ΦΑΡΟΣ ΔΟΥΚΑΤΟ

http://www.faroi.com/gr/dukato_gr.htm

Μετά το Πόρτο Κατσίκι,  χωματόδρομος φτάνει  μέχρι το νοτιότερο τμήμα του νησιού,  το ακρωτήρι Λευκάτας,  ή Νιράς, ή Κάβο της Κυράς      ή Κάβο Δουκάτο  50 χλμ  από την πόλη της Λευκάδας.  Εχει όμορφη θέα προς την Κεφαλονιά και την Ιθάκη και  τα ηλιοβασιλέματα  είναι πολυ εντυπωσιακά. Το ακρωτήρι είναι ένας από τους πιο γνωστούς βράχους της  αρχαιότητας,  πιθανότατα η ομηρική "Λευκάς Πέτρη", με άσπρα βράχια με ύψος 60 μέτρα  πάνω από τα κύματα του Ιουνίου πελάγους.  Στα πανάρχαια χρόνια (1200 πχ)  έκαναν θυσίες για να εξευμενήσουν τους θεούς  και το Πνεύμα της Τρικυμίας. Αργότερα (400 πχ) αντικατέστησαν τα θύματα με  κατάδικους που  τους έδιναν πιθανότητες σωτηρίας. Πρίν τους ρίξουν  στο βράχο, τους έδεναν  γύρω από το σώμα τους πουλιά και φτερά για ομαλότερη  προσγείωση.  Αν ο κατάδικος γλίτωνε, του χάριζαν τη ζωή. Τις προγενέστερες λατρείες στο βράχο τις αντικατέστησε  το ιερό του ΛΕΥΚΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ, γνωστό  σ'όλο τον αρχαίο κόσμο  μιας και ο Απόλλωνας ήταν και θαλάσσιος θεός,  προστάτης των ναυτικών.  Κάθε χρόνο γίνονταν γιορτές με Πανελλήνιο  χαρακτήρα, πιθανόν  στις αρχές της άνοιξης. Στον Απόλλωνα αποδίδεται  το πήδημα  από το βράχο σαν μέσο ενάντια στο βασανιστικό ερωτικό πάθος. Τον 6ο πχ αιώνα η παράδοση για το πήδημα  των ερωτευμένων ήταν πολύ  διαδεδομένη, αφού το αναφέρουν σε στίχους  τους πολλοί αρχαίοι ποιητές.  Αυτό θα μνημόνευε και η Σαπφώ, η μεγάλη ποιήτρια  της αρχαιότητας,  και από εκεί βγήκε ότι τάχα πήδηξε από το Λευκάτα . Ο Μύθος φτάνει  μέχρι της μέρες μας και γιαυτό ονομάζεται  και Κάβος της Κυράς.  Σήμερα δεν έχει απομείνει κανένα ίχνος του  ιερού του Απόλλωνα,  γιατί στη θέση του υψώνεται ο φάρος. http://www.faroi.com/gr/dukato_gr.htm Εντοπισμός του φάρου στο δορυφορικό χάρτη Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1890. Το ύψος του πύργου του είναι 14 μέτρα και  το εστιακό του ύψος 70 μέτρα. Η διαδρομή προς το φάρο. Με αφετηρία το Αθάνι οδηγείτε σε ασφαλτόδρομο προς τα νότια,  προσπερνάτε στα 5 χιλιόμετρα τη διασταύρωση για το Πόρτο Κατσίκι  και στα 10,6 χιλιόμετρα βρίσκετε την πινακίδα της Αρχαιολογικής  Υπηρεσίας προς τον Ναό του Απόλλωνα στα δεξιά σας. Από εδώ αρχίζει  ο χωματόδρομος. Ανάμεσα σε κουμαριές , δεξιά σας ξεπροβάλλει αργά  το άγριο τοπίο με τους απόκρημνους βράχους πάνω στους οποίους  συνήθως σκάει η φουρτουνιασμένη θάλασσα. Αριστερά σας άλλοτε  κρύβεται και άλλοτε εμφανίζεται αναπάντεχα ο καταπράσινος κόλπος  της Βασιλικής. Μπροστά σας στα μισά περίπου της απόκοσμης τούτης  διαδρομής που συνολικά καλύπτει 4.5 χιλιόμετρα βρίσκεται ο φάρος  και το ακρωτήριο του Λευκάτα ή κάβος Νηράς (ή της Κυράς).  Ο φάρος είναι χτισμένος πάνω σε ιερό του Απόλλωνα. Αγριοκάτσικα  τρέχουν τρομαγμένα στο διάβα σας κι εσείς αφήνετε το όχημά σας πίσω  από τον βράχο του φάρου όπου τελειώνει ο χωματόδρομος, και  ανεβαίνετε ένα μικρό δρομάκι μέχρι την κορυφή του ακρωτηρίου.  Προτιμήστε να φθάσετε εκεί τη ώρα του δειλινού που ο ήλιος  βάφει πορφυρένιο τον γκρεμό. Η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.

http://aromalefkadas.gr/

Από Βιολέττα Σάντα στις 23 April, 2014ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ

Το στόλισμα της νύφης με την παραδοσιακή Λευκαδίτικη φορεσιά (βίντεο)

 0

Το βίντεο που ακολουθεί στηρίχτηκε σε μια αυθόρμητη σκέψη 

και με την πολύτιμη βοήθεια του Θανάση Κατωπόδη έγινε ένα

 βίντεο. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια καταγραφή. 

Προσπαθήσαμε τα ρούχα και τα στολίδια της νύφης να είναι 

όσο το δυνατόν πιο αυθεντικά. Η Ντίνα Μικρώνη η «φκιάστρα» – 

κατά Πανταζή Κοντομίχη- είναι η πιο γνήσια που 

θα μπορούσαμε να βρούμε. Γεννημένη στους

 Πηγαδισάνους, μεγάλωσε βλέποντας τις γιαγιάδες

 και τις θειάδες της να ντύνονται με τα «χωριάτικα» ρούχα.

Η μητέρα της είναι από τις ελάχιστες που έχουν 

απομείνει, που ράβει ακόμα τη παραδοσιακή 

νυφιάτικη φορεσιά. Η ίδια είναι χορεύτρια στον

 «Πήγασο» Λευκάδας και βεβαίως ντύνει όλες σχεδόν 

τις άλλες νύφες του χορευτικού. 

«Νύφη» ντύσαμε την Ελεάννα Ματαράγκα.

 Η μουσική υπόκρουση 

είναι από τη «Βαρκαρόλα» του Δημήτρη Λάγιου.

Βιολέττα Σάντα

Ο Γολγοθάς των Αγίων Αναργύρων

WEDNESDAY,  APRIL 16, 2014

Ο Γολγοθάς των Αγίων Αναργύρων

Της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη

 

Ηθελα να σας  πώ για το ναό  των Αγίων Αναργύρων στη Λευκάδα, αυτόν που δεν θα ξαναζήσει ποτέ μέρες λαμπρές  γιατί ο πατερούλης δεν λειτουργεί πλέον και η ενορία μας σώπασε δια παντός. Ο Σεβασμιώτατος κ. Θεόφιλος έβαλε και σφραγίδα στον αστικό ναό μας, βυθίζοντας το Λευκαδίτικο λαό σε ένα ακόμη πένθος.

Είναι μεγάλο μεγάλο πένθος Σεβασμιώτατε να κλείνετε ένα ναό, που φιλοξένησε επί αιώνες όλες τις αστικές οικογένειες της Λευκάδας, που στα στασίδια του κάθησαν άνδρες και γυναίκες μιας πόλης που έζησε στο πετσί της κατακτητές Ενετούς, Τούρκους και κουρσάρους.

Κι όμως κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε να σφραγίσει τον ιστορικό ναό των Αγίων Αναργύρων με τις ωραίες Αναγενησιακές εικόνες του, το περίτεχνο τέμπλο του και τα βιτρό παράθυρά του. Με τον όμορφο κήπο του, το επιβλητικό καμπαναριό του και την γηραλέα φοινικιά, που ετοιμάζει κάθε χρόνο τους φοίνικες  για τη ημέρα των Βαίων.

Εκεί μεγάλωσαν Χριστιανικά γενιές και γενιές ανθρώπων, βαφτίστηκαν, παντρεύτηκαν, έκλαψαν τους δικούς τους στο φέρετρο το ακουμπισμένο στις ιερές πλάκες του ναού. Εκεί εκατοντάδες Λευκαδίτες συμμετείχαν στις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης, μεταλαμβάνοντας των Αχράντων Μυστηρίων.

Χριστούγεννα, του Αγιασμού και όλες τις μέρες του Αγίου Πάθους ο ναός πλημμύριζε από κόσμο, που ερχόταν να ακούσει τις ιερές ακολουθίες από τον εφημέριο και πατέρα μου παπα-Νικόλα Φραγκούλη και την υπέροχη πολυφωνική χορωδία του Πάνου Ορφανού. Και η προσέλευση των πιστών κορυφωνόταν στις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και τη νύχτα της Ανάστασης, οπότε ο κόσμος κυριολεκτικά έπνιγε την εκκλησιά μας και τους γύρω δρόμους.

Σεβασμιώτατε, εμείς σας υποδεχτήκαμε με ανοιχτές τις αγκαλιές στη Λευκάδα μας. Θεωρήσαμε πως ένας νέος αέρας έπνεε με την εκλογή σας και τον ερχομό σας  στο νησί μας. Πιστέψαμε στο δυναμισμό και το πάθος της νεότητάς σας.  Σας δώσαμε την ευκαιρία να αποδείξετε την πολιτεία σας.

Ομως εσείς βυθίζετε διαρκώς σε πένθος τη Λευκάδα μας. Εσείς στερείτε τους ιστορικούς ναούς της από Λευκαδίτες ιερείς, οι οποίοι γνωρίζουν το χριστεπώνυμο πλήθος και έχουν τη δυνατότητα  να αναπτύξουν μαζί του σχέση αγάπης , σεβασμού και κατανόησης.

Εσείς  διορίσατε στο ναό της Παναγίας των Ξένων ένα ιερέα που δεν έχει σχέση με τη Λευκάδα, που αγνοεί την ιερή παράδοση του νησιού μας. Γιατί η παράδοση παρότι ερίζεται στο Ορθόδοξο τελετουργικό, διαμορφώνεται από τα έθιμα των τόπων επίσης. Κι έτσι κυριολεκτικά βομβαρδίσατε τον κόσμο της Παναγίας των Ξένων, που τα έχασε με τις καινοτομίες του νεόφερτου εφημέριου.

Τώρα αποφασίσατε να κλείσετε τους Αγίους Αναργύρους, τη λατρεμένη εκκλησία των Λευκαδίων. Και να την αφήσετε βουβή, εγκαταλελειμένη, βυθισμένη στη σιωπή. Εκεί που άλλοτε αντηχούσε η Χριστιανοσύνη, τώρα πένθος και παρατεταμένη εγκατάλειψη.

Σεβασμιώτατε, έχετε ακόμη καιρό να επανορθώσετε. Μπορείτε να διορίσετε στους Αγίους Αναργύρους ένα από τους λαμπρούς Λευκαδίτες ιερείς, που θριαμβεύουν στα χωριά της Λευκάδας με το πνεύμα και την Χριστιανική παιδεία τους. Μπορείτε να ξαναφέρετε στο ναό τη χαμένη του αίγλη!

Δώστε στους ναούς της Λευκάδας την θέση που τους αξίζει, κάντε τους να ξαναζήσουν λαμπρές μέρες. Ηδη η Μητρόπολη – Ευαγγελίστρια υπό τον πατέρα Γεράσιμο , ο Αγιος Μηνάς υπό τον πατέρα Διονύσιο και ο Αγιος Νικόλαος υπό τον πατέρα Αναστάσιο αποδεικνύουν έμπρακτα τη σχέση των ντόπιων ιερέων με το ποίμνιό τους.

Ο Γολγοθάς των Αγίων Αναργύρων ας καταλήξει στην Ανάσταση!

Καλή Ανάσταση!

O Ρεμβασμός του Λευκάδιου Χέρν

Από Βιολέττα Σάντα στις 26 April, 2014    http://aromalefkadas.gr

Ο «Ρεμβασμός» του Λευκάδιου Χέρν

 0

Ο Λευκάδιος Χέρν, προς τιμήν του οποίου διοργανώνεται
τριήμερη εκδήλωση στις 4-5-6 Ιουλίου 2014 στην γενέτειρα
 του Λευκάδα είναι ο συγγραφέας, δημοσιογράφος,
 μελετητής αρχαίων ελληνικών κειμένων, ταξιδευτής του κόσμου
 με συνεχή αναζήτηση της πολιτισμικής διαφοράς ανατολής και δύσης.

Ο ίδιος αναφέρει σε γράμμα του στο φίλο του Hall Chamberlain:
«Περισσότερο και περισσότερο και ακόμα περισσότερο
 αισθάνομαι και βλέπω την ομοιότητα ανάμεσα στην
ιαπωνική ζωή, σκέψη και καλαισθησία με την αρχαία Ελλάδα.
Κάθε μέρα ανακαλύπτω κάτι στη ζωή γύρω μου
παρόμοιο με την αρχαία Ελληνική ζωή»

Ο θάνατος τον βρήκε στα 54 χρόνια του
έχοντας αφήσει σπουδαίο συγγραφικό έργο. Ιστορικοί,
 ποιητές, φιλόσοφοι, Ιαπωνολόγοι διερευνούν
 σήμερα το έργο του «εθνικού συγγραφέα της Ιαπωνίας».

Σας παραθέτω ένα τρυφερό κείμενο από το
 βιβλίο του που πρόσφατα κυκλοφόρησε
μεταφρασμένο από την Τέτη Σώλλου με το τίτλο
 «Κοττό», ενδεικτικό της ελεύθερης σκέψης του
 και ευαισθησίας του.

Ελένη Μ.Ματαράγκα

Ρεμβασμός

Έχει ειπωθεί ότι ο άνθρωπος έχει για τον θάνατο,
τον ίδιο φόβο μ’ ένα παιδί, που έρχεται στον κόσμο
 κλαίγοντας, γιατί δεν ξέρει ποια στοργικά χέρια το περιμένουν.
Σίγουρα αυτή η σύγκριση δεν αντέχει σε επιστημονικό έλεγχο,
αλλά σαν ευχάριστο παιχνίδι της φαντασίας είναι όμορφη,
ακόμα και για τους αγνωστικιστές –για κείνους που πιστεύουν
ότι το ανθρώπινο πνεύμα χάνεται μαζί με το σώμα
 και ότι η αιώνια συνέχιση της προσωπικότητας
 δεν είναι παρά αιώνια δυστυχία.

Είναι όμορφη –νομίζω– γιατί υπαινίσσεται με τόσο
μύχιο τρόπο την ελπίδα ότι στην υψηλότερη γνώση
 το Απόλυτο θα αποκαλυφθεί απέραντο,
 όπως η μητρική αγάπη. Μια τέτοια σύλληψη
είναι της Ανατολής και όχι της Δύσης, όμως
εναρμονίζεται με κάποια αντίληψη αόριστα
προσδιορισμένη στις περισσότερες δυτικές
πεποιθήσεις μας. Μέσα από αρχαίες
 ζοφερές συλλήψεις του απολύτου ως πατέρα,
 σιγά σιγά πήρε πνοή ένα όψιμο και φωτεινό
όνειρο απέραντης τρυφερότητας –
η εξευγενιστική ελπίδα, που δημιουργήθηκε
 από τη μνήμη της γυναίκας ως μητέρας•
και όσο οι φυλές εξελίσσονται προς υψηλότερα
πράγματα, τόσο πιο θηλυκή γίνεται
 η αντίληψή τους περί του θείου.

Αντιστρόφως, αυτή η σκέψη πρέπει
να υπενθυμίζει ακόμα και στον πιο
 δύσπιστο ότι σύμπασα η ανθρώπινη εμπειρία
δεν έχει γνωρίσει τίποτα ιερότερο
 από τη μητρική αγάπη –τίποτε άλλο
που να του ταιριάζει τόσο επάξια ο χαρακτηρισμός
 «θεϊκό». Μόνο η μητρική αγάπη μπορούσε
 να δώσει τη δύναμη στη λεπτεπίλεπτη
ζωή της σκέψης να ξεδιπλωθεί και
ν’ αντέξει πάνω στην επιφάνεια αυτού
του αξιολύπητου μικρού πλανήτη• μόνο μέσα από
 την υπέρτατη ανιδιοτέλεια μπόρεσαν τα ευγενέστερα
 αισθήματα του ανθρώπου να βρουν
τη δύναμη ν’ ανθίσουν• μόνο με
τη βοήθεια της μητρικής αγάπης μπόρεσαν
 οι υψηλότερες μορφές πίστης στο Αόρατο να πάρουν ζωή.

Αλλά συλλογισμοί αυτού του είδους μάς κάνουν
 ν’ αναρωτιόμαστε «πού πάμε» και «από πού ερχόμαστε».
 Πρέπει ο οπαδός της εξέλιξης να σκέφτεται
τη μητρική αγάπη απλώς σαν αναγκαίο αποτέλεσμα
 της υλικής συγγένειας –σαν έλξη ατόμου από άτομο;
Ή μπορεί να αποτολμήσει να διατρανώσει,
μαζί με τους αρχαίους στοχαστές της Ανατολής
, ότι όλες οι ροπές των ανθρώπων σχηματίστηκαν
από έναν αιώνιο ηθικό νόμο και ότι κάποιες
είναι θεϊκές, γιατί είναι εκδηλώσεις των τεσσάρων
απέραντων αισθημάτων; Ποια σοφία θ’ αποφασίσει
 για μας; Και ποιο το όφελος να ξέρουμε ότι τα
 υψηλότερα αισθήματά μας είναι θεϊκά
 αφού η φυλή μας είναι καταδικασμένη
ν’ αφανιστεί; Όταν η μητρική αγάπη θα
 έχει σφυρηλατήσει το μέγιστο για την
 ανθρωπότητα, τότε αυτό το μέγιστο
 δεν θα πήγαινε στα χαμένα;

Σε πρώτη σκέψη, πράγματι, το αναπόδραστο
τέλος πρέπει να παρουσιάζει την πιο μαύρη τραγωδία
που μπορεί να φανταστεί κανείς –μια τεράστια τραγωδία!
Στο τέλος ο πλανήτης μας θα πεθάνει. Η γαλανή
του ατμόσφαιρα θα συρρικνωθεί και θα σβήσει,
 οι θάλασσές του θα στεγνώσουν και το χώμα
του θα αφανιστεί αφήνοντας στο σύμπαν μόνο
ένα απόρριμα από άμμο και πέτρα –το μαραμένο
 πτώμα του κόσμου. Για καιρό ακόμα αυτή
η μούμια θα γυρίζει γύρω από τον ήλιο,
 όπως το νεκρό φεγγάρι κάνει κύκλους τις
νύχτες, με το ένα του πρόσωπο στην ανυπόφορη
ζέστη και το άλλο στο παγωμένο σκοτάδι.
 Έτσι θα κάνει κύκλους ο πλανήτης μας,
λευκός και φαλακρός σαν νεκροκεφαλή
και σαν νεκροκεφαλή θα ξεθωριάζει,
θα ραγίζει και θα θρυμματίζεται, καθώς
θα έλκεται όλο και πιο πολύ από τον
 φλεγόμενο γονιό του, για να εξαφανιστεί
ξαφνικά μέσα στην κυκλωνική αστραπή
της ανάσας του. Ο ένας μετά τον άλλον
 θ’ ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι πλανήτες.
 Τότε το ίδιο το παντοδύναμο αστέρι θα αρχίσει
να εξασθενεί και να τρεμοσβήνει
 με αποτρόπαιες αλλαγές χρωμάτων –
να πυρακτώνεται ως τον θάνατό του
. Και τελικά το καρβουνιασμένο πέτρωμά του
, εκσφενδονισμένο σε κάποια κολοσσιαία
 ηλιακή πυρά, θα γίνει ατμός πιο λεπτός
 και από το όνειρο της σκιάς ενός φαντάσματος…

Τότε, ποιο θα ήταν το όφελος του μόχθου της ζωής –της ζωής που εξαλείφθηκε χωρίς ν’ αφήσει ούτε ένα σημάδι που να δείχνει το μέρος όπου καταποντίστηκε στην απέραντη άβυσσο; Τότε, ποια θα ήταν η αξία της μητρικής αγάπης και του νεκρού κόσμου της ανθρώπινης στοργής, με τις θυσίες του, τις ελπίδες, τις αναμνήσεις, τις θεϊκές απολαύσεις και τους ακόμα πιο θεϊκούς πόνους του, τα χαμόγελα, τα δάκρυα και τα καθαγιασμένα χάδια και τις αμέτρητες προσευχές στους αμέτρητους εξαφανισμένους θεούς;

Τέτοιες αμφιβολίες και φόβοι δεν ταράζουν τον στοχαστή της Ανατολής. Εμάς αναστατώνουν, κυρίως εξ αιτίας των παλιών λανθασμένων τρόπων σκέψης που γεννούν τον τυφλό φόβο μήπως αυτό που αποκαλούσαμε ψυχή δεν είναι ουσία, αλλά μορφή… Οι μορφές εμφανίζονται κι εξαφανίζονται σε μια αδιάκοπη εναλλαγή, αλλά μόνο η ουσία είναι αληθινή. Τίποτα αληθινό δεν μπορεί να χαθεί, ακόμα και αν διαλυθούν εκατομμύρια κόσμοι. Απόλυτη καταστροφή, παντοτινός θάνατος –όλοι αυτοί οι όροι του φόβου δεν αντιστοιχούν σε καμία αλήθεια, αλλά στον αιώνιο νόμο της αλλαγής. Οι μορφές θα χαθούν, καθώς τα κύματα έρχονται και σπάνε• διαλύονται για να ξαναφουσκώσουν. Τίποτα δεν χάνεται…

Στη θολή καταχνιά της διάλυσής μας θα επιζήσει η ουσία όλων αυτών που κάποτε υπήρξαν ζωντανοί άνθρωποι –οι μονάδες όλων των υπάρξεων τωρινών και περασμένων, με όλες τις σχέσεις τους, όλες τις ροπές τους, όλη την κληρονομιά των δυνάμεων που κάνουν το καλό ή το κακό, όλες τις δυνατότητες που συσσωρεύτηκαν μέσα από μυριάδες γενεές, με όλη την ενέργεια που σχημάτισε τη ρώμη των φυλών –και για αμέτρητους καιρούς θα είναι σε τροχιά γύρω από τη ζωή και τη σκέψη. Μεταλλαγές μπορεί να υπάρξουν• αλλαγές θα φέρει επίσης η αύξηση ή η μείωση των σχέσεων, η αφαίρεση ή η πρόσθεση των ροπών, γιατί τότε η σκόνη μας θα έχει αναμειχθεί με τη σκόνη αναρίθμητων κόσμων και των ανθρώπων τους. Αλλά τίποτα ουσιώδες δεν μπορεί να χαθεί. Αναπόφευκτα θα μεταλαμπαδεύσουμε το μερίδιο που μας αναλογεί για να φτιαχτεί ο μελλοντικός κόσμος, από την ουσία του οποίου κάποια άλλη νοημοσύνη θα εξελιχθεί σιγά σιγά. Όπως η δική μας ψυχή πρέπει να κληρονόμησε κάτι από τους αναρίθμητους κόσμους που χάθηκαν, έτσι και οι μελλοντικές ανθρωπότητες θα κληρονομήσουν όχι μόνον από μας, αλλά και από τα εκατομμύρια πλανήτες που υπάρχουν ακόμα.

Γιατί η εξαφάνιση του κόσμου μας αντιπροσωπεύει, μπροστά στην εξαφάνιση του σύμπαντος, την απειροελάχιστη λεπτομέρεια μιας σκέψης που σβήνει• οι ανθρώπινες σφαίρες, που πρέπει να μοιραστούν την καταδίκη μας, θα ξεπεράσουν κατά πολύ το ορατό φως του ουρανού. Και όμως αυτές οι αναρίθμητες ηλιακές φωτιές, με τους εκατομμύρια αθέατους ζωντανούς πλανήτες με κάποιο τρόπο θα εμφανιστούν και πάλι.

Ξανά ο εκπληκτικός κόσμος, που γεννιέται από τον εαυτό του και καταστρέφεται από μόνος του, θα ξαναρχίσει την αστρική περιδίνησή του πάνω από τα βάθη της αιωνιότητας. Και η αγάπη που παλεύει για πάντα με τον θάνατο, θα ξανασηκωθεί μέσα από μία καινούργια απεραντωσύνη του πόνου για ν’ αναζωπυρώσει τον παντοτινό αγώνα της.

Το φως του χαμόγελου της μητέρας θα επιζήσει πέρα από τον ήλιο μας και το σκίρτημα του φιλιού της θα διαρκέσει πέρα από το σκίρτημα των άστρων, η γλυκύτητα του νανουρίσματός της θα επιζήσει σε νανουρίσματα κόσμων που δεν έχουν ακόμα εξελιχθεί, η τρυφερότητα της πίστης της θα ζωηρέψει τη φλόγα των προσευχών προς τους οικοδεσπότες άλλων ουρανών –σε θεούς πέρα από τον χρόνο. Και το νέκταρ του στήθους της ποτέ δεν χάνεται, αυτό το λευκό ρυάκι θα κυλάει για να θρέψει τη ζωή μιας ανθρωπότητας πιο τέλειας από τη δική μας, όταν ο Γαλαξίας που απλώνεται πάνω από τη νύχτα μας, θα έχει χαθεί για πάντα στο διάστημα.

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στην Ιρά Αθανίου http://www.lefkada-ionio.gr/

http://www.lefkada-ionio.gr/

Στη νότια Λευκάδα, αρκετά κοντά στο ακρωτήριο Λευκάτας, βρίσκεται το παλιό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Η ονομασία "Ιρά" (στη χερσόνησο της "Ιεράς Νηράς" ή "Νιρά", όπως το λένε συνήθως οι ντόπιοι), πιθανώς έχει σχέση με το Ιερό του Λευκάτα Απόλλωνα που βρίσκεται στο ακρωτήρι.

Το 1087 πέρασε από την περιοχή το λείψανο του Αγίου Νικολάου, το οποίο μετέφεραν Σταυροφόροι από τα Μύρα της Μικράς Ασίας στο Μπάρι της Ιταλίας και λίγο αργότερα λέγεται ότι χτίστηκε εκεί το μοναστήρι, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι ανακαινίστηκε τον 17ο αιώνα. Σε ανάμνηση της μεταφοράς του λειψάνου από εκεί, το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 10 Μαϊου.

Στη Μονή σώζεται σε καλή κατάσταση το τέμπλο (έργο του 1799, από τον Ανδρέα Μπέτζο) ενώ επίσης σε αυτή ανήκει και η εικόνα του Αγίου Νικολάου (έργο του 1699, από τον Δημήτριο Φώσκαρη).

Έξω από το μοναστήρι βρίσκεται παλιό αλώνι καθώς και πέτρινες κατασκευές που χρησίμευαν ως κυψέλες για μελίσσια, καθώς η περιοχή είναι πολύ γνωστή για το μέλι που παράγει από το άφθονο θυμάρι που υπάρχει εκεί.

Λόγω της απομακρισμένης θέσης του μοναστηριού, λέγεται ότι αυτό χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα και ως τόπος εξορίας κληρικών.

Ο αρχαιότερος χριστιανικός ναός της Λευκάδας – Το ξωκκλήσι του Αϊ-Γιάννη του Αντζούση

BY KOLIVATA01 | ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 28, 2008 · 6:55 ΠΜ

↓ Jump to Comments

Το ξωκκλήσι του Αϊ-Γιάννη του Αντζούση βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νησιού, κοντά στην πόλη της Λευκάδας, εκεί όπου τερματίζει η ομώνυμη παραλία. Το εκκλησάκι είναι κτισμένο σε μια προϋπάρχουσα σπηλιά, που μεγεθύνθηκε όταν χτίστηκε ο ναός, καμιά εκατοστή μέτρα πιο πάνω από ένα μικρό κολπίσκο. Όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Μαχαιράς στο σύγγραμμά του “Ναοί και μοναί της Λευκάδος” (Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών, Αθήναι 1957, Σελ. 176) πρόκειται για τον αρχαιότερο Ναό της Λευκάδος. Δεν είναι όμως απολύτως εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε.

Ο Μαχαιράς είναι αυτός που πρώτος αντίκρουσε τις μυθοπλασίες του “ιστορικού” Περιτσόπουλου -τις αναπαράγει αβασάνιστα και ο μεταγενέστερος ιστορικός Σπυρ. Βλαντής στο έργο του “Η Λευκάς υπό τους Φράγκους, τους Τούρκους και τους Ενετούς (1204-1797)”- περί της ιδρύσεως του ναού από τον Επίσκοπο Λευκάδας Σωσίωνα, που χειροτονήθηκε, όπως αναφέρει ο Περιτσόπουλος, από τον Επίσκοπο Ηρωδίωνα στα μέσα του πρώτου μετά Χριστόν αιώνα, και ότι ο Απόστολος Παύλος, διερχόμενος από τη Λευκάδα για να μεταβεί στη Ρώμη, αποβιβάστηκε στο νησί και τέλεσε μαζί με τους προαναφερόμενους επισκόπους τη θεία μυσταγωγία στον εν λόγω ναό.

Ο Μαχαιράς, βασιζόμενος και στο ιστορικό γεγονός ότι τους τρεις πρώτους μετά Χριστόν αιώνες δεν συνηθιζόταν να ανεγείρονται ναοί ως τόποι λατρείας από τους πρώτους χριστιανούς, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το σπήλαιο όπου είναι χτισμένος ο ναΐσκος, μπορεί μεν να λειτούργησε από παλιά ως προσευχητήριο για τους πρώτους Λευκαδίτες χριστιανούς, αλλά ότι ο ναός χτίστηκε πολύ αργότερα το 1331 από τους Φράγκους, τους Ανδηγαυούς ιππότες, επ’ ονόματι του Αγίου Ιωάννου, όταν αυτοί κατάλαβαν το νησί υπό τον δούκα Βάλτερο Β’ Βριέννιο (Ουαλτέριος κατά τον Χοπφ-Ρωμανό), κόμητα της Βριέννης. Έτσι εξηγείται και η ονομασία του ναΐσκου Άγιος Ιωάννης ο Αντζούσης (d’ Anjou, εξελληνισμένα Ανδηγαυϊκός – το δουκάτο του Ανζού βρισκόταν στα όρια του σημερινού γεωγραφικού νομού της Γαλλίας Μαίν – ε – Λουάρ, στη Δυτική Γαλλία).

Από το 16ο αιώνα ο ναός ήταν μετόχι της Παναγίας της Γύρας, ενώ σήμερα είναι ξωκκλήσι του ναού του Αγίου Νικολάου της πόλης της Λευκάδας.

[Στις πιο κάτω φωτογραφίες φαίνονται πλάκες του δαπέδου του ναΐσκου με παραστάσεις ανάγλυφου δικέφαλου αετού]

BY KOLIVATA01

100 ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΚΑΒΒΑΔΑΣ http://www.lefkadapress.gr/

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014 07:57

100 ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΚΑΒΒΑΔΑΣ ^Κύριο

Γράφτηκε από τον  LefkadaPress

• μέγεθος γραμματοσειράς   
• Εκτύπωση

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

(2 ψήφοι)

ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΧΑΡΙΛΑΟΥ Π.ΚΑΒΒΑΔΑ

  

Με τον τίτλο αυτό ιδρύθηκε… με τον τίτλο αυτό γιορτάζει τα 100 του χρόνια.

Γίναμε 100 λοιπόν… Και ξεδιπλώνονται μνήμες από το παρελθόν και συγχρόνως εγκαινιάζουμε την προοπτική του μέλλοντος.

Χρειάζεται προσαρμογή στις νέες συνθήκες με καινούργια τμήματα με νέες προοπτικές…

Βότανα – φυσική διατροφή – καλλυντικά τρίτης γενιάς- παιδικές τροφές- προϊόντα με γλουτένη για διαβητικούς και ότι αφορά το παιδί – σε αυτό τον τομέα δώσαμε ιδιαίτερη σημασία.

Το φαρμακείο θα αποκτήσει σύγχρονο παρασκευαστήριο ενώ θα αυξηθούν οι ώρες λειτουργίας του.

Σας καλούμε λοιπόν το ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 19/04/2014 από τις 10 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι σε μία γιορτή…

Σας περιμένουμε…