Σημείο επαφής !

Πατρίδες μας περίμεναν, άγνωστες και μακρινές.
Κουβαλώντας μέσα μας θύμησες ,τόπους και χωριά ,διαβήκαμε τον « ΠΟΝΤΕ » κοινό σημείο επαφής όλων μας. « Το πέρασμα »
Έτσι ήτανε τότες
Με λόγια υποσχέσεις κι όνειρα ,για ένα μέλλον που οδηγούσε η νιότη και η χάρη του Θεού Φεύγαμε. .
Φεύγαμε, με την πίστη , ότι δεν θα ξεχάσουμε τη γή που μας γέννησε , τη γή που ,μας . . ..έδωσε τις πρώτες χαρές της νιότης και τον ήλιο της ,απλόχερα ,μ αυτή την αύρα του Ιόνιου του .απέραντου , με το μοσχοβόλημα της αγάπης .
Τα χρόνια Πέρασαν
Το βάρος του άγνωστου και η βαρύτητα των προβλημάτων ..κρυφόκαιγαν τους πόθους κι έριχναν δίχτυα στους δεσμούς …
Θα γινότανε κάποτε --.Μείς δεν το γνωρίζαμε ,τότες . ..
-----Κι εδώ είναι το σημείο .Το δύσκολο σημείο
Το σημείο ,που θα πρέπει να προστατέψουμε τους νεότερους
Η πάλη του χρόνου να μην λησμονήσει τους πόθους . Να μην χαθεί ο σκοπός
Ο χαλασμός της καρδιάς ,για το νησί του Ιόνιου να μην σβήσει
Στη πρώτη στροφή του δρόμου να μην ξεχνάμε ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ .
. Να παίρνουμε δύναμη κι ελπίδα απ αυτό και να δίνουμε στα παιδιά μας ΑΝΑΜΝΗΣΗ ¨
Ό ,τι καλύτερο έδωσε ο Θεός για συντροφιά
Κι αν νέοι άποικοι πήραν τη μεριά μας , εμείς ΕΚΕΙ αγέρωχοι Να μην ξεχνάμε
Ένα μικρό νησί Θεριεύει πιότερο ,με την αγάπη που του στέλνουμε απ όσο κι αν είναι μακριά
Κι η μάνα ,απόσο πιο μακρυά κι αν έρχεται το παιδί
, τόσο με πιο θαλπωρή τ αγκαλιάζει
και το περιμένει ΄ Εκεί στον Πόντε

                                                     Στο σημείο Επαφής
                                                                 Ν α τα αγκαλιάσει
,                                                                        να του δώσει κουράγιο
,                                                                                            να χαρεί
                                                                                     –Το Δικαιούται.......

 ελένη  Π.

ΤΟ ΠΑΓΚΡΆΤΙΟΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΊΑ ΕΛΛΆΔΑ - Η ΑΠΌΛΥΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΠΟΛΕΜΙΚΉ ΤΈΧΝΗ

Στην αρχαία Ελλάδα η συμβίωση με τον πόλεμο ήταν κάτι ευρέως αποδεκτό.
Η Πολεμική παιδεία των Αρχαίων Ελλήνων Πολεμιστών ήταν αυτή που
μετέτρεπε τον κάθε απλό πολίτη σε πολεμική μηχανή έτοιμη να κυριαρχήσει
 απέναντι σε κάθε είδους εχθρό.


Όταν μιλάμε για πολεμική παιδεία στην αρχαία Ελλάδα, αναφερόμαστε
στο Παγκράτιον.
Η λέξη Παγκράτιον αποτελείται από τις λέξεις παν + κράτος .
Ο γνώστης αυτής της Πολεμικής Τέχνης ήταν ο “τα πάντα κρατών”.
Παγκρατιαστής ήταν δηλαδή αυτός που κυριαρχούσε,αυτός που είχε
την εξουσία.
Σύμφωνα με αναφορές του αξιότιμου Κου Λάζαρου Σαββίδη ,
ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων είναι και υπεύθυνος ιστορικής τεκμηρίωσης
,η πρώτη αναφορά για το Παγκράτιον έγινε στα Ορφικά κείμενα μεταξύ
 12.000 – 4.000πΧ!(στίχος 586)
” Αυτάρ Παγκράτιοιο δωκεν γέρας Ήρακληι,αργύρεον κρητηρα
ως βραβειον δια το Παγκράτιον,κρατήρα αργυρούν πολυποίκιλον“.
Σύμφωνα με τον στίχο, δόθηκε λοιπόν στον Ηρακλή για τις
 επιδόσεις του στο Πακράτιον,ασημένιο βραβείο.
Αυτή η αναφορά πιστοποιεί πως την περιόδο εκείνη το Παγκράτιον δεν
 υπήρχε απλά αλλά οι υψηλές επιδόσεις σε αυτό μπορούσαν να αξιολογηθούν
 με συγκεκριμένα κριτήρια και βραβεύονταν και με βραβείο χρηματικής
 αξίας.Ο ιστορικός αναλυτής λαμβάνει υπόψη πως ο Ορφεύς έζησε πριν τον
 Τρωικό πόλεμο ο οποίος χρονολογείται περί του 3000πΧ. άρα το κείμενο
θεωρείται αρχαιότερο.
Βάσει αυτών των αναφορών, το Παγκράτιον είναι η αρχαιότερη
πολεμική Τέχνη που έχει καταγραφεί επιστημονικά.Είναι άραγε η
μητέρα Πολεμική Τέχνη όλων;
Ας ρίξουμε μια ματιά στα παρακάτω και ο καθένας ας βγάλει τα
συμπεράσματα του.
Το Παγκράτιον εισήχθη στους Ολυμπιακούς αγώνες το 648πΧ
 και το Παγκράτιον Παίδων το 200πΧ.Υπάρχουν ερωτηματικά
για τον λόγο που οι Ηλιείς άργησαν να το συμπεριλάβουν
καθώς σε άλλες αθλητικές διοργανώσεις ανά την Ελλάδα,φαίνεται να
 είναι εισηγμένο νωρίτερα.
Η εκστρατεία του Μέγα Αλεξάνδρου είχε ως αποτέλεσμα μεταξύ
 άλλων και το Παγκράτιον να διαδοθεί σε όλη την Ανατολή
 (εκστρατεία στην Ινδία – 326πΧ). Υπάρχουν αναφορές πως
οι Μακεδόνες μετέφεραν μαζί τους τεράστιες Τέντες για την εξάσκηση
 στο Παγκράτιον.
Περίπου 1000 χρόνια αργότερα το άθλημα αυτό φαίνεται πως έχει
αφομειωθεί και στην πορεία αντιγραφεί από τους Ινδούς και μέσω
ενός Βουδιστή Μοναχού με το όνομα Μποντιτάρμα,ο οποίος ταξίδεψε
 από την Ινδία στην Κίνα, φαίνεται να έχει διαδοθεί στην περιοχή
του μοναστηριού Σαολίν ή οποία και ονομάστηκε Γιουνάν ,
που σημαίνει Ιωνία.
Στο βιβλίο του N,Gardiner ” Athletics of the ancient world” Oxford Univ.Press NY
 στην σελίδα 16 αναφέρεται πως το jiu jitsu διδάχτηκε στους
 Ιάπωνες από τους Κινέζους πολεμιστές.Το άθλημα αυτό φαίνεται
 να είναι σήμερα αυτό που πλησιάζει περισσότερο σε τεχνική το Παγκράτιον.
Στην σελίδα 14 αναφέρεται πως οι Κινέζοι πυγμάχοι
μοιάζουν πολύ με τους Έλληνες Παγκρατιαστές.
 Οι ομοιοτητες των Κινέζων με τους Αρχαίους Έλληνες
ξεφεύγουν από τις πολεμικές Τέχνες και αγγίζουν ακόμη
 κι ένα Κινέζικο άθλημα με μπάλα, το οποίο σύμφωνα με τον
 συγγραφέα έχει μεγάλες ομοιότητες με το Αρχαίο Ελληνικό
άθλημα Επίσκυρος. Υπάρχει δηλαδή μια γενικότερη ταύτιση
σε αθλητικά θέματα.
Σύμφωνα με τον Oyama Masutatsu, κάποια χρόνια αργότερα
( 6ο αιώνας μΧ ),
άρχισε η διάδοση κάποιας πολεμικής τέχνης με περιορισμένο
 αριθμό ασκήσεων
 και τεχνικών Πάλης,στην Κίνα στο μοναστήρι Σαολίν
.Στην Ελλάδα όμως το Παγκράτιο,πολύ πριν την περίοδο
του Βούδα (500πΧ) ήταν ήδη Ολυμπιακό Άθλημα.
Η αρχαιότερη απόδειξη χρήσης της πολεμικής Τέχνης από τους
 μοναχούς Σαολίν, είναι το 728 μ.Χ, που αφορά δύο περιπτώσεις:
 υπεράσπισης της Μονής Σαολίν από ληστές περίπου το 610 μ.Χ. ,
και στη συνέχεια το ρόλο τους στην ήττα του Wang Shichong
στη Μάχη της Hulao στο 621 μ.Χ.
To Παγκράτιον ήταν μια τέχνη την οποία και διδάσκονταν όλοι οι
Αρχαίοι Έλληνες με σκοπό να μπορούν να νικούν τους εχθρούς τους
αλλά και να επιβιώνουν σε συμπλοκές με άγρια ζώα (πχ Ηρακλής
και λιοντάρι της Νεμέας αλλά και στη μάχη του Μαραθώνα
 οι Αθηναίοι, καθώς και στις Θερμοπύλες οι Λακεδαιμόνιοι όταν
 έσπασαν τα ξίφη και τα δόρατά τους. χρησιμοποιήσαν
την τέχνη του παγκρατίου ~ ¨κλασθέντων αυτοίς ξιφών τε και
 δοράτων πολλά ταις χερσί γυμναίς έπραξαν,οπόσα δε εστίν
εν αγωνία προτετίμηται πάντων το Παγκράτιον¨).
Ιδρυτής του Παγκρατίου θεωρείται ο Θεός Ερμής και οι
Παγκρατιαστές έπρεπε να ακολουθούν κανόνες σωστής
 συμπεριφοράς αλλά και να συμμερίζονται τους νόμους του
Παγκρατίου.Ξεκάθαρα μπορούμε να δούμε πως
το Παγκράτιον δεν αφορούσε μόνο την σωματική
εκγύμναση αλλά και το χτίσιμο υγιούς χαρακτήρα.
Οι αρχές του Παγκράτιου ήταν οι εξής :

Μην σκοτώσεις συνάνθρωπο σου ( ευγενές άθλημα )
Να είσαι σεμνός και αγνός
Να είσαι εγκρατής
Να λες πάντα την αλήθεια
Να σέβεσαι όλα τα δημιουργήματα
Να είσαι δίκαιος προς όλους
Να είσαι φιλόξενους προς τους ξένους

Ο αθλούμενος εκτός των παραπάνω , έπρεπε
να απέχει από τα εξής :

Εγωισμό
Οργή
Φιλαργυρία
Ζηλοτυπία
Φιλοδοξία

και να αναζητά :

την Ευγένεια
την Μετριοφροσύνη
τον σεβασμό
την τιμιότητα

μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να επιτύχει:

την Αρμονία
την Ισορροπία
την Δικαιοσύνη
την ισότητα
το Μέτρο

Το Παγκράτιο ήταν ένα άθλημα του οποίου η σπουδή διαρκούσε όλη μέρα.
 Από το πρωί μέχρι την Δύση του ηλίου οι αθλητές χωρισμένοι
σε ζευγάρια προσπαθούσαν ο ένας να υπερνικήσει τον άλλο κάτω
 από το άγρυπνο μάτι του ανθρώπου που τους προπονούσε.
Λέγεται πως οι Σπαρτιάτες εξασκούνταν στο Παγκράτιο, σε έναν χώρο
στον οποίο είχε κανείς πρόσβαση μόνο μέσω γεφυρών, τις οποίες
έριχναν μόλις οι αθλητές τις διάβαιναν και σήκωναν εκ νέου λίγο
πριν πέσει το σκοτάδι.Με τον τρόπο αυτό κανένας αθλητής δεν
μπορούσε να αποφύγει το σύνολο της προπόνησης ή να τα παρατήσει.
Γι αυτό και οι αθλητές μπορούσαν να μετατραπούν σε σκληρούς
πολεμιστές όταν αυτό ήταν το ζητούμενο, οι οποίοι θα πολεμούσαν
 όλη μέρα ασταμάτητα ανεξάρτητα με το μέγεθους και τον εξοπλισμό

 του εχθρού.
Το Παγκράτιον ήταν ένα βίαιο άθλημα καθώς ο λόγος που δημιουργήθηκε
 αφορούσε το πεδίο της μάχης.Ουσιαστικά οι κανόνες που υπήρχαν
κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες απάγορευαν στους αθλητές να βγάλουν
 ο ένας τα μάτια του άλλου, τα χτυπήματα στα γεννητικά όργανα
 και τα δαγκώματα. Τα όρια αυτά ήταν και ο λόγος που οι
 Σπαρτιάτες δεν λάμβαναν μέρος στους αγώνες καθώς θεωρούσαν
 ότι θα γινόντουσαν πιο μαλθακοί κάτι που θα τους επηρέαζε στο πεδίο της μάχης.
Το Παγκράτιον, ευτυχώς συνεχίζει να διδάσκεται και στις μέρες μας
 και οι αναφορές μιλούν για περισσότερους από 2000 αθλητές και
127 σωματεία σε όλη την Ελλάδα!
Τι πιο ιδανικό για την αγωγή των παιδιών του νέο Έλληνα;
Η πειθαρχία, ο σεβασμός στον δάσκαλο και στον συναθλητή,η προσπάθεια
 για την κατάκτηση του στόχου,η χρήση του μυαλού για να βρει την
κατάλληλη λύση και να εφαρμόσει τις σωστές τεχνικές και η ανάπτυξη
της σωματικής και ψυχικής δύναμης θεωρούμε ότι είναι σοβαροί λόγοι
 για να βάλει ένας πατέρας τον υιο του να περπατήσει στο
 μονοπάτι του Παγκρατίου, μέσα από έναν σύλλογο που
 ο ίδιος θα επιλέξει. 

http://etsimravo.blogspot.gr/2015/10/blog-post_31.html?spref=fb
ΠΗΓΗ
Το διαβάσαμε από το: Το Παγκράτιον στην Αρχαία Ελλάδα - Η απόλυτη Ελληνική πολεμική τέχνηhttp://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/06/blog-post_5841.html#ixzz33ZvcMEry

                              

Υπόκλιση στην κοιτίδα του πολιτισμού!

Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη Γίνετε fan

Δημοσιογράφος και Συγγραφέας

Δημοσιογράφος και Συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε: 16/11/2016 1:36 μμ Ενημερώθηκε: 16/11/2016 1:37 μμ



Η διήμερη επίσκεψη του προέδρου Ομπάμα στην Ελλάδα, όπου ο Αμερικανός πρόεδρος αποφάσισε να εκφωνήσει την τελευταία του επίσημη ομιλία σε ξένη χώρα, είναι μεγίστης σημασίας. Ο Μπαράκ Ομπάμα επέλεξε να κλείσει τον κύκλο των επίσημων επισκέψεων της προεδρικής θητείας του στην Αθήνα, τη μήτρα της δημοκρατίας, της τέχνης, της φιλοσοφίας, του δυτικού πολιτισμού.

Με κλασική παιδεία και βάθος παιδείας, ο αμερικανός πρόεδρος άφησε για τελευταίο σταθμό των επίσημων περιοδειών του την Ελλάδα, κοίτη του πολιτισμού, του αθλητικού ιδεώδους, του θεάτρου, της αρχιτεκτονικής. Ήθελε να εκφωνήσει την τελευταία επίσημη ομιλία του στην Πνύκα με θέα την Ακρόπολη, με βλέμμα προς την αρτιότητα του Παρθενώνα, απολαμβάνοντας το τέλος της διαδρομής του στην εξουσία στα ιερά χώματα του τόπου, όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία.

Πολλές είναι οι αναλύσεις και περισσότερες οι συζητήσεις για το περιεχόμενο της επίσκεψης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Ελλάδα. Δεν αντιλέγω πως και για την κρίση και για τη λιτότητα και για το προσφυγικό και για το Κυπριακό ενδιαφέρεται σε μια όντως ακαδημαϊκή βάση, καθώς το τέλος των καθηκόντων του ήγγικεν σχεδόν.

Η σημειολογία της επίσκεψης Ομπάμα στην Ελλάδα ως κύκνειο άσμα μιας οκταετούς προεδρικής θητείας είναι μεγάλη. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιλέγοντας τη χώρα μας ως τελευταίο σταθμό μιας πολύπλαγκτης και πολύεδρης προεδρικής περιόδου, αποδίδει την αξία στη χώρα που δίδαξε τις αρχές του δυτικού πολιτισμού.


Ο Μπαράκ Ομπάμα τοποθετεί στη σωστή της διάσταση την ελληνική διείσδυση σε όλη την υποδομή του δυτικού πολιτισμού. Βλέπει τις αρχετυπικές κορινθιακές, δωρικές, ιωνικές κολώνες της Ουάσιγκτον και των άλλων πρωτευουσών του κόσμου στη γενέτειρά τους... Αφουγκράζεται τους λόγους του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Ξενοφώντα, του Δημοσθένους... Κάτω απο την Ακρόπολη, εκεί που συνέβησαν όλα, εκεί που η τέχνη τελειοποιήθηκε, εκεί που ο λόγος έγινε ρητορία, εκεί που η ανάπτυξη των ιδεών έγινε φιλοσοφία. Εκεί που μεγάλωσαν όλα και κληροδοτήθηκαν ως έπος του κλασικού Ελληνικού πολιτισμού στην υπόλοιπη μεγάλη Δύση.



Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν κρύβει το θαυμασμό του για τη χώρα που γέννησε τους ήρωες, τους αντιήρωες, που έφτασε στην τελειότητα της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής πριν απο 2500 χρόνια, που καθιέρωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες όχι μόνο ως αθλητικό γεγονός για τον καλό αγώνα, αλλά που επινόησε την εκεχειρία, την παύση δηλαδή των εχθροπραξιών κατά την περίοδο της ευγενούς άμιλλας.

Με γνώσεις και αρχαία ρητά στη βαλίτσα του, με απέραντο θαυμασμό για το θαύμα του κλασικού Ελληνισμού ο πρόεδρος Ομπάμα με την επίσκεψή του αυτή αποδίδει την περηφάνεια της πληγωμένης Ελλάδας στους Ελληνες. Ναι, αποδίδει φόρο τιμής και θαυμασμό στους Ελληνες, θεωρώντας τους απόγονους μιας λαμπρής ιστορίας:

«Ολοι γνωρίζουμε ότι ο κόσμος οφείλει τα μέγιστα στην Ελλάδα και στον ελληνικό πολιτισμό. Τα φώτα της φιλοσοφίας και των επιστημών έχουν τα φώτα τους, εδώ, στην Αθήνα. Υπάρχει μια έκφραση «καλός καγαθός» πρόκειται για έναν χαρακτήρα που χαρακτηρίζεται από αρετή. Αυτή η έκφραση περιγράφει τις σχέσεις των λαών Ελλάδας και ΗΠΑ», είπε ο αμερικανός πρόεδρος.

Ακούγονται και κυκλοφορούν πολλά και άστοχα για την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα, που δεν φαίνεται να έχει καμιά ουσιαστική επιρροή ούτε στις διαπραγματεύσεις για την ελάφρυνση χρέους ούτε και στο Κυπριακό, αφού θα μπορούσε και να πει εκεί κάτω απο την Ακρόπολη: «Εγώ τον δρόμον τετέλεκα».

Ομως, ο συμβολισμός αυτής της τελευταίας επίσημης επίσκεψης είναι πολυσήμαντος όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Εσπερία, που φέρθηκε ανάλγητα και ποταπά στη χώρα πάνω στην οποία στηρίχθηκε το δυτικό πρότυπο σκέψης και τέχνης.



Κατά τη γνώμη μου, το να ακουμπάει ο πιο πεπαιδευμένος πρόεδρος των ΗΠΑ την τελευταία του επίσημη ομιλία στην Αθήνα είναι ένα ράπισμα στη Γερμανία, που αποτελεί ένα ενδιάμεσο σταθμό στο ταξίδι του για business. Η ιστορία εκδικείται και κανείς δε μπορεί να της αντισταθεί. Εκδικείται όσους προσπάθησαν να την προσβάλλουν και να μειώσουν την αξία της!

Περισσότερα:Ελληνικός πολιτισμόςΜπάρακ ΟμπάμαΑκρόποληΠαρθενώναςΗΠΑΔΙΕΘΝΕΣΠΟΛΙΤΙΚΗ


http://www.huffingtonpost.gr/ioustini-frangouliargyris/

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016 Νήρικος –Λευκάς-Κάστρο. Η μακροβιότερη πρωτεύουσα της Λευκάδας

Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση του Πνευματικού Κέντρου της Λευκάδας, σε βίντεο.

Στις 11 Αυγούστου 2016 το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας πραγματοποίησε εκδήλωση στην οποία παρουσιάστηκαν τα πρακτικά του συνεδρίου με θέμα: «Νήρικος –Λευκάς-Κάστρο. Η μακροβιότερη πρωτεύουσα της Λευκάδας.»

Το συνέδριο που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2010 είχε σαν θέμα την αρχαία πρωτεύουσα του νησιού μας, την Νήρικο.

Ακολουθούν φωτογραφίες, καθώς και το βίντεο ολόκληρης της εκδήλωσης.




















                              

Αναρτήθηκε από leukada petrin στις 12:49 π.μ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΒΡΕΤΤΟΥ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΒΡΕΤΤΟΥ
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ




Στα πλαίσια των προγραμματισμένων εκδηλώσεων
των Φιλολογικών Βραδινών της Εταιρείας Λογοτεχνών
την προσεχή Δευτέρα 14η Νοεμβρίου και ώρα 7 μ.μ.
θα γίνει στο αναγνωστήριο
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης με τη συνεργασία της
και τη συνεργασία του Συλλόγου Λευκαδίων της Πάτρας
η παρουσίαση του βιβλίου του Συγγραφέα –Εκπαιδευτικού
Λάμπρου Βρεττού με τον τίτλο:
««Που είναι τα παιδιά μας Αθηνά;» B΄ Έκδοση συμπληρωμένη.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν

 ο Δικηγόρος και συγγραφέας Χρήστος Μούλιας
και ο Φιλόλογος και συγγραφέας Φώτης Δημητρόπουλος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο
θα διαβάσει ο ηθοποιός-συγγράφεας Αλέξης Γκλαβάς.
Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει
ο Πρόεδρος της Εταιρείας Λεωνίδας Μαργαρίτης .
Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

http://leonidasmargaritis.blogspot.gr/201

Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Γεωργ. Βικέντιος

 

                           «Ήταν ένας άνθρωπος που πρόσφερε πολλά»,

Λόγια που περιέχουν όλο το Μεγαλείο της ψυχής του πρωτοπρεσβύτερου π. Σπυρίδων Γεωργ. Βικέντιου Εφημέριου του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιτεών – Ετών 63  η νεκρώσιμος ακολουθία του οποίου γίνεται σήμερα Τρίτη 8-11-2016 & ώρα 2 μ.μ. από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Ιτεών.

Η Ψυχή του ,το ποίμνιό του η σύζυγός του Θεοδώρα ,η κόρη του Μαρία και η οικογένειά της ,που του έδωσαν αγάπη και φτερά να μπορεί να παλαίψει τον ανίκητο εχθρό !

Νικητής του Αγώνα της Ζωής μας δίδαξε θάρρος , και αγάπη ,μας έδειξε σε μας , που μείναμε πίσω

τον υπέροχο δρόμο της Δύναμης της Ψυχής

Αιωνία η Μνήμη σου πατέρα Σπυρίδωνα

Ζωντανό παράδειγμα εγκαρτέρησης για όλους μας !

Το πιο παράξενο ξενοδοχείο για βιβλιόφιλους

TRAVEL TIPS

Αρχική Εξωτερικό

Εξωτερικό
Το πιο παράξενο ξενοδοχείο για βιβλιόφιλους
13 Ιανουαρίου 2017

Facebook
Twitter
Πώς θα σας φαινόταν να περάσετε μια νύχτα ανάμεσα σε 250.000 τόμους βιβλίων χωρίς να χρειαστεί καν να τα δανειστείτε; Το καλύτερα κρυμμένο μυστικό των βιβλιόφιλων κρύβεται στη βορειοανατολική Ουαλία, στην πόλη Hawarden, περίπου 45 λεπτά από το Λίβερπουλ. Η Gladstone’s Library είναι η μοναδική βιβλιοθήκη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου μπορεί κάποιος να φιλοξενηθεί σε ένα από τα 26 δωμάτια. Εκτός από τις ανέσεις, όπως δωρεάν ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο, δωρεάν καφέ, vintage ραδιόφωνα και όμορφη θέα στη φύση της Ουαλίας, οι λάτρεις των βιβλίων θα έχουν στη διάθεσή τους 250.000 τόμους βιβλίων για να επιλέξουν. Το καλύτερο; Η βιβλιοθήκη κλείνει για το κοινό στις 5μμ. αλλά οι φιλοξενούμενοι στα δωμάτια έχουν πρόσβαση στη βιβλιοθήκη μέχρι τις 10 το βράδυ. Αυτό σημαίνει ότι για πέντε ολόκληρες ώρες έχουν αποκλειστικά δικά τους χιλιάδες βιβλία. Μόνο μην περιμένετε να βρείτε τηλεόραση στα δωμάτια. Άλλωστε, ποιος πάει σε βιβλιοθήκη για να χαζεύει στην τηλεόραση; Η βιβλιοθήκη φέρει το όνομα του William Gladstone (1809 – 1898), που υπήρξε διαπρεπής Άγγλος πολιτικός του Φιλελεύθερου Κόμματος και διετέλεσε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Διακρίθηκε για τη ρητορική του δεινότητα και το φιλελληνισμό του. Αν αναρωτιέστε για την τιμή, το δίκλινο κοστίζει 108 ευρώ με πρωινό. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ: www.gladstoneslibrary.org
Δείτε φωτογραφίες από τη βιβλιοθήκη και τα δωμάτια.



















Πηγή

ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΠΕΤΡΑΔΙΑ Το νέο βιβλίο του Βαγγέλη Κουκούλογλου.

Μέσα σε άκρως συγκινητική και συναισθηματική ατμόσφαιρα, για πρώτη φορά στα κοινωνικά, πνευματικά, πολιτιστικά και αθλητικά εξελισσόμενα της Λευκάδας, η Δημόσια Βιβλιοθήκη του νησιού, «πλημμύρισε» από κόσμο όλων των ηλικιών στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου Βαγγέλη Κουκούλογλου υπό τον τίτλο: «Λευκάδας Πετράδια», καντάδα… θύμησης και νοσταλγίας στις ομάδες και στα παιδιά της αλάνας, της γειτονιάς και της ξωμεριάς μιας άλλης εποχής.

Το βιβλίο παρουσιάστηκε την 1η Αυγούστου 2016 με κεντρικούς ομιλητές τον αντιπεριφερειάρχη της Π.Ε Λευκάδας Θεόδωρο Χαλικιά, την προϊσταμένη της Βιβλιοθήκης Μαρία Ρούσσου, τον πρόεδρο του Τηλυκράτη Τριαντάφυλλο Βλάχο, τον εκπρόσωπο τον γηραιότερων βετεράνων ποδοσφαιριστών Πάνο Ορφανό, τον νεότερων των παλαιμάχων Λάμπρο Φούκα, την εκπαιδευτικό Νανά Αραβανή, σύσυγο του συγγραφέα και τον Βαγγέλη Κουκούλογλου, ενώ τον συντονισμό της παρουσίασης είχε ο διακεκριμένος Λευκαδίτης δημοσιογράφος και συγγραφέας Ηλίας Γεωργάκης.

Στην εκδήλωση μεταξύ άλλων παραβρέθηκαν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Θανάσης Καββαδάς, ο δήμαρχος Λευκάδας Κώστας Δρακονταειδής, επίσης, πρώην νομάρχες και δήμαρχοι όπως οι Χρήστος Λάζαρης, Κώστας Αραβάνης, Κώστας Σταματέλος, Πάνος Σκληρός, οι κληρικοί π. Νεκτάριος Μάλφας(εκπροσώπησε τον Μητροπολίτη Λευκάδας και Ιθάκης κ.κ Θεόφιλο), π. Γεράσιμος Ζαμπέλης και ο ηγούμενος της Μονής Παναγίας Φανερωμένης π. Νικηφόρος Ασπρογέρακας, πολλοί άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, μεγάλος αριθμός παλαιμάχων μπαλαδόρων και πλήθος άλλων ανθρώπων με μεγάλη προσφορά στα κοινωνικά δρώμενα της Λευκάδας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Πρόκειται για μια ωδή στη γενέτειρα των ποιητών και των θρύλων, των Τεχνών και των Γραμμάτων, του αθλητισμού και γενικότερα των απλών ανθρώπων, εγγράμματων και ολιγογράμματων, που ύμνησαν και υμνούν το κορμί της με ραψωδίες, μουσικές, τραγούδια, χρώματα και πινελιές μοναδικής ωραιότητας και ομορφιάς. Για ένα υπέροχο προπολεμικό και μεταπολεμικό σεργιάνι στα ποδοσφαιρικά στέκια της διάσημης «Σάντα Μαύρα», για ένα μεγάλο και ονειρικό ταξίδι στο χρόνο με σπάνιο φωτογραφικό υλικό και λεπτομέρειες άγνωστες στο ευρύ κοινό της όμορφης νήσου. Το βιβλίο κοσμείται από εκατοντάδες ανεκτίμητης αξίας παλιές φωτογραφίες επίσημων και ανεξάρτητων συλλόγων και χιλιάδες ονόματα παικτών και αθλητών, αλλά και ανθρώπων του Λόγου και της Τέχνης, που αναδείχθηκαν και ακτινοβόλησαν μέσα από τα καντούνια και τους αθλητικούς «ναούς» της πεντάμορφης Λευκάδας στα ψηλώματα της οποίας ακτινοβολεί πάντα ο ναύαρχος και φάρος του νησιού Α.Σ. Τηλυκράτης. Μεγάλη η διαδρομή, ονειρική η εκδρομή, γοητευτική αυτή η ιστορία. Δώρα αγάπης από καρδιάς και συναντήσεις σαν παλιό σινεμά με υπέροχες ασπρόμαυρες φωτογραφίες και εικόνες μνήμης, σενάρια και πρωταγωνιστές μιας ρομαντικής εποχής και ανταμώσεις με θύμησες και θυμιάματα ενός κόσμου ιστορικά ατσάκιστου και πεισματάρη, που αστραποβόλησε και διακόνησε και σμίλεψε εθελοντικά και χωρίς σταματημό πολιτιστικά, πνευματικά, κοινωνικά και αθλητικά καζάντια.
Ενός κόσμου περήφανου, του κόσμου του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού
γενικότερα, του κόσμου της απλωσιάς και της ξωμεριάς, του κόσμου που μέσα από τα καντούνια και τα στενά σοκάκια από τα χρόνια της πιτσιρικαρίας, τα ανέμελα χρόνια των καμπίσιων και των βουνίσιων του νησιού, αρμένισε τη ζωή και τα όνειρα του σαν τους γλάρους και τους ερωδιούς, για να αγναντεύει τώρα, να μνημονεύει και να υμνεί, όσο αντέχει και μπορεί, μέρες δόξας και μεγαλείου. Θρύλους και μύθους και πρότυπα άσπιλων και άχραντων πολιτισμών, όλους όσοι έγραψαν ιστορία στα αθλητικά ταμπούρια και αργότερα σε άλλους μεγάλους και σκληρούς προμαχώνες της ζωής για τη ζωή, με τον ιδρώτα, το αίμα και τη μεγάλη αγάπη τους, για την μπάλα, ιδίως σε ζαρωμένους, μίζερους και θολωμένους καιρούς.

Το βιβλίο «ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΠΕΤΡΑΔΙΑ», θα παρουσιαστεί σε χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου και ώρα 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ε.Σ.Η.Ε.Α (Ακαδημίας 20) και η πρόσκληση απευθύνεται στους απανταχού Λευκαδίτες και όχι μόνο.


Αναρτήθηκε από leukada petrin στις 2:23 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:

Το ντοκυμαντέρ των Νίκου Καββαδά και Δημήτρη Ε. Σολδάτου για τον Fritz Berger ταξιδεύει στην Πάτρα

«Fritz Berger: Ο φωτογράφος των αναμνήσεων»:

Προβολή της ταινίας σε Άγιο Πέτρο & Νυδρί

27 Νοεμβρίου 2015

Το βραβευμένο ντοκυμαντέρ 

του Νίκου Καββαδά και Δημήτρη Ε. Σολδάτου 

με τίτλο «Fritz Berger: ο φωτογράφος των αναμνήσεων»

θα παρουσιαστεί στην Πάτρα από τον Σύλλογο Λευκαδίων Πατρών

και το βιβλιοπωλείο «38 μοίρες και 14 λεπτά» 

την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου στις 11:30 το πρωί 

στην Αγορά Αργύρη, Αγίου Ανδρέου 12 στην Πάτρα.

Προβολή ταινίας σε Άγιο Πέτρο και Νυδρί

«F r i t z B e r g e r : 

Ο φωτογράφος των αναμνήσεων»

Σκηνοθεσία: Νίκος Καββαδάς – Δημήτρης Ε. Σολδάτος

Διάρκεια: 25 min

Την ερχόμενη Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015, στο πλαίσιο του «Δεκαημέρου Αγάπης και Προσφοράς», το Κέντρο Νεότητας της Ι. Μητροπόλεώς μας προγραμματίζει την προβολή ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος ντοκυμανταίρ, διάρκειας 25 λεπτών και σκηνοθεσίας – παραγωγής των Νίκου Καββαδά (“MyLefkada”) και Δημήτρη Ε. Σολδάτου, με τίτλο: «Fritz Berger: Ο φωτογράφος των αναμνήσεων»

-το πρωί της Κυριακής και ώρα 11.30 π.μ. στον Άγιο Πέτρο, στο Πνευματικό Κέντρο του χωριού

-το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ώρα 6.00 μ.μ. στο Νυδρί, στην αίθουσα του Κέντρου Νεότητας, δίπλα στον Ι. Ναό της Παναγίας.

Προσκαλούνται να συμμετάσχουν γονείς και παιδιά, για να παρακολουθήσουμε την προσφορά και την κοινωφελή δράση μιας ανθρωπιστικής αποστολής Ελβετών στον τόπο μας, σε εποχές δυσκολότερες από τη σημερινή…

α ακολουθήσει συζήτηση! Σας περιμένουμε!

Λευκάδα, 5 Νοεμβρίου 2015

(Από το Κέντρο Νεότητος της Ι. Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης)

http://www.mylefkada.gr/

Γιατί άντεξαν στα ρίχτερ κτίρια 150 ετών στη Λευκάδα 4

Home»ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ»Γιατί άντεξαν στα ρίχτερ κτίρια 150 ετών στη Λευκάδα



Από siteadmin στις 28 Νοεμβρίου, 2015ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ


http://aromalefkadas.gr/

Περισσότερες από δέκα ημέρες μετά το φονικό χτύπημα του Εγκέλαδου στο Ιόνιο οι επιστήμονες εξακολουθούν να ασχολούνται με τη Λευκάδα.

Οχι, όμως, μόνο οι σεισμολόγοι. Στο επίκεντρο αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών αναμένεται να τεθούν το επόμενο χρονικό διάστημα τα παραδοσιακά σπίτια της πόλης της Λευκάδας – κτίρια που χτίστηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα με ένα ιδιαίτερο αντισεισμικό σύστημα που συναντάται σε ελάχιστες περιοχές του κόσμου.
Κατασκευές που μετρούν περισσότερα από 150 χρόνια ζωής βγήκαν αλώβητες από τον πρόσφατο σεισμό, άντεξαν την ισχυρή δόνηση του 2003 και επέζησαν μεγάλων σεισμικών γεγονότων στο παρελθόν, ενώ κτίρια ηλικίας μίας ή δύο δεκαετιών φέρουν εμφανή τα σημάδια των 6,4 Ρίχτερ που εκδηλώθηκαν στις 17 Νοεμβρίου.

Το δομικό τους μοντέλο συνίσταται σε ένα έξυπνο σύστημα μεικτής δόμησης με πέτρες στο ισόγειο και ξύλο στους ορόφους, ενώ στο εσωτερικό των τοίχων του ισογείου υπάρχει δευτερεύων βοηθητικός φέρων οργανισμός από αραιά ξύλινα υποστυλώματα, τα οποία υποβαστάζουν τους ορόφους. Αυτό έχει ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα: ακόμη και αν τμήματα της λιθοδομής στο ισόγειο καταρρεύσουν, το επάνω τμήμα συνεχίζει να στηρίζεται μέχρι να αποκατασταθούν οι βλάβες. Ο αντισεισμικός τρόπος κατασκευής που υιοθετήθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέσα από την εμπειρία των παραδοσιακών μαστόρων δοκιμάστηκε στην πράξη το 1825 με τον ισχυρό σεισμό των 6,7 Ρίχτερ που έπληξε τη Λευκάδα και στη συνέχεια κωδικοποιήθηκε σε οικοδομική νομοθεσία.

«Το δομικό αυτό σύστημα δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο, όμως με παραλλαγές τέτοια συστήματα εμφανίζονται σε Πορτογαλία, Τουρκία και Ιράν, σε περιοχές δηλαδή όπου το επέβαλε η ανάγκη λόγω σεισμών, εξηγεί η Ελλη Βιντζηλαίου

Υποδειγματικές κατασκευές

Ο πεζόδρομος της Λευκάδας είναι στολισμένος με πολλά δείγματα αυτού του δομικού συστήματος με τον τοίχο του επάνω ορόφου να καλύπτεται συχνά από ραβδωτή λαμαρίνα ώστε να είναι η κατασκευή ελαφρύτερη. Το παλαιό Δημαρχείο και το Γυμνάσιο της Λευκάδας τα οποία είχαν χτιστεί ως κατοικία και τοποτηρητήριο του Αγγλου Αρμοστή θεωρούνται υποδειγματικά έργα αυτού του τρόπου κατασκευής.

Οπως εξηγεί η κυρία Ελλη Βιντζηλαίου, καθηγήτρια στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, η οποία συμμετέχει στην επιστημονική ομάδα που κατέθεσε τη σχετική ερευνητική πρόταση, «το δομικό αυτό σύστημα δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο, όμως με παραλλαγές τέτοια συστήματα εμφανίζονται στην Πορτογαλία. Είναι η περίφημη casa pombalina, ένας τύπος σπιτιού που ξεκίνησε να φτιάχνεται μετά από έναν καταστροφικό σεισμό που χτύπησε τη Λισαβόνα πριν από 250 χρόνια. Δομικά συστήματα εντοπίζονται επίσης στην Τουρκία και το Ιράν, σε περιοχές δηλαδή όπου το επέβαλε η ανάγκη λόγω σεισμών.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ενώ θεωρούσαμε ότι το σύστημα της Λευκάδας δεν συναντάται στην Κεφαλονιά για ιστορικούς λόγους -επειδή εκεί οι ντόπιοι ήταν πιο εύποροι και η αγγλική κατοχή διήρκεσε περισσότερο με αποτέλεσμα να υιοθετηθούν τα βρετανικά κατασκευαστικά πρότυπα- ο σεισμός που έγινε στο νησί τον Ιανουάριο του 2014 έφερε ειδήσεις: όταν ορισμένα σπίτια υπέστησαν κάποιες ζημιές αποκαλύφθηκε ότι είναι χτισμένα με αυτόν τον τρόπο. Είχαν αντέξει τόσα χρόνια, είχαν αντέξει τον μεγάλο σεισμό του 1953 στην Κεφαλονιά και παραμένουν. Ετσι, για πρώτη φορά, κηρύχτηκαν διατηρητέα κάποια κτίρια λόγω δομικού συστήματος».

Η ερευνητική πρόταση έχει κατατεθεί εδώ και λίγους μήνες και στη σύνταξή της συμμετέχουν καθηγητές από το ΕΜΠ και από Πανεπιστήμιο της γειτονικής Ιταλίας. Δεν θεωρείται παράδοξο, αφού το παραδοσιακό αντισεισμικό σύστημα της Λευκάδας έχει προκαλέσει κατά καιρούς το ζωηρό ενδιαφέρον Ευρωπαίων και Ελλήνων επιστημόνων.

Περιγραφές κατοίκων

Ολόκληροι κορμοί δέντρων τοποθετούνταν στα θεμέλια

Ενδιαφέρουσες περιγραφές του παραδοσιακού τρόπου χτισίματος παρέχουν οι κάτοικοι της Λευκάδας. Από βιβλία που έχουν γραφτεί για τα παλιά σπίτια του νησιού, όπως αυτό του Δήμου Μαλακάση, προκύπτει ότι ολόκληροι κορμοί δέντρων αλείφονταν με κατράμι και πίσσα και τοποθετούνταν στα θεμέλια σε όλο το μήκος και πλάτος της οικοδομής. Προηγουμένως τα ξύλα είχαν τοποθετηθεί στη λάσπη της λιμνοθάλασσας κοντά στη Χώρα. Οι κορμοί σκεπάζονταν με μείγμα τριών διαφορετικών υλικών από ψιλή άμμο, πελεκητές πέτρες και σκόνη πορσελάνης, με αποτέλεσμα η θεμελίωση να κινείται ως ενιαίο σύνολο σε περίπτωση σεισμού.

Στη συνέχεια κατασκευάζονταν οι λίθινοι τοίχοι του ισογείου, στην εξωτερική πλευρά των οποίων και κυρίως στα σημεία μεταξύ των ανοιγμάτων τοποθετούνταν σίδερα που αγκιστρώνονταν στο ξύλινο πάτωμα του πρώτου ορόφου, ώστε να συγκρατηθεί η ξύλινη κατασκευή πάνω στη λιθοδομή του ισογείου.

Η κατασκευή του πρώτου ορόφου βασιζόταν πιο πολύ στη χρήση του ξύλου, ενώ ο τοίχος φτιαχνόταν με τρόπο που έκανε το σπίτι ευλύγιστο και σχημάτιζε την «υποδομή» για το πλέξιμο της ξυλοδεσιάς που έδινε στο κτίριο ένα ιδιαίτερο ύφος και ελαφράδα. Τα ενδιάμεσα ανοίγματα που άφηνε η ξυλοδεσιά συμπληρώνονταν με κομμάτια τούβλων ενωμένων με λάσπη από άμμο, ασβέστη και πορσελάνη, που προστάτευαν την πλατιά επιφάνεια του ξύλινου τοίχου από τις σεισμικές δονήσεις, από «κατακρημνίσεις», παραμορφώσεις και καταστροφές. Τέλος τοποθετούνταν η οροφή του σπιτιού, που ήταν κι αυτή ξύλινη.

Υποστυλώματα

Το κτίριο υποστυλωνόταν από το έδαφος του ισογείου μέχρι το πάτωμα του πρώτου ορόφου μ’ ένα δεύτερο ξύλινο σύστημα από κολόνες, οι οποίες τοποθετούνταν σε μικρή απόσταση από τη λίθινη κατασκευή, ώστε να αποφεύγεται η σύγκρουση του ξύλου με τον πέτρινο τοίχο σε περίπτωση σεισμικών δονήσεων. Αυτός ήταν ο λεγόμενος «αντισεισμικός αρμός». Με το βοηθητικό αυτό υποστύλωμα, σε περίπτωση σεισμού μπορούσε να καταρρεύσει από τη δόνηση ο εξωτερικός λίθινος τοίχος του ισογείου, πάντα όμως προς την πλευρά του δρόμου και ποτέ προς το εσωτερικό του κατωγιού. Συχνά οι κάτοικοι φρόντιζαν το πάνω τμήμα να είναι ελαφρύ και το κάλυπταν με λαμαρίνα που βαφόταν σε απαλά χρώματα, τεχνική που διατηρείται μέχρι σήμερα.

Κατερίνα Ροββά
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΗΛΑΣ

Πηγή: www.neashmera.gr

Ομιλία η οποία εκφωνήθηκε

από την Πολιτική Επιστήμονα και Γραμματέα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας

 << Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ >> κ. Περδικάρη Ελένη

Aγαπητοί Αδελφοί
Αγαπητοί συμπατριώτες

Το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι απόλυτα συνυφασμένο με την καθημερινή ζωή του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού. Στο πανάσπιλο πρόσωπο της Παναγίας Μητέρας μας, η εμπειρία της Εκκλησίας αναγνωρίζει τη συνέργεια της ανθρώπινης ελευθερίας στην ενανθρώπηση του Θεού.
ΣΕ εμάς τους Λευκαδίτες Το όνομά Της Προστάτιδας του νησιού , Φανερωμένη, μας θυμίζει πολλά και μας φέρνει πίσω στο χρόνο σε αλησμόνητους τόπους . Στην αγιασμένη γη , του νησιού μας ,στη Γη της όμορφης Λευκάδας τρία χιλιόμετρα πιο δυτικά της πόλης στον ιερό λόφο της Ιεράς Μονής της Παναγίας μας . Εκεί που κάθε Λευκαδίτης θα απευθυνθεί στη χάρτ΄ς, και θα ψελλίσει στην κάθε του δύσκολη στιγμή ,
κυρά ΄Φανερωμένη μου ! Βοήθησέ μας .
αλλά και έτσι θα την ευχαριστήσει, όταν λυτρωθεί από τον κίνδυνο
Αλλά ποιος έκτισε τον θρόνο της πάνω στον αιθέριο εξώστη αυτού του Λευκαδίτικου τοπίου ;
Η Παράδοση μας , διασώζει την ιστορία της, και η ιστορία είναι παλιά. Φθάνει ως τους πρώτους Αποστολικούς χρόνους ,,όπως μας πληροφορεί ο ιστοριογράφος Δημ.Πετριτσόπουλου http://www.churchgoc.org
Ως ιδρυτής της Εκκλησίας της Λευκάδος αναφέρεται 0 Απόστολος Παύλος .Στήν θέση πού είναι σήμερα τό Μοναστήρι υψωνόνταν καλλιμάρμαρο Ιερό της θεάς Αρτέμιδος Το Ιερό κατεδαφίστηκε θαυματουργικά, με την προσευχή των Αποστόλων Ακύλα και Ηρωδίωνα. Εκεί αργότερα ιδρύθηκε μικρός «οίκος προσευχής» ο πρώτος «ευκτήριος οίκος », των Χριστιανών ενώ ο μαθητής Σωσίων χειροτονήθηκε πρώτος επίσκοπος Λευκάδος και ίδρυσε το μοναστήρι.== Σύμφωνα με εκκλησιαστικές πηγές, στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου, μετά την Α” Οικουμενική Σύνοδο, έφτασαν στο νησί πέντε Πατέρες με τον επίσκοπο Λευκάδας Αγάθαρχο από τους οποίους Δύο εγκαταστάθηκαν στη μονή και οι τρεις άλλοι ίδρυσαν το Ησυχαστήριο των Αγίων Πατέρων έξω από το χωριό Αλέξανδρος. Οι Πατέρες αυτοί έχτισαν τα πρώτα κελιά, μεγάλωσαν το ναό και οργάνωσαν το μοναχισμό στη Λευκάδα
. Μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι η πρώτη εικόνα της Παναγίας που είχε παραγγελθεί στην Κωνσταντινούπολη, αποκαλύφθηκε σαν θαύμα στον ιερομόναχο και αγιογράφο Κάλλιστο μετά από προσευχή του «αχειροποίητος», δίχως να την σχεδιάσει αυτός γιατί , αν και προσπάθησε -δεν μπορούσε . Ο Κάλλιστος βλέποντας το αχειροποίητο σχέδιο προσκύνησε γονατίζοντας για το θαύμα και ,έδωσε στην εικόνα το όνομα «Πεφανερωμένη» ή «Φανερωμένη», επειδή φανερώθηκε και σχεδιάσθηκε με τη βοήθεια του Θεού ως Καθισμένη σε ψηλό θρόνο στο μέσον== με καθισμένο στα γόνατά Της τον μονογενής Της Υιό . Στα δεξιά Της τον Αρχιστράτηγο Μιχαήλ και στα αριστερά Της τον Αρχάγγελο Γαβριήλ .
Η εικόνα ποτε δεν έπαψε να θαυματουργεί. Πόσες φορές, με την επίκληση της , δεν θεραπεύονταν Άνθρωποι με δύσκολες ασθένειες ===== δεν Σηκώνονταν όρθιοι ανάπηροι == δεν Ξανάβλεπαν τυφλοί ===δεν Διασώζονταν Θαλασσοπόροι ==δεν ρχόταν βροχή μετά την ξηρασία,==γαλήνη σε σπίτια μετά την καταιγίδα
¨Οταν η αχειροποίητη ιερά εικόνα της Παναγίας καταστράφηκε σε πυρκαγιά το 1886 η νέα εικόνα που οι μοναχοί παρήγγειλαν ,έφτασε στο νησί την Κυριακή της Πεντηκοστής του 1887 και τοποθετήθηκε στον «Θρόνο» Της την επόμενη ημέρα, Δευτέρα Γι αυτό και η γιορτή Της. καθιερώθηκε να γίνεται πάντα Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος
Πάμπολλοι είναι οι Λευκαδίτες ανά τον κόσμο που συνάζονται για να υμνολογήσουν την Μητέρα του Κυρίου Φανερωμένη ΜΑΣ και πολιούχο της ιδιαίτερης πατρίδας τους Ιδιαίτερα, σε ανάμνηση των φοβερών σεισμών της 15ης Μαρτίου 1938 ( 9.15 το πρωΐ ) και της 30ης Ιουνίου 1948 και ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ κατά την εορτή της στην Ουάσιγκτων, το Σίδνεϋ την Μελβούρνη το Μόντρεαλ στην Ηλιούπολη, τον Χολαργό, την Αλεξανδρούπολη ,.
Πάμπολλοι είμαστε και εμείς ,που μαζευόμαστε κάθε χρόνο να τιμήσουμε την Χάρη της ,εδώ στον Ιερό Ναό Παναγίτσας Παραλίας Πατρών στην καρδιά της Λευκαδίτικης Κοινότητας .
Της κοινότητας που δημιουργήθηκε με τον πρώτο μαζικό αποικισμό , πριν απ τον εμφύλιου , και το πολέμο ,τότε που ο κόσμος έφευγε για να αναζητήσει μια καλύτερη μοίρα στα σταφιδάμπελα και στις ΝΤΟΜΑΤΟ πατατοπαραγωγές του Νότου .
Της Κοινότητας που η , επιθυμία της απ την αρχή της πρώτης εγκατάστασης ήταν να έχει ένα δικό της ΟΡΓΑΝΟ ένα δικό της συλλογικό αποκούμπι αφιερωμένο στην πολιούχο της Πατρίδας τους στην ΚΥΡΑ όλων των Λευκαδιτών του κόσμου την κυρα ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ ! για να μην χάσουν την πίστη τις παραδόσεις , και τα γνωρίσματα του τόπου τους ,για να μαζεύονται ,σα Λευκαδίτες να τα λένε όπως συνήθιζαν να τονίζουν αλλά και Για να έχουν μια δυναμική παρουσία ως Λευκαδίτες στη ΝΕΑ ΓΗ που βρεθήκανε
.Επιθυμίες τις οποίες και υλοποιήσαν, τον Ιούνιο του 1925 στο καφενείο του Φλίππου του Σίδερη ( Μπουκαούρη ) 91 χρόνια πριν , που υπέγραφαν και την Ιδρυτική πράξη του συλλόγου πάνω σένα καφέ κάποιο Κυριακάτικο πρωινό.
Οι πρώτοι είκοσι εννέα Λευκαδίτες μετανάστες -Ιδρυτές του Συλλόγου που υπάκουσαν στην σοφία του : << εγώ και Σύ φκιάνουμε τη δύναμη του ΕΜΕΙΣ >> . ήταν : Νικόλαος Σταματέλος ,Δελετάτος Κων/νος , Μεσσήνης Χαρ.,βασ.( δυσανάγνωστο επώνυμο )Δαμ.Μεσσήνης ,Παν.Μπογόρδος , Ευαγγ. Μπογόρδος
, Γεωργ.Σίδερης ,Φίλιπ.Σίδερης Αγγελος Χόρτης ,Αναστ.Καρφάκης ,Θεόδ.Κατωπόδης ,Παν.Αρνής , Σπυρ.Δρακονταειδής ,Γερ.Κτενάς ,Αγγ.Ρομποτής ,Νικ.Καράμπαλης ,Σπύρος Δούκερης ,Νικ.Χαλικιόπουλος ,Σπ.καπόνης ,Σπ.παπανελόπουλος ,Β.Σίδερης ,Ελευθ.Ζαβαγιάννης ,Νικ.Αρνής .
Ας μην απορρίψουμε τους πόθους και τους σκοπούς τους .Ας προσπαθήσουμε να θρέψουμε τις νέες γενιές στους καιρούς που περνούν τα νέα Λευκαδιτόπουλα μας με αιώνιες και Ιστορικές Ιόνιες μνήμες κι ας δοξολογήσουμε ως ¨Λευκαδίτες τη Χάρη της Φανερωμένης μας , να μας βοηθήσει ,να μην χάσουμε τη συλλογικότητα της Λευκαδίτικης φυσιογνωμίας μας
.Ο εθνικός μας ποιητής, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, δοξολογεί κι αυτός με τον δικό του τρόπο την πολιούχο της πατρίδας του Παναγία σε ποίημά του ,που φέρει το όνομά της . Αναφέρουμε ευλαβικά ένα μικρό κομμάτι ενδεικτικό της στιγμής του γέρου γούμενου ,που Ξυπνά και πηγαίνει , να προσκυνήσει . την άγια εικόνα αλλά σαν να του κάστηκε πως έλειπε–απ’ το θρονί της το χρυσό η Δέσποινα Μαρία : όπως μας λέει ο ποιητής

Ετρόμαξ’ ο καλόγερος. Στην πλάκα γονατίζει, 

χτυπά το μέτωπο στη γη, παρακαλεί, δακρύζει ..

Με μιας αστράφτ’ η εκκλησιά κι αισθάνεται ένα χέρι ( που τον ανασήκωνε.) 

Μοσχοβολάει τ’ αγέρι. Τα μάτια του άνοιξ’ ο παπας… 

Στο κατασπρο του γενι το δακρυ του εσταζε βροχη.. 

Κυττάζει… καθισμένη στο θρόνο βλέπει την Κυρά, που του χαμογελούσε

και το Παιδί, που εχαίρετο και που τον ευλογούσε.–

Σε ποιο καλύβι αγνώριστο, σε ποια καρδιά θλιμμένη να πέρασες τη νύχτα Σου, 

Κυρά Φανερωμένη;

Ποιό μαραμένο λούλουδο η χάρη Σου,Κυρούλα,

κρυφά ν’ ανάστησε, σαν ουρανού δροσούλα;

Ας εμπιστευόμαστε την Κυρά Φανερωμένη μας  την Παναγιά , όλων των Λευκαδιτών και όλου του κόσμου  κι Ας δοξολογούμε ως ¨Λευκαδίτες τη Χάρη της ,
να μας βοηθήσει να μην χάσουμε τη συλλογικότητα  της Λευκαδίτικης φυσιογνωμίας μας

Ας θυμόμαστε για πάντα την σοφία του : << εγώ και Σύ φκιάνουμε τη δύναμη του ΕΜΕΙΣ >>

Η «Ψωροκώσταινα»: Μία συγκινητική και αληθινή ιστορία που πρέπει να γνωρίσουν όλοι οι Έλληνες.

 

 Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα». Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα. Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα… Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής: «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι», είπε περήφανα η γριά πλύστρα Χατζηκώσταινα και τα άφησε πάνω στο τραπέζι που είχε στήσει στην πλατεία του Ναυπλίου η ερανική επιτροπή, εκείνη την Κυριακή του 1826. 

Ύστερα από αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της.» Κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε. Βροχή πέφταν πάνω στο τραπέζι λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η συνέχεια της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή αποθανατίστηκε με το παρατσούκλι «Ψωροκώσταινα». Και το παρανόμι αυτό κόλλησε έπειτα στην Ελλάδα. Αλλά, ποιά ήταν αυτή η «Ψωροκώσταινα»; Ήταν η κάποτε αρχόντισσα των Κυδωνιών, του Αϊβαλιού, Πανωραία Χατζηκώστα, σύζυγος πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου, που φημιζότανε όχι μόνο για τα πλούτη του άνδρα της, μα και για τα πολλά δικά της κι ακόμα για την ομορφιά της. Όταν αργότερα οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πολιτεία του Αϊβαλί, και έσφαξαν άνδρες και γυναικόπαιδα, ανάμεσα σε αυτούς που σώθηκαν ήταν και η αρχόντισσα Πανωραία Χατζηκώστα, που είδε να σφάζουν οι Τούρκοι τον άνδρα της και τα παιδιά της. Κατά καλή της τύχη ένας ναύτης την βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασε σε ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά. 

Εκεί αναγνωρίστηκε από τον ομοιοπαθή της Βενιαμίν τον Λέσβιο, την προστάτεψε και τον ακολούθησε στην Πελοπόννησο. Στο Ναύπλιο, ο Βενιαμίν παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει και η Πανωραία, για να ζήσει, άρχισε να ξενοπλένει και αργότερα, με σαλεμένα σχεδόν τα λογικά της, ζητιάνευε στους δρόμους του Ναυπλίου. Έπειτα από το περιστατικό του εράνου στο Ναύπλιο, όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, τη συμμάζεψε κι όταν ίδρυσε το ορφανοτροφείο, η Πανωραία, που τώρα έγινε γνωστή με το παρανόμι «Ψωροκώσταινα», προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά πληρωμή. 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/i-psorokostena-mia-sigkinitiki-ke-alithini-istoria-pou-prepi-na-gnorisoun-oli-i-ellines/

http://www.tilestwra.com/

Από την παρουσίαση του βιβλίου του Μίμη Κούρτη

Βιολέττα Σάντα • 4 October, 2016
Share 2


Πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα το απόγευμα στην Αθηναίων Πολιτεία, η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Μίμη Κούρτη: «Γι’ αυτούς που χάσανε νωρίς» από τις εκδόσεις Αρισταρέτη.
Για το βιβλίο μίλησαν οι: Ηλίας Γεωργάκης – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας.
Δημήτριος Σταυρακάκης–Εκδότης – Συγγραφέας.
Παρουσίαση-Οργάνωση: Αγγελική Ραυτοπούλου– Συγγραφέας, Εικαστικός, Εκδότρια.

Ποιήματα απήγγειλε ο ηθοποιός Δημήτρης Βερύκιος

Στο πιάνο έπαιξε Λουκία Γκαρδιακού

Οι φωτογραφίες είναι από το f/b φίλων.

Να ευχηθούμε στον καλό μας φίλο Μίμη, να είναι καλοτάξιδο το Βιβλίο του.

http://aromalefkadas.gr

για τη ΝΗΡΙΚΟΣ : Οι απαντήσεις του Δρ. Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργη κ. Θεόδωρου Γιαννόπουλου συγγραφέα του «T h e G r e e k s :Whence and When?»

Οι υπεύθυνες απαντήσεις της επιστήμης και η παρούσα κατάσταση
της έρευνας για την πρώτη αρχή του ελληνικού πολιτισμού

«T h e G r e e k s :Whence and When?»

The mainstream scientific responses and the present state
of research on the first beginning of the Greek civilisation
 (extensive english summary)
Ίδρυμα Tεχνολογίας και Έρευνας
hράκλειο kρήτης: Νικ. Πλαστήρα 100,
Βασιλικά Βουτών 700 13. Tηλ. 2810391097,
 Fax: 2810 391085
aθήνα:Κλεισόβης 3, 106 77. Tηλ. 210 3849020-22,
 Fax: 2103301583

e-mail: info@cup.gr  www.cup.gr

Πριν λίγες εβδομάδες κυκλοφόρησε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης το βιβλίο με τίτλο
«Πόθεν και πότε οι Έλληνες;». Οι υπεύθυνες απαντήσεις της επιστήμης και η παρούσα κατάσταση της έρευνας για την πρώτη αρχή του ελληνικού πολιτισμού (Σειρά: Νέες προσεγγίσεις στον αρχαίο κόσμο, επιμελητής ο καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στο Πρίνστον κ. Άγγελος Χανιώτης).

Συγγραφέας του ο Θεόδωρος Γιαννόπουλος, Δρ. Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, ο οποίος κατάγεται από την Λευκάδα από την πλευρά της μητέρας του, της αρχιτέκτονος Χαράς Παπαδάτου-Γιαννοπούλου.


Οι απαντήσεις του Δρ. Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργη

κ. Θεόδωρου Γιαννόπουλου για τη ΝΗΡΙΚΟΣ 

1)     Διαβάζουμε ότι σαν βάση για την έρευνά σας για το ΠΟΘΕΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, τοποθετείτε την ελληνική γλώσσα. Θα θέλατε να μας αναλύσετε το λίγο το θέμα αυτό;

Είναι γεγονός ότι στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η αναζήτηση των απαρχών της ελληνικής γλώσσας. Ο λόγος είναι ότι, διεξάγοντας μια έρευνα που εκτείνεται ως την προϊστορία, ο μόνος αξιόπιστος τρόπος να ορίσουμε τους «Έλληνες» είναι ως τους ομιλητές της ελληνικής γλώσσας. Στην εποχή μας αντιλαμβανόμαστε τους «Έλληνες» όχι απλά ως τους ομιλητές της ελληνικής, αλλά και ως μια ομάδα ανθρώπων με πολλά επιπρόσθετα κοινά χαρακτηριστικά, όπως π.χ. εθνική συνείδηση, κοινά στοιχεία πολιτισμού, συμπεριφοράς, κλπ. Μια τέτοια αντίληψη, όμως, δεν μπορεί να μεταφερθεί άκριτα στο παρελθόν, πόσω μάλλον στις εποχές χωρίς γραπτά μνημεία (προϊστορία), για τις οποίες δεν γνωρίζουμε αν η κατά το μάλλον ή ήττον κοινή γλώσσα μεταφραζόταν και σε άλλες αντιλήψεις περί κοινότητας. Ως προς το θέμα της εθνικής συνείδησης είναι γνωστός, άλλωστε, ο έντονος τοπικισμός που υπήρχε ακόμα και στους ιστορικούς χρόνους της ελληνικής αρχαιότητας. Ούτε, φυσικά, μπορεί να θέσει κανείς το ζήτημα με όρους φυλετικούς, διότι ακόμα κι αν υπήρχε η έννοια της «φυλής» (που στην ουσία είναι μια έννοια παρωχημένη, προερχόμενη από τις εποχές πριν την ανακάλυψη και μελέτη της βαθύτερης γενετικής δομής του ανθρώπου), αυτή αφορά την φυσική ανθρωπολογία ενός πληθυσμού και όχι την πολιτιστική ανθρωπολογία. Κατά συνέπεια, αναζητώντας την προέλευση των Ελλήνων δεν μπορούμε παρά να αναζητήσουμε την προέλευση της ελληνικής γλώσσας και τις συνθήκες σύνδεσής της με τον γεωγραφικό χώρο της μετέπειτα Ελλάδας και του Αιγαίου.

2)     Ποια είναι τα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής γλώσσας;

Τα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής γλώσσας είναι αυτά της Γραμμικής Β Γραφής, δηλαδή της συλλαβικής εκείνης μορφής καταγραφής της ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού στην ηπειρωτική Ελλάδα στην διοίκηση των μυκηναϊκών ανακτόρων (π.χ. των Μυκηνών, της Τίρυνθας, της Πύλου, της Θήβας, κλπ.). Τα περισσότερα από τα σωζόμενα αρχεία της Γραμμικής Β προέρχονται από την περίοδο καταστροφής των ανακτόρων, περί το 1200 π.Χ., η γραφή όμως αυτή ήταν πιθανότατα ήδη σε χρήση ήδη από τον 14ο αιώνα π.Χ. και ίσως και πιο πριν. Η Γραμμική Β αποκρυπτογραφήθηκε το 1952 από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Μάικλ Βέντρις (1922-1956) και αποδείχθηκε ότι καταγράφει μια πρώιμη μορφή της ελληνικής, την λεγόμενη Μυκηναϊκή Ελληνική.

3)     Με βάση την έρευνά σας, πού τοποθετείτε τον χώρο όπου αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε ο ελληνικός πολιτισμός και σε ποιο βάθος χρόνου φθάνουμε.

Γεωγραφική κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού θεωρείται η ηπειρωτική Ελλάδα. Σε αυτό τον χώρο φαίνεται ότι διαμορφώθηκε με το πέρασμα των χιλιετιών η ελληνική γλώσσα και τέθηκαν οι βάσεις για την συγκρότηση μιας ομάδας ανθρώπων με κοινά γλωσσικά και εν μέρει πολιτιστικά  χαρακτηριστικά. Το πότε τοποθετείται χρονικά η οριστική διαμόρφωση της ελληνικής γλώσσας (ή αντιστοίχως η αποκρυστάλλωσή της από το πρωτοϊνδοευρωπαϊκό γλωσσικό περιβάλλον, από το οποίο προήλθε) είναι δύσκολο να λεχθεί. Οι παλαιότερες θεωρίες τοποθετούσαν την διασπορά των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών σε μια όψιμη φάση της προϊστορίας, με την «έλευση των Ελλήνων» να χρονολογείται συνήθως περί το 2200-2000 π.Χ. Οι νεώτερες έρευνες έχουν θέσει σε έντονη αμφισβήτηση όχι μόνο αυτές τις χρονολογικές εκτιμήσεις, αλλά και το γενικότερο πλαίσιο αντίληψης του ινδοευρωπαϊκού προβλήματος από τις παλαιότερες γλωσσολογικές και αρχαιολογικές προσεγγίσεις (π.χ. την θεωρία Κουργκάν που συνέδεε τους Πρωτοϊνδοευρωπαίους με μια ομάδα προϊστορικών πολιτισμών του βορείου Πόντου). Πλέον υπάρχουν πολλοί ερευνητές του ινδοευρωπαϊκού προβλήματος που έχουν στραφεί σε παλαιότερες φάσεις της προϊστορίας, π.χ. στην Νεολιθική Εποχή που ξεκινά στο Αιγαίο περί το 6500 π.Χ. ή ακόμη και στην πολύ αρχαιότερη Παλαιολιθική Εποχή. Προσωπικά θεωρώ πιθανό ότι στις αρχές της Νεολιθικής Εποχής η ελληνική γλώσσα ομιλούνταν ήδη σε κάποια μορφή στον ελλαδικό χώρο, έλκοντας την καταγωγή της από το πρωτοϊνδοευρωπαϊκό εκείνο γλωσσικό περιβάλλον, τα πρώτα στοιχεία του οποίου ενδεχομένως έφτασαν στην Ευρώπη σε μία προγενέστερη χρονική φάση.

4)     Ως Λευκαδίτες διαβάσαμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον ότι ασχοληθήκατε πολύ και με την Λευκάδα, όπου δικαιώνετε τον Νταίρπφελντ που υποστήριζε ότι η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη. Θα θέλατε να μας μιλήσατε για το θέμα αυτό;

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αναθεώρηση της θεωρίας του Dörpfeld, υπό το πρίσμα μιας γενικότερης νέας αντίληψης για το χρονικό βάθος των ευρωπαϊκών γλωσσών, μεταξύ αυτών και της ελληνικής. Με την αποδέσμευση, δηλαδή, της έρευνας από τα παλαιότερα, «συμπιεστικά» χρονικά όρια για την διασπορά και εξέλιξη των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών ανοίγει ο δρόμος για μια επανεκτίμηση του χρονικού βάθους ορισμένων στοιχείων των ελληνικών επικών και μυθολογικών παραδόσεων. Με αυτό τον τρόπο κάποια από τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν πλέον να συνδεθούν και με παλαιότερες χρονικές φάσεις της Εποχής του Χαλκού. Σε αυτό το πλαίσιο –και σε συνδυασμό με τις άλλες παραμέτρους της θεωρίας του– τα ευρήματα του Dörpfeld στο Νυδρί θα μπορούσαν πράγματι να συνδεθούν με ένα πρώιμο στρώμα των μεταγενέστερων παραδόσεων περί της ομηρικής Ιθάκης, χρονολογούμενο στην 3η χιλιετία π.Χ. Αν αυτό ισχύει, τότε η σημερινή Λευκάδα υπήρξε ίσως η Ιθάκη της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού και ένα από τα συστατικά του ιστορικού πυρήνα της μεταγενέστερης παράδοσης για την ομηρική Ιθάκη.

  Δυό λόγια για τον Δρ. Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργη κ. Θεόδωρο Γιαννόπουλο

Γεννήθηκε το 1979
1996-2000: Σπουδές στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
2001-2007: Διδακτορικές σπουδές στο Ινστιτούτο Προϊστορίας και Πρωτοϊστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής του πανεπιστημίου Ruprecht-Karl της Χαϊδελβέργης. Βασικός κλάδος: Προϊστορία και Πρωτοϊστορία. Επιλεγόμενοι κλάδοι: Κλασσική Αρχαιολογία και Αρχαία Ιστορία.
Διδακτορική διατριβή με θέμα:
«Η τελευταία ελίτ του μυκηναϊκού κόσμου. Η Αχαΐα στη μυκηναϊκή εποχή και το φαινόμενο των ταφών πολεμιστών κατά τον 12ο-11ο αιώνα π.Χ.» με επόπτες καθηγητές τον καθ. Joseph Maran, και τον καθ. Διαμαντή Παναγιωτόπουλο.
Ἡ διδακτορική διατριβή εκδόθηκε το 2008 από τον εκδοτικό οίκο R. Habelt στην Βόννη.
2004 και 2005: Αγγλόφωνες σπουδές με τους προσκεκλημένους καθηγητές Andrew Sherratt (†), Susan Sherratt (Sheffield), John C. Barrett (Sheffield), Matthew Johnson (Southampton) και James C. Wright (Bryn Mawr College, USA

Το βιβλίο συνιστά την πρώτη επιστημονική μονογραφία στην ελληνική γλώσσα για την προέλευση του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. Έχει σαν σκοπό να παρουσιάσει στο ελληνικό αναγνω-στικό κοινό με συστηματικό, αλλά και εύληπτο τρόπο τις υπεύθυνες απαντήσεις της διεθνούς και μακροχρόνιας επιστημονικής έρευνας πάνω στο πολυσυζητημένο και ιδιαιτέρως ταλαιπωρημένο ζήτημα της «ελεύσεως των Ελλήνων». Μια πρώτη γεύση για το περιεχόμενο του βιβλίου δίνεται στον αναγνώστη με το κείμενο του οπισθοφύλλου:
«Πότε ξεκινά ο ελληνικός πολιτισμός; Πώς μπορούμε να ορίσουμε μεθοδολογικά την αφετηρία του και να την εντοπίσουμε στον χρόνο; Σε ποιους χρόνους και σε ποιες διαδικασίες μπορεί να αναχθεί η προέλευση του ελληνισμού των ιστορικών χρόνων; Το κυριότερο: πού μπορούμε να βρούμε, ως μέσοι Έλληνες αναγνώστες, υπεύθυνες απαντήσεις σε ερωτήματα τόσο σημαντικά και ευαίσθητα, μακριά από επικίνδυνες υπεραπλουστεύσεις και ακραίες ιδεοληψίες, από μυθομανείς «ερευνητές» χονδροειδούς ερασιτεχνισμού ή ενίοτε και αμφίβολης ψυχοπνευματικής ισορροπίας;
Το βιβλίο αποτελεί ένα επιστημονικό όσο και συγγραφικό εγχείρημα. Λειτουργεί καταρχάς ως ένα συστηματικό και προσιτό εγχειρίδιο της μακροχρόνιας, διεθνούς επιστημονικής διερεύνησης των απαρχών του ελληνικού πολιτισμού. Στο πλαίσιο αυτό επικαιροποιεί δραστικά τις γνώσεις του ευρύτερου ενδιαφερόμενου κοινού στην Ελλάδα με δεδομένη την αληθινή κοσμογονία που τα τελευταία 25 περίπου χρόνια έχει συντελεστεί σε διεθνές επίπεδο τόσο στην μελέτη της προέλευσης των γλωσσών όσο και στην σχέση μεταξύ της αρχαιολογίας, της γλωσσολογίας, αλλά και άλλων εμπλεκομένων επιστημών. Οι πολλές και διαφορετικές θεωρίες που έχουν διατυπωθεί στην διεθνή επιστημονική κοινότητα περί της «ελεύσεως των Ελλήνων» ταξινομούνται κατά χρονικά παράθυρα, παρουσιάζονται αναλυτικά και σχολιάζονται κατά τον πλέον διεξοδικό, αλλά και εύληπτο τρόπο. Μέσα από ένα βασικό φροντιστήριο της προϊστορίας του Αιγαίου, αλλά και ενός ευρύτερου γεωγραφικού χώρου γίνεται κατανοητή η σύνθετη ιστορία της έρευνας του προβλήματος, καθώς και το υπόβαθρο των νέων, ανατρεπτικών πορισμάτων, στα οποία αυτή καταλήγει.
Στις σελίδες του βιβλίου ο ομηρικός Οδυσσέας, η «Κάθοδος» των Δωριέων, οι μυστηριώδεις Πελασγοί, οι γραμμικές γραφές και τα πολυάριθμα μνημεία της προϊστορίας του Αιγαίου είναι μερικά μόνον από τα κομμάτια ενός μεγάλου και πολύπλοκου παζλ, το οποίο αποκαλύπτεται σιγά σιγά δίνοντας νέες, υπεύθυνες και αναπάντεχες απαντήσεις σε μια σειρά από σύνθετες, αλλά και συναρπαστικές ερωτήσεις. Απομένει να καταδειχθεί κατά πόσον μια διαφαινόμενη, ριζική μεταβολή της αντίληψης για το παρελθόν μπορεί να οδηγήσει και στην αλλαγή διαφόρων εδραιωμένων κατευθύνσεων που αφορούν το παρόν και το μέλλον όχι μόνον της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης».