 1848 γύρισε στα Εφτάνησα, όπου πήρε ενεργό μέρος στην πολιτική και πριν και μετά την ένωση με την Ελλάδα. Είναι ένας άνθρωπος με ισχυρή κράση και αθλητικό παράστημα, βίαιος στις αντιδράσεις του, οξύς στις διαμάχες και στους αγώνες. Αλλά τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του αποσύρεται σ’ ένα μικρό νησί της πατρίδας του, τη Μαδουρή, και συγκεντρώνεται στη μελέτη και στη δημιουργία. Εκεί πεθαίνει κάπως πρόωρα το 1879.

Η πρώτη του συλλογή, Στιχουργήματα (1847), είναι ασήμαντη. Την εμφάνισή του την κάνει κυρίως με τα Μνημόσυνα, δημοσιευμένα το 1857, τη χρονιά που πέθανε ο Σολωμός. Τα σημαντικότερα και τα πιο γνωστά του λυρικά ποιήματα βρίσκονται κιόλας εδώ: «Νεκρική ωδή», «Θανάσης Βάγιας», «Ο Σαμουήλ», «Η φυγή», «Ευθύμιος Βλαχάβας». Ο Βαλαωρίτης είναι μια περίεργη εμφάνιση· είναι βέβαια Εφτανησιώτης, αλλά οι προσανατολισμοί του τον φέρνουν περισσότερο προς το δημοτικό τραγούδι και τον γαλλικό ρομαντισμό παρά προς το Σολωμό και τα ιδανικά της σχολής του. Τα θέματά του είναι παρμένα το περισσότερο από την Επανάσταση και την προεπαναστατική εποχή, τους αγώνες των κλεφτών, των αρματολών και των Σουλιωτών. Οι ήρωες ενεργούν μέσα σ’ ένα κλίμα αφύσικα υψωμένο, όπου το υπερφυσικό στοιχείο συνδυάζεται με μια ρομαντική μεγέθυνση. Αντίθετα ωστόσο προς τους ρομαντικούς της Αθήνας, ο Βαλαωρίτης, σαν Εφτανησιώτης, χρησιμοποιεί τη δημοτική, αδιάφορο αν δεν τη μεταπλάθει δημιουργικά, κατά το δίδαγμα του Σολωμού, αλλά ακολουθώντας εξωτερικά τον τύπο του δημοτικού τραγουδιού, αλλοιωμένον και πάλι με πολύ στόμφο ρομαντικό. Στα ωριμότερα έργα του, τον Αστραπόγιαννο και προπάντων στον Αθανάση Διάκο (1867), πολλά από τα ελαττώματα αυτά υποχωρούν· αλλά και πάλι, στο δεύτερο ιδίως, αξιολογότερο έργο, τονίζεται αφύσικα μια συμβολική αλληγορική απόχρωση, που κάνει λιγότερο ευδιάκριτη την καθαρά ανθρώπινη ουσία στη μορφή του ήρωα-μάρτυρα. […]

Λίνος Πολίτης, Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1998 (9η έκδ.), 164-165.

                                                                  &
Ζούσε ακόμα ο Βαλαωρίτης, και ήταν μάλιστα στις πιο μεγάλες του δόξες, όταν ο κομματάρχης του σολωμισμού [Ιάκωβος Πολυλάς] […] έθεσε πλαγίως το άγονο, νεοσχολαστικό δίλημμα: Διονύσιον ή Αριστοτέλην; Για μας, σήμερα, δεν χωρεί αμφιβολία για την πνευματικήν υπεροχήν του Ζακυνθινού. Αλλά πόσοι συνειδητοποιούν ότι ο Λευκαδίτης στάθηκε η «εδαφικότερη» και η πιο ανδρωμένη ποιητική προσωπικότητα του ελληνικού αιώνα του; Ή, ακόμα, αν όλοι συμφωνούμε ότι ο «βασιλικός δρόμος» της ποίησής μας, αυτός που ξεκινάει από το Δημοτικό Τραγούδι και τους Κρητικούς, ξαναπιάνει από τον Σολωμό για να φτάσει στον Παλαμά και στον Σικελιανό, και εκείθε ως τον Σεφέρη — πόσοι από μας παραδέχονται πως η μετάβαση αυτή θα ήταν ολότελα προβληματική χωρίς την σταθμική παρουσία του Βαλαωρίτη; Ή, τέλος (παίζοντας πάνω στην φωνητική δυνατότητα του γνωστού στίχου του Αλέξανδρου Σούτσου), ότι αν ο Σολωμός είναι ο μεγάλος «οδοποιός» της νεώτερης ποίησής μας, ο Βαλαωρίτης βέβαια είναι ο μεγάλος της γεφυροποιός.

Γ.Π. Σαββίδης, «Ο Φωτεινός, για μας, σήμερα». Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Φωτεινός, επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, Ερμής, Αθήνα 1976, 9-10.

                                                               &

το 1879, τη χρονιά του θανάτου του, αποσυρμένος στο κτήμα του της Μαδουρής, θα δημιουργήσει τον Φωτεινό, το τελευταίο και πιο σημαντικό του έργο, που δυστυχώς δεν πρόφτασε να το τελειώσει. Το θέμα είναι παρμένο από την παλαιότερη ιστορία της Λευκάδας, μια εξέγερση των Ελλήνων κατοίκων εναντίον του φράγκου δυνάστη στον 14ο αιώνα. Ο Φωτεινός, ο ήρωας, ένας γέρος ξωμάχος, αποσύρεται, ύστερ’ από ένα επεισόδιο με τον φράγκο άρχοντα, στα βουνά της πατρίδας του. Εκεί τον βρίσκουμε με την κόρη του, στη φτωχική του καλύβα, να μελετά την επανάσταση. Μια ανθρώπινη καλοσύνη, μια ήρεμη, σταθερή αποφασιστικότητα και μια αρχοντική υπερηφάνεια χαρακτηρίζουν τον γερασμένο αγωνιστή της ελευθερίας. Όλο το ποίημα κυριαρχείται από αυτή τη θερμή, ανθρώπινη παρουσία· ο Βαλαωρίτης δε θέλει πια να μας καταπλήξει με το υπερφυσικό· το ύφος, ο στίχος, είναι απαλλαγμένα από στόμφο και ρητορισμό, όλα έχουν γίνει απλούστερα, και μαζί θερμότερα και πιο ανθρώπινα. Λες και ο Βαλαωρίτης περίμενε το τέλος της ζωής του για να απαλλαγεί από τα ελαττώματα που βάραιναν τα άλλα του έργα — ελαττώματα που ήταν, κατά ένα μεγάλο μέρος, και ελαττώματα της εποχής. Ή λες και γύρευε τη μόνωση και την περισυλλογή για να ανακαλύψει τον αληθινότερο εαυτό του. Ο Φωτεινός, διαφορετικό από τα άλλα έργα του Βαλαωρίτη, έχει μια θέση ολότελα ξεχωριστή μέσα στη νέα ελληνική ποίηση.



Λίνος Πολίτης, Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1998 (9η έκδ.), 165-166.









Ανακοίνωση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Αγίου Σπυρίδωνα στην πόλη της Λευκάδας Βιολέττα Σάντα • 13 Νοεμβρίου 2016



Σωματείο Φίλων
Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνα
Πόλεως Λευκάδος

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η διαχρονική διαδρομή του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνα
από το 2007 μέχρι σήμερα.

Το θέμα που αφορά στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα ετέθη για πρώτη φορά επίσημα και υπεύθυνα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λευκαδίων τον Οκτώβριο του 2007. Έκτοτε και μέχρι σήμερα το παραπάνω θέμα περνώντας από πολλές φάσεις φαίνεται ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο, που προοιωνίζεται αίσιο τέλος, χωρίς ακόμη να έχει οριστικά επιλυθεί.

Αρχικά το Σωματείο της πόλης μας «Οι Αγιομαυρίτες» και με τη συμμετοχή μιας ομάδας συμπολιτών μας, με την νομική συνδρομή του δικηγόρου κ. Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου, Καθηγητή της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ., τον οποίο θερμότατα ευχαριστούμε για την ολόπλευρη και νομική στήριξή του όλα αυτά τα χρόνια, είμασταν παρόντες ως προσθέτως παρεμβαίνοντες με πρόσθετες παρεμβάσεις και προτάσεις υπέρ της αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής που είχε καταθέσει η Ιερά Μητρόπολη Λευκάδος & Ιθάκης σε όλες τις δίκες που αφορούσαν στον Άγιο Σπυρίδωνα.

Προσφάτως το νεοσυσταθέν σωματείο μας (Φίλοι Αγίου Σπυρίδωνα) παρενέβη με κατάθεση πρόσθετης παρέμβασης και προτάσεων στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, όπου οριστικά και αμετάκλητα έκρινε ότι ο κ. Σπυρίδων Τσαρλαμπάς δεν έχει κανένα ιδιοκτησιακό και κτητορικό δικαίωμα επί του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος.

Με απλά λόγια: οι αποφάσεις 20/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας, 156/2014 του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και 475/2016 του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου έκριναν ότι ο κ. Σπυρίδων Τσαρλαμπάς δεν είναι ούτε ιδιοκτήτης ούτε κτήτορας του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος και του οικοπέδου επί του οποίου είναι κτισμένος ο Ιερός Ναός.

Με αφορμή δημοσιεύματα του τοπικού τύπου, τα οποία παρερμηνεύουν – εκ παραδρομής, θα θέλαμε να πιστεύουμε, και σε καμία περίπτωση με δόλο – το περιεχόμενο των δικαστικών αποφάσεων, αναφορικά με το (μη) κτητορικό και ιδιοκτησιακό καθεστώς του Αγίου Σπυρίδωνα οφείλουμε να προβούμε σε αποκατάσταση της αλήθειας, επισημαίνοντας τα κάτωθι:

(1) Το κτητορικό δικαίωμα είναι βεβαίως τιμητικό, και ανήκει σε ιδιώτες φυσικά πρόσωπα ή στις οικογένειές τους. Ουδέποτε οι Μητροπόλεις θεωρήθηκαν από το Εκκλησιαστικό Δίκαιο οι ίδιες ως «κτήτορες». Για το λόγο αυτό, η άποψη ότι «το κτητορικό δικαίωμα επέστρεψε στη Μητρόπολη» μετά τις ανωτέρω δικαστικές αποφάσεις, είναι πλήρως εσφαλμένη, καθώς το κτητορικό δικαίωμα είτε αναγνωρίζεται υπέρ ιδιωτών είτε ανακαλείται η απονομή του.
Ποτέ όμως στην εκκλησιαστική ιστορία δεν υπήρξε περίπτωση κτήτορας να είναι μία Μητρόπολη. Επόπτης (και μόνον επόπτης) του τρόπου διαχειρίσεως του κτητορικού δικαιώματος, μπορεί βεβαίως να είναι η Μητρόπολη, με δικαίωμα να προβεί σε αφαίρεσή του, αν η διαχείριση από τον κτήτορα δεν είναι η δέουσα. Κτήτορας όμως η ίδια, ποτέ.
Για τους ανωτέρω λόγους, από την αφαίρεση της ιδιότητας του κτήτορα, απλώς δεν υπάρχει άλλος κτήτορας.

(2) Ως γνωστόν, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου αναγνωρίζεται το (μαχητό) τεκμήριο διαδοχής επί της ακίνητης δημόσιας περιουσίας που ανήκε σε προηγούμενα καθεστώτα. Στην περίπτωση της Λευκάδας, αν δεν αποδειχθεί διανομή των ενετικών δημόσιων γαιών κατ’ εφαρμογή του Νόμου ΡΝ/1864 υπέρ του τοπικού Δήμου, τότε η ενετική δημόσια περιουσία ανήκει κατά τεκμήριο στο διάδοχο Ελληνικό Δημόσιο.

Το ίδιο ισχύει και με την κυριότητα του οικοπέδου επί του οποίου έχει ανεγερθεί ο Άγιος Σπυρίδων. Άλλωστε, η ίδια η Ιερά Μητρόπολη Λευκάδας στην αγωγή της ομολογούσε και αποδείκνυε με αδιάσειστα στοιχεία ότι το εν λόγω ακίνητο ήταν Ενετική Δημόσια Περιουσία (δημόσιο πατρωνικό δικαίωμα δημοσίου δικαίου, jus patronatus publicum), συνεπώς σήμερα αποτελεί περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου. Συνεπώς δεν αποτελεί περιουσία κανενός Δήμου και καμίας Μητρόπολης. Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Σε συνέχεια των ανωτέρω και με κύριο στόχο του Σωματείου μας την οριστική διευθέτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνα και έπειτα από επίπονες και συντονισμένες προσπάθειές μας και άριστη συνεργασία με το Ελληνικό Δημόσιο κατετέθει αγωγή διόρθωσης των αρχικών εγγραφών του Εθνικού κτηματολογίου ώστε να αποκατασταθεί η σωστή απεικόνιση στο Εθνικό Κτηματολόγιο του πραγματικού ιδιοκτήτη του ακινήτου και να δοθεί οριστική λύση στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Ιερού Ναού μετά του οικοπέδου του. Η εκδίκαση της αγωγής του Ελληνικού Δημοσίου, συνεπικουρούμενου από το Σωματείο μας με κατάθεση πρόσθετης παρέμβασης και προτάσεων έχει οριστεί για τις 12-5-2017.

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τα στελέχη του Ελληνικού Δημοσίου, από το τοπικό γραφείο δημόσιας περιουσίας Λευκάδας, μέχρι τα ανώτερα υπηρεσιακά κλιμάκια του Υπουργείου Οικονομικών και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για την πρόθυμη συνεργασία τους.

Συγκεκριμένα να αναφερθούμε ονομαστικά στην προϊσταμένη της Κ.Υ.Δ. Λευκάδος κ. Μαρία Τζωρτζοπούλου, που υπήρξε η ψυχή αυτής της προσπάθειας και η υπηρεσία της καταλυτική του όλου αποτελέσματος, την κ. Πατριανάκου προϊσταμένη της αρμοδίας Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών και τον κ. Γρηγόρη Αυδίκο υπεύθυνο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (γραφείο Αγρινίου), που συνέταξε την σχετική αγωγή για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου. Στην προσπάθεια αυτή να προσθέσουνε ακόμη τις ευχαριστίες μας στην κ. Ολυμπία Βικάτου, Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος.

Τέλος πέρα από την διευθέτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, ως απαραίτητη προϋπόθεση για ένταξη και αποκατάσταση του μνημείου από Εθνικά ή Ευρωπαϊκά προγράμματα, το Σωματείο μας ταυτόχρονα μεριμνά στην προετοιμασία και επικαιροποίηση της υπάρχουσας εγκεκριμένης μελέτης που είχε στο παρελθόν αναθέσει το Υπουργείο Πολιτισμού και είχε εγκριθεί από το Κ.Α.Σ. Αρωγός της προσπάθειάς μας είναι ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Θεόδωρος Γαλιατσάτος και η Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας δια του Αντιπεριφερειάρχη Λευκάδας κ. Θοδωρή Χαλικιά σε συνεργασία με το τμήμα αναστηλώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Κύριος στόχος μας η αποκατάσταση του μνημείου και η επαναλειτουργία του ως χώρου λατρείας. Η αποκατάσταση και η οριστική απόδοση του Ναού στο Λαό της Λευκάδας απαιτεί επίπονες προσπάθειες και στο σημείο αυτό καλούμε άπαντες (Υπουργείο Πολιτισμού, Περιφέρεια, Δήμο, Ιερά Μητρόπολη και κυρίως τους Λευκαδίτες ντόπιους και της διασποράς) σε κοινή συστράτευση προκειμένου με συντονισμένες ενέργειες να δοθεί τέλος στο άγος της απαξίωσης του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνα.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος

Βασίλειος Ν. Φέτσης

http://aromalefkadas.gr

Μια Λευκαδίτισσα σεφ στην καρδιά του Μιλάνο Της Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη • 19 Νοεμβρίου 2018

aromalefkadas.gr


Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη19 Νοεμβρίου 2018

FacebookTwitterPinterestGoogle+Ανταλλαγή

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

Ακριβώς στην καρδιά του Μιλάνου μια ανάσα απ΄ τον καθεδρικό ναό Ντουόμο ένας Έλληνας γεννημένος στην Ιταλία, ο Κριστιάνο Μαυροειδής, αποφάσισε να στήσει ένα ελληνικό εστιατόριο προσκαλώντας τους Ιταλούς αλλά και τους επισκέπτες της πόλης στις αυθεντικές ελληνικές γεύσεις.

Το όνομά του Vero Sapore Greco (Αληθινή Ελληνική Γεύση) και είναι διακοσμημένο με ωραία εσωτερικά παραθυρόφυλλα σε πάλ χρώματα, ενώ στους τοίχους κυριαρχούν τα ελληνικά κρασιά από πολλούς παραγωγούς της Ελλάδας.

Ο Κριστιάνο σ’ αυτό το γευστικό ταξίδι προσέλαβε τη Βάσια Κολόκα για καπετάνισσα, μια εκπληκτική σεφ με σπουδές μαγειρικής στην Ιταλία και με εμπειρία χρόνων στα εστιατόρια, καθώς ο πατέρα της διατηρεί ταβέρνα στην Κατούνα της Λευκάδας.



Ο Κριστιάνο Μαυροειδής δεν είναι πρωτάρης στη βιομηχανία της γαστρονομίας. Ο πατέρας του ίδρυσε την «Πανεμπορική», εταιρεία εισαγωγής ελληνικών προϊόντων από το 1986 στο Τρέντο της Ιταλίας, όπου άρχισε δειλά με την εισαγωγή λαδιού απ΄τους Μολάους Λακωνίας και κουραμπιέδων του περίφημου Ιωσηφίδη.

Όπως αφηγείται ο Κριστιάνο σε άψογα ελληνικά καθότι πήγαινε τα καλοκαίρια στην Ελλάδα μαθαίνοντας τον τρόπο ζωής στο χωριό του πατέρα του:

«Μετά την κατάργηση των δασμών λόγω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εταιρεία αναπτύχθηκε πολύ. Η Πανεμπορική στην οποία στρατεύθηκα κι εγώ από τα 20 χρόνια μου άρχισε να πολλαπλασιάζει τις εισαγωγές πολλών ελληνικών προϊόντων τα οποία διέθετε σε χοντρέμπορους αλλά και κατευθείαν στα εστιατόρια της Ιταλίας.

Ο πατέρας μου με πήρε μαζί του όπου στην αρχή δούλευα σαν αποθηκάριος, οδηγός και πωλητής. Σιγά-σιγά έμαθα τη δουλειά και κατάφερα να την αναπτύξω προσθέτοντας κατεψυγμένα προϊόντα. Σήμερα η εταιρεία πουλάει ελληνικά προϊόντα σε όλες τις θερμοκρασίες κι αυτό είναι κατάκτηση».



Τώρα η Πανεμπορική προμηθεύει την Ιταλία με ελληνικά κρασιά, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, κρέατα, πίτες για σουβλάκι, βρώσιμες ελιές, γλυκά, όσπρια, φάβα, μαυρομάτικα φασόλια, λουκούμια, κουραμπιέδες…

Όπως λέει ο Κριστιάνο: «Θεωρούμε χρέος μας να στηρίξουμε τις μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα , ενισχύουμε τους ντόπιους παραγωγούς, αγοράζουμε αρνί γάλακτος από μικρές φάρμες, γιαούρτι από την Κόρινθο, φέτα Καλαβρύτων, λάδι Λακωνίας , φάβα Σαντορίνης…»

Ο Κριστιάνο Μαυροειδής δεν περιορίσθηκε μόνο στην εισαγωγική εταιρεία τροφίμων, ασχολήθηκε και με την ελληνική κουζίνα ανοίγοντας δύο εστιατόρια στη Μπρέσια και πρόσφατα στο Μιλάνο.

Η σεφ Βάσια Κολλόκα παίρνει το λόγο. Η ίδια με σπουδές μαγειρικής στο Τορίνο δεν εγκαταλείπει την αυθεντική ελληνική κουζίνα. Μαγειρεύει καθημερινά εκεί στην καρδιά του Μιλάνου γεύσεις που καθόρισαν την γαστρονομική ιστορία της Ελλάδας:

«Είμαι ρομαντική στη μαγειρική. Επιμελούμαι με την καρδιά τα πιάτα. Διαλέγω αυτά που θάθελα να φάμε η οικογένειά μου. Έχω την τύχη να μαγειρεύω με λαχανικά που εισάγονται από την Ελλάδα, με βιολογικά όσπρια από τα χώματα της πατρίδας, με κρέατα που έρχονται φρέσκα από τις φάρμες της Ελλάδας. Για μένα είναι μεγάλη υπερηφάνεια να μπορώ να μεταφέρω στην καρδιά του Μιλάνου τις πατροπαράδοτες γεύσεις της Ελλάδας».



Η Βάσια Κολλόκα θα μπορούσε να μιλάει με τις ώρες για τους κολοκυθανθούς που ήρθαν φρέσκοι από την Ελλάδα και τους μαγείρεψε με τον λευκαδίτικο τρόπο, γεμίζοντάς τους με διάφορα μυρωδικά και με λίγο ρύζι. Μιλάει για τα γλυκά του κουταλιού που φτιάχνει με μεράκι, για τα λικέρ που παρασκευάζει εμπνεόμενη από ήρωες βιβλίων.

Είναι μια σεφ που δεν προσποιείται αλλά γνωρίζει σε βάθος την ελληνική κουζίνα και την παρουσιάζει χωρίς φιοριτούρες στο ελληνικό εστιατόριο Vero Sapore Greco μια ανάσα από το Ντουόμο.



‘Όσο για τον Κριστιάνο έχει μεγάλα όνειρα για το εστιατόριο αλλά και για την επέκταση των ελληνικών προϊόντων σε όλη την Ιταλία και στην οικουμένη. Τώρα σχεδιάζει να φτιάξει μια μικρή μπουτίκ με αυθεντικά ελληνικά προϊόντα εκεί μέσα στο μαγαζί προκειμένου η πελατεία του να έχει τη δυνατότητα να αγοράζει τα συστατικά των εδεσμάτων που μαγειρεύει η Βάσια με το ταλέντο της και το μοναδικό της μπρίο.

Ο Κριστιάνο στη Βάσια βρήκε την εμπνευσμένη σέφ, και η Βάσια βρήκε στον Κριστιάνο τον οραματιστή για την προώθηση της ελληνικής κουζίνας και των συστατικών της!

Vero Sapore Greco, Via delle Ore 2, Milano!

Πολυσπόρια – Της Εύης Βουτσινά Βιολέττα Σάντα • 19 Νοεμβρίου 2014



http://aromalefkadas.gr/πολυσπόρια-της-εύης-βουτσινά

FacebookTwitterPinterestGoogle+Ανταλλαγή

Mε πολλές παραλλαγές σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο φτιάχνονται τα πολυσπόρια στη γιορτή της Παναγίας της Μισοσπορίτισσας, δηλαδή στα Εισόδεια της Θεοτόκου, στις 21 Νοεμβρίου. Η Παναγία ονομάζεται έτσι γιατί, αυτή την εποχή περίπου που γινόταν και η σπορά των σιτηρών, οι προμήθειες των αγροτικών νοικοκυριών σε σιτηρά ήταν ήδη μειωμένες στο μισό.

Ήταν απαραίτητο να γίνουν με όλα τα όσπρια τα πολυσπόρια, γι’ αυτό, αν κάποιο σπίτι είχε έλλειψη από ένα είδος, έκανε ανταλλαγή με άλλο σπίτι.

Γίνονται ως προσφορά στη γη, ακριβώς αυτή την εποχή που είναι ταυτισμένη με τη σπορά, και είναι η συνέχεια αρχαιότατου εθίμου που ονομαζόταν πανσπερπία, δηλαδή όλοι οι σπόροι, μ’ άλλα λόγια πολυσπόρια.



Η προσφορά αυτή του αγροτικού ανθρώπου, ένα είδος αναίμακτης θυσίας, γίνεται προς τη γη, τη βασική πηγή των αγαθών που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι τη λάτρευαν στο πρόσωπο της Θεάς Δήμητρας και της κόρης της Περσεφόνης, που με την ευρηματική πλοκή του ο μύθος τη φέρνει στον Κάτω κόσμο, στο κέντρο της γης δηλαδή, εκεί που πέφτει ο σπόρος για να βλαστήσει και να θρέψει τον άνθρωπο.

Πιστεύω ότι στη σύγχρονη εποχή, που ο άνθρωπος, ακόμα κι αν ζει από τη γη, δεν αισθάνεται την ανάγκη να την εξευμενίσει μια και τη σοδειά του πια την εξαρτά από τα φυτοφάρμακα και την τεχνολογία, τα πολυσπόρια έχουν επιβιώσει γιατί το μαγείρεμά τους και η αίσθηση που δίνουν είναι αρχετυπικά.

Ακόμα πιστεύω ότι το πιάτο αυτό, πέρα από την τελετουργική του σημασία, θα δημιουργήσει μια καινούρια καριέρα ως πιάτο με ωραία γεύση και γαστρονομικά ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Φτιάξτε το ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ και φάτε το αντί για οποιαδήποτε σούπα.


½ κιλό σιτάρι
(Για τα παρακάτω θα χρειαστείτε 1 φλιτζανάκι από το καθένα)
Ρύζι
Ρεβίθια
Φακή
Ξερά Μπιζέλια
Φασόλια άσπρα
Φασόλια Μαυρομάτικα
Κουκιά
Λαθύρια (Ή Φάβα)
Καλαμπόκι

Βάζετε αποβραδίς σε νερό το σιτάρι να μουλιάσει. Χωριστά μουλιάζετε και τα σκληρά όσπρια (κουκιά, ρεβίθια, μπιζέλια). Τα πλένετε μετά και βάζετε να βράσει πρώτα το σιτάρι. Μετά από 20’ προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα και τα αφήνετε να βράζουν σιγανά μόνο με λίγο αλατάκι. Φροντίζετε μόνο να τα ανακατεύετε κάθε τόσο και να έχουν αρκετό νερό, γιατί αυτοί σι καρποί απορροφούν μπόλικο νερό. Το ρύζι μπορείτε να το προσθέσετε προς το τέλος, αν δεν θέλετε να λιώσει τελείως.
Όταν είναι σχεδόν έτοιμα, προσθέτετε 1 φλιτζάνι λάδι και το αφήνετε να βράσει 15’ περίπου. Πρέπει να είναι σχετικά πηχτό.
Σερβίρετε το φαγητό ζεστό σε βαθιά πιάτα ή μπολ. Τρώγεται και με μέλι.

Τα Πριγκηπόνησα του Ιονίου γοητεύουν και το lovelovegreece τα παρουσιάζει!


                         

Δαντελωτές ακτές με αμέτρητα φιόρδ, βασιλικά πευκοδάση, θαλάσσιες σπηλιές, σκιερές παραλίες με πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά, γραφικά χωριά με δαιδαλώδη καντούνια, ελάχιστα αυτοκίνητα, φιλόξενους κατοίκους, καταπράσινη εύπορη γη και μια φύση ξεχωριστή, συνθέτουν έναν μαγευτικό παράδεισο που το περιβάλλον γυρίζει τον επισκέπτη σε περασμένες εποχές.




Ένα σύμπλεγμα κατάφυτων μικρών νήσσων που δεν βρίσκονται στην Καραϊβική ούτε στην Χαβάη αλλά στα ανοιχτά της Λευκάδας. Και όλα αυτά σε απόσταση αναπνοής από το κοσμοπολίτικο Νυδρί της Λευκάδας (σε 25 λεπτά μόνο φτάνεις στο Μεγανήσι). Νοικιάζοντας βαρκάκι ή με εκδρομικό σκάφος που φεύγει από το Νυδρί θα πραγματοποιήσετε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκδρομή, μια εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη.






Πρίγκηπες και μεγιστάνες αγοράζουν τα τελευταία χρόνια τεράστιες εκτάσεις, επαύλεις, ή ακόμα και ολόκληρα μικρά νησιά, αράζουν τα πολυτελέστατα γιότ τους σε κολπίσκους και λιμανάκια και γίνονται τα αυριανά νησιά των rich and famous όλου του πλανήτη.( η δημοτικότητα τους αρχίζει και ξεπερνάει και την δόξα των πριγκιπονήσσων της Πόλης !!!)

Ας γνωρίσουμε λοιπόν μερικά από τα εξωτικά αυτά νησάκια, που τα επισκεφθήκαμε και τα βάλαμε για πάντα στην καρδιά μας.

Μεγανήσι, αυτό… το μικρό, το μέγα!

Ξεκινώντας από το Νυδρί και μολις σε 30 λεπτά μετά από ένα ονειρεμένο θαλασσινό ταξίδι μέσα σε αμέτρητα φιόρδ βρίσκεσαι να πατάς στο Μεγανήσι, με τις δαντελωτές παραλές,το άφθονο πράσινο, τις θαλάσσιες γαλάζιες σπηλιές, τα διάφανα νερά και τα γραφικά χωριουδάκια..Στο νησί υπάρχουν τρία χωριά με συνολικό πληθυσμό περίπου 1200 κατοίκους.

Η φιλοξενία των ντόπιων με την ήσυχη ζωή, η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, τα όμορφα τοπία, τα υπέροχα λιμανάκια με τις παραδοσιακές ψαροταβέρνες και η πεντακάθαρη θάλασσα αποτελούν πόλο έλξης για τους λάτρεις των ξεχωριστών διακοπών.

Ωστόσο, εδώ και πολλά χρόνια η μικρή αυτή νησίδα είναι γνωστή και αγαπημένη στους λάτρεις της ιστιοπλοΐας που αναζητούν αγκυροβόλιο στους δεκάδες απάνεμους κόλπους του με τα τυρκουάζνερά.

Επισκεφθείτε το παραδοσιακό χωριό Κατωμέρι, όπου βρίσκονται ο γραφικός όρμος Αθερινός, που δένουν τα εκδρομικά σκάφη, το Σπαρτοχώρι, με τα παραδοσιακά σπίτια και γραφικά σοκάκια, και τους όρμους Ελιά και Λιμονάρι με μικρές αλλά και πανέμορφες παραλίες.

lovelovetip :Γνωρίστε την σπηλιά του Γιοβάνη και τη σπηλιά του Παπανικολή, καταφύγιο του θρυλικού υποβρυχίου κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων.


Κάλαμος

Ο Κάλαμος δεν είναι συνηθισμένο νησί. Είναι το νησί κορυφογραμμή βουνού πάνω από την θάλασσα με τις σκιερές παραλίες και τα βασιλικά πευκοδάση (αφού ο πεύκος εκεί ονομάζεται Βασιλικός).Αυτά τα πεύκα δείχνουν να είναι μια ειδική ράτσα ακόμα και για τον πιο αδαή επισκέπτη. Έτσι σκαρφαλωμένα, όπως είναι και στα πιο απόκρημνα σημεία, ξεφυτρώνοντας μέσα από τα βράχια και φτάνοντας ως την άκρη της θάλασσας μαγεύουν και εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη.

Κέντρο του νησιού είναι το λιμάνι του Καλάμου που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του και οι μόνιμοι κάτοικοι του είναι περίπου 580.

Καστός

Η νήσος Καστός της Λευκάδας είναι ένα από τα μικρότερα νησιά του Ιονίου Πελάγους σε πολύ μικρή απόσταση από την Λευκάδα. Το νησάκι αυτό είναι τόσο μικρό που δεν διαθέτει οδικό δίκτυο. Ετσι μπορείτε να γυρίσετε το νησί με τα πόδια. Θα γνωρίσετε τους φιλόξενους κατοίκους, θα επισκεφθείτε τις πιο απόμερες παραλίες του νησιού για να απολαύσετε την ησυχία της φύσης, και θα περιπλανηθείτε ανάμεσα στους ελαιώνες που θα σας δροσίζουν. Στο λιμάνι του νησιού υπάρχον αγκυροβολημένα μικρά ιστιοφόρα που προσφέρονται για βόλτες και μακρινές αναζητήσεις.

lovelovetip 1 : Δοκιμάστε στα ταβερνάκια του νησιού το πιο νόστιμο μοσχαράκι στιφάδο και τις περίφημες μπάλες από κολοκύθι.

lovelovetip 2 : Επισκεφθείτε την παραλία του Αγίου Αιμιλιανού με την σπηλιά Φωκότρυπα η οποία στο εσωτερικό της έχει μια αμμουδένια παραλία και θα σας μαγέψει.





Σκορπιός

Ποιός δεν γνωρίζει τον Σκορπιό, που μάγεψε τον Έλληνα μεγιστάνα Ωνάση, γίνεται ο παράδεισός του, διαφημίζεται από άκρη σε άκρη σε όλο τον κόσμο και μετέπειτα αγοράζεται από Ρώσσο μεγιστάνα έναντι πολλών εκατομμυρίων ευρώ, ως δώρο για τα γενέθλια της κόρης του!!!


Μαδουρή

Και τέλος στο σύμπλεγμα αυτό των Τηλεβοϊδων νήσων όπως λεγονται τα πριγκηπόνησα, ανήκει και η Μαδουρή, το νησί του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.Ένα πανέμορφο νησάκι ιδιοκτησίας σήμερα της οικογένειας Βαλαωρίτη όποιυ δεσπόζει και το αρχοντικό της. Επίσης υπάρχει και ένας ναός ιδιοκτησίας Βαλαωρίτη,γοτθικού τύπου.Εκεί μεγάλωσε και έζησε ο ποιητής ενώ σήμερα η Μαδουρήβρίσκεται στην ιδιοκτησία των δισέγγονων του ποιητή..





Φύγαμε λοιπόν για τα Πριγκιποννήσια του Ιονίου!!!
της Γιώτας Μαγκούρα 

Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού στις 11 Νοεμβρίου




07/11/2018, 11:01

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού θεσμοθετήθηκε το 2009 και εορτάζεται κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου με τη συμμετοχή οινοποιείων – μελών του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων του Κρασιού (RECEVIN) ή οινοτουριστικών δικτύων
Στην Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού συμμετέχουν την Κυριακή 11 Νοεμβρίου τα οινοποιεία των «Δρόμων του Κρασιού της Ελλάδας», μαζί με εκατοντάδες άλλα οινοποιεία της Ευρώπης.

Οι επισκέπτες των οινοποιείων θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν στις αμπελοοινικές περιοχές, να γνωρίσουν τους Έλληνες οινοπαραγωγούς, να απολαύσουν το τοπίο στους αμπελώνες, να ξεναγηθούν στους χώρους παραγωγής, ωρίμανσης και παλαίωσης οίνων, να δοκιμάσουν νέες και παλαιωμένες σοδειές, αλλά και να ενημερωθούν για τα φρέσκα κρασιά του φετινού τρύγου που μόλις ολοκληρώθηκε.


Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού θεσμοθετήθηκε το 2009 και εορτάζεται κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου με τη συμμετοχή οινοποιείων – μελών του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων του Κρασιού (RECEVIN) ή οινοτουριστικών δικτύων.

Στον εορτασμό της «Ευρωπαϊκής Ημέρας Οινοτουρισμού» συμμετέχουν όλες οι περιφερειακές ενώσεις οινοπαραγωγών της χώρας και συγκεκριμένα:


- Η Ένωση Οινοπαραγωγών «Οίνοι Βορείου Ελλάδος»

- Η Ένωση Οινοπαραγωγών Κεντρικής Ελλάδας

- Η Ένωση Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Αττικής

- Η Ένωση Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Πελοποννήσου


- Η Ένωση Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου

- Το Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης.

Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου οι ενδιαφερόμενοι από τις 11 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα θα έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τα οινοποιεία των οινοτουριστικών δικτύων, σε όποιο μέρος της Ελλάδας και αν βρίσκονται.

Περισσότερες πληροφορίες για τα οινοποιεία της κάθε περιοχής και τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματίσει, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν από τις Περιφερειακές Ενώσεις Οινοπαραγωγών:

Οίνοι Βορείου Ελλάδος (EN.O.A.B.E.) www.wineroads.gr – www.winesofnorthgreece.gr

Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Κεντρικής Ελλάδας (ΕΝ.Ο.Α.Κ.Ε.) www.enoake.gr

Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Αττικής (EN.O.A.A.) www.enoaa.gr

Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Πελοποννήσου (ΕΝ.Ο.Α.Π.) www.peloponnesewineroads.com

Ένωση Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου (ΕΝ.Ο.Α.Ν.Α.) e. enoanawines@gmail.com

Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης (Wines of Crete) www.winesofcrete.gr

ή στο ιστότοπο του Επώνυμου Ελληνικού Κρασιού: www.winesofgreece.org

Η είσοδος στα οινοποιεία είναι δωρεάν. Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού τελεί υπό την αιγίδα της FedHATTA (Ομοσπονδία Ελληνικών Συνδέσμων Γραφείων Ταξιδίων & Τουρισμού).

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ομιλία του Πρωτοπρεσβύτερου – Προϊστάμενου τού Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου, π. Νικόλαου Σκιαδαρέση με θέμα «Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός και το ιατρικό λειτούργημα» 3 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 7 μ.μ.στη , Διακιδείο Σχολή Λαού.



Κανάρη 58 - Πάτρα
Τηλ.: 2610 3209

Δ Ι Α Κ Ι Δ Ε Ι Ο Σ

ΣΧΟΛΗ ΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
14
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ
ΟΜΙΛΙΑ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗ
Το ερχόμενο Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 7 μ.μ.,
στην αίθουσα τής Διακιδείου Σχολής Λαού (Κανάρη 58),
θα γίνει η επίσημη έναρξη των εργασιών τής Σχολής
για την εφετινή περίοδο. Μετά τον καθιερωμένο Αγιασμό,
τον οποίο θα τελέσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών
κ. Χρυσόστομος, θα ομιλήσει ο Αιδεσιμολογιώτατος
Πρωτοπρεσβύτερος – Προϊστάμενος τού Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου,
Πολιούχου Πατρών π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, με θέμα:


«Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός
και το ιατρικό λειτούργημα».

Ύμνους θα αποδώσει βυζαντινός χορός υπό την διεύθυνση
τού Λαμπαδαρίου τού Ι.Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών – Θεολόγου ΜΑ
Σπύρου Σκιαδαρέση.

Οι εκλογές του Συλλόγου Λευκαδων Πάτρας Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ



Α Γενική Συνέλευση  4/11 Σε περίπτωση μή απαρτίας  11 //11 2018  η τελευταία  !!

Υποψηφιότητες με αίτηση στο Σύλλογο 8 και 9  Νοεμβρίου 18.00-20.00 
6906758903
Η ανακοίνωση θα δημοσιευτεί και στα ΜΜΕ 
Καλή επιτυχία στους Υποψηφίους 


H Υφάντρια Αρχιτεκτόνισσα που Διασώζει την Παράδοση της Υφαντικής με αέρινες δημιουργίες

<<  de profundis   >>
 ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ' 


της  Barbara Verykiou

Η Λευκαδίτισα ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΣΑ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΑ 60
+ ΩΣ ΥΦΑΝΤΡΑ 
ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ.

                                                                                  
                                              



Ονομάζομαι Βαρβάρα Βερυκίου, είμαι αρχιτέκτων και ζω στην Πάτρα, όπου και εργάστηκα τα τελευταία 30 χρόνια.Μετά από την αποχώρηση από την εργασία μου και την συνταξιοδότηση μου, αποφάσισα να μεταβώ στην νέα φάση της ζωής μου, κάνοντας ένα καινούργιο ξεκίνημα.
Αναζητούσα μια νέα «καριέρα», ξεκινώντας κάτι καινούργιο που θα ήταν σε πλήρη αρμονία με τις νέες μου ανάγκες, την ψυχοσύνθεση μου, τα βιώματα, το ταλέντο και τις εμπειρίες μου.

Τα παιδικά και μαθητικά χρόνια έζησα στην Λευκάδα, και οι μνήμες από τις καλοκαιρινές διακοπές στο χωριό, που ήταν θαμπές και μακρινές μέχρι σήμερα ,ζωντάνεψαν στην φάση της «τρίτης» ηλικίας.
Η αγάπη για τις τέχνες και την παράδοση, μαζί με τα βιώματα της παιδικής ηλικίας,( ο θαυμασμός για τα χειροποίητα αριστουργήματα της γιαγιάς και της μητέρας, με τα περίτεχνα σχέδια και τα φυσικά υλικά ), καθώς και η έμφυτη ανάγκη για δημιουργία, καθόρισαν την απόφαση μου να ασχοληθώ με την υφαντική.

Ως αρχιτέκτονας ήθελα πάντα να ανακαλύπτω νέα υλικά, νέες χρήσεις, νέες ιστορίες, νέα σχέδια και χρώματα, να συνθέτω και να αφαιρώ, να σχεδιάζω και να ονειρεύομαι!
Η λησμονημένη αυτή τέχνη, θα μου χάριζε εξ´ίσου έντονες συγκινήσεις απλά θα άλλαζε η φύση των υλικών.
Στον αιώνα όμως της τεχνολογίας και της ταχύτητας, η τέχνη του αργαλειού με ιστορία όση και ο άνθρωπος, απαιτεί πολύ χρόνο, πειθαρχία, υπομονή, επιμονή και δεξιότητες . Γι αυτό και είναι λιγοστά τα άτομα ακόμη που την κατέχουν και ακόμη λιγότερα τα άτομα που θα μπορούσαν να την διδάξουν.

Μετά από αρκετή έρευνα εντόπισα στην Ήπειρο, στο γραφικό Μονοδέντρι, μια σχολή παραδοσιακής υφαντικής , στα πλαίσια της λειτουργίας του Ριζαρείου Ιδρύματος, που υλοποιεί και ανοιχτά για το κοινό σεμινάρια.
Έτσι, στην Ριζάρειο μυήθηκα και εκπαιδεύτηκα στην αρχέγονη τέχνη του αργαλειού, που άλλαξε ριζικά την ζωή μου!

Ο σύζυγος και οι δυο μου κόρες, υποστήριξαν με ενθουσιασμό την απόφαση και τα σχέδια μου, πράγμα που είχα πολύ ανάγκη και εξαφάνισε κάθε μικρό ενδοιασμό.
Ευχαριστώ όσους φίλους χάρηκαν και ενθουσιάστηκαν με τον ενθουσιασμό μου,(ο ενθουσιασμός είναι κολλητικός)!
Με χαμόγελο και κατανόηση αντιμετώπισα κάποιους άλλους, που χτυπώντας με φιλικά στην πλάτη σκέφτονταν πως θα το ξεπεράσω γρήγορα !

Λένε πως «όταν υφαίνεις, είναι σα να θεραπεύεις την ψυχή με τα χέρια σου»!
Πέρα όμως από την χαρά της προσωπικής δημιουργίας, επόμενος στόχος και πρόγραμμμα είναι, μέσα από σεμινάρια που προγραμματίζω, η διάδοση και η διάσωση αυτής της παραδοσιακής τέχνης.

Ο δρόμος της ζωής δεν μπορεί να αλλάξει, ειμαστε όμως μια τυχερή γενιά,διότι στον αιώνα που διανύουμε , προσφέροντα όλο και περισσότερες ευκαιρίες!
Και εμείς το οφείλουμε στον εαυτό μας και στους απογόνους μας, να τις αδράξουμε,
και με την ωριμότητα και την σοφία που αποκτήσαμε,να είμαστε δημιουργικοί και να γίνουμε ωφέλιμοι.
Τώρα που δεν υπάρχουν ευθύνες και υποχρεώσεις, τώρα που καταργούνται τα όρια,τώρα που ο χρόνος μας χάρισε υπομονή και επιμονή, τώρα μπορούμε να κάνουμε τον όποιον ενθουσιασμό μας επιδημία .