Η Λευκάδα τις δεκαετίες του ΄60 και ΄70 μέσα από τον φακό του Fritz Berger

http://www.kolivas.de/archives/261018




Οι φωτογραφίες είναι από τη μόνιμη έκθεση φωτογραφίας του Fritz Berger* με θέμα την Λευκάδα και τους ανθρώπους της από την δεκαετία του ‘60 και του ‘70 που λειτουργεί στο αίθριο του Διοικητηρίου Λευκάδας και είναι επισκέψιμη τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.



Το εκθεσιακό υλικό, το οποίο είχε εκτεθεί το καλοκαίρι του 2014 ως αναδρομική έκθεση στην ΑΡΤΗΡΙΑ (δες εδώ), παραχωρήθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας από τον κ. Νίκο Θερμό – εκδόσεις Fagottobooks, προκειμένου να εκτίθενται μόνιμα στον συγκεκριμένο χώρο.

Ο φωτογράφος Fritz Berger

*Ο Fritz Berger -ή Ρίκος, όπως χαϊδευτικά αποκαλείται ακόμη μέχρι σήμερα από τους Λευκαδίτες φίλους του- είναι ο Ελβετός ακτιβιστής, που βρέθηκε στη δεκαετία του ΄60 στο νησί μας ως μέλος μιας ολιγομελούς ομάδας, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Χριστιανικής Υπηρεσίας Ειρήνης (Christlicher Friedensdienst). Μιας οργάνωσης με έδρα κυρίως την Ελβετία που δραστηριοποιήθηκε μετά το τέλος του Β΄ παγκοσμίου Πολέμου κατά της απειλής ενός νέου πολέμου και της βίας. Η επιλογή της Λευκάδας είχε να κάνει με το γεγονός ότι τα Ιόνια Νησιά και ιδιαίτερα η Λευκάδα, κατατάσσονταν την εποχή εκείνη ανάμεσα στις τρεις πιο φτωχές περιοχές της Ελλάδας.

Χρησιμοποιήσαμε τις λεζάντες των φωτογραφιών της έκθεσης.

Περίπατος στην παραλία, Άγιος Νικήτας

Νικιάνα

Ψαράδες, Λυγιά

Νυδρί

Νυδρί

Σύβοτα

Βλυχό

Βασιλική

Το λιμάνι στο Βαθύ, Μεγανήσι

Κάθισμα

Λαγκάδα, Πευκούλια

Λευκάτας

Πόντη

Εγκαταλελειμμένο χωριό

Κατσίκια ανατολικά του κάστρου του Τεκέ

Έμποροι με την πραμάτειά τους κοντά στον Άγιο Νικήτα

Κουβαλώντας πόσιμο νερό, Μανάση

Μητέρα και παιδί, Κομηλιό

Προετοιμασία για την αποξήρανση της σταφίδας, Κομηλιό

Μαζεύοντας ελιές, Νικολή (Λεπτομέρεια φωτογραφίας)

Κατσίκα Ζάανεν, Κομηλιό

Κομηλιό

Αναδάσωση, Αθάνι

Παράδοση μπολιασμένων δενδρυλλίων, Άγιοι Θεόφωροι

Γνέσιμο μαλλιών, Μανάση

Συγκομιδή πανσέδων, Άγιος Πέτρος

Γυναίκες στα εγκαίνια αγροτικής έκθεσης, Άγιος Πέτρος

Επισκευάζοντας τα δίχτυα, Βασιλική

Νεαρές γυναίκες με παραδοσιακές φορεσιές, Άγιος Πέτρος

Παρέα γυναικών, Μανάση

Σπαρτοπλεκτική, Μανάση

Συγκομιδή, Χορτάτα

Γυναίκα μεταφέρει άχυρο, Κομηλιό

Ο Ζώης από το Νικολή

Ψήνοντας καφέ, Νικολή

Το παραδοσιακό όργωμα, Μανάση

Οροπέδιο Εγκλουβής

Βοσκός, Μανάση

Ένα νεαρό κορίτσι από το Μανάση

Μανάση

Αργαλειός, Μανάση

Πλένοντας ρούχα, Νικολή

Ελαιοτριβείο, Νικολή

Το γεύμα των μικρών μαθητών, Βασιλική

Σχολική τάξη, Κομηλιό

Μια παρέα μαθητριών, Βασιλική

Συγκέντρωση αποχαιρετισμού ενός ζευγαριού που μεταναστεύει, Χορτάτα

Χειμώνας στα Χορτάτα

Χορτάτα

Ο παππούς με τον εγγονό, Άγιοι Θεόδωροι

Η είσοδος στην πόλη (ο Πόντες)

Διανομή σαλαμιού, κεντρική αγορά Λευκάδας

Υπαίθριο σουβλατζίδικο, κεντρική αγορά Λευκάδας

Στο κατάστημα υαλικών Χατζηγεωργίου, Λευκάδα

Ο κινηματογράφος «Φοίνιξ», Λευκάδα

Λευκάδα

Η λιμνοθάλασσα

Λευκάδα

Η Μονή Φανερωμένης

Στου Καρφάκη

Δάσος των Σκάρων

Ορεινή ενδοχώρα

Ορεινή ενδοχώρα

Ορεινή ενδοχώρα, , Εγκλουβή

http://www.kolivas.de/archives/261018

Διάγνωση καρκίνου χωρίς βιοψίες πέτυχε ο Βασίλης Ντζιανχρήστος

23/1/17

22/01/2017



Written by Δ.Μ.

Έχοντας λάβει το γερμανικό «Νόμπελ», το βραβείο Leibniz Prize το 2013 για την πρωτοποριακή μέθοδο απεικόνισης των καρκινικών κυττάρων που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό του, ο καθηγητής Βασίλης Ντζιαχρήστος (αφού πήρε το πτυχίο του στο ΑΠΘ το 1979 και το διδακτορικό του στην Philadelphia) στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου προχωρεί στο επόμενο μεγάλο βήμα: την ανάπτυξη μιας νέας τεχνικής που επιτρέπει, για πρώτη φορά, οπτική απεικόνιση υψηλής ανάλυσης βαθιά μέσα σε ιστούς.


Έχοντας λάβει το γερμανικό «Νόμπελ», το βραβείο Leibniz Prize το 2013 για την πρωτοποριακή μέθοδο απεικόνισης των καρκινικών κυττάρων που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό του, ο καθηγητής Βασίλης Ντζιαχρήστος (αφού πήρε το πτυχίο του στο ΑΠΘ το 1979 και το διδακτορικό του στην Philadelphia) στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου προχωρεί στο επόμενο μεγάλο βήμα: την ανάπτυξη μιας νέας τεχνικής που επιτρέπει, για πρώτη φορά, οπτική απεικόνιση υψηλής ανάλυσης βαθιά μέσα σε ιστούς.



Aν και το επίτευγμα αυτό τον τοποθετεί στην αφρόκρεμα της διεθνούς επιστήμης, μια άλλη πρωτοβουλία του, για τη διασύνδεση της πανεπιστημιακής έρευνας με την αγορά με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη, καθιστά το λόγο του εξαιρετικά επίκαιρο. Το νέο «κλειδί» είναι ο όρος Uni-preneur, από τις αγγλικές λέξεις «University» και «Εntrepreneur», που καθιερώθηκε με πρότασή του από τον οργανισμό DAAD, τον μεγαλύτερο γερμανικό φορέα προαγωγής της διεθνούς ακαδημαϊκής συνεργασίας, και αναπτύσσεται με τη συνεργασία του Technische Universität München και εξωστρεφών ελληνικών πανεπιστημίων – του ΑΠΘ και του Π. Κρήτης.

Η τεχνική αυτή μπορεί να δώσει εικόνες υψηλής ανάλυσης σε βάθος 20 – 30 χιλιοστών όταν ένα μικροσκόπιο δεν μπορεί να «δει» βαθύτερα από μισό χιλιοστό κάτω από το δέρμα. «Ο οπτικοακουστικός τομογράφος φωτίζει τον ιστό με παλμούς laser σύντομης χρονικής διάρκειας και «ακούει» την απορρόφηση του φωτός από τον ιστό. Μετρώντας αυτούς τους υπέρηχους, μπορεί να παράγει για πρώτη φορά οπτικές εικόνες υψηλής ακρίβειας και ανάλυσης βαθιά μέσα σε ιστούς, συνδυάζοντας έτσι τα πλεονεκτήματα της οπτικής απεικόνισης και της τεχνολογίας των υπερήχων», εξηγεί ο κ. Ντζιαχρήστος.

«Το Uni-preneur περιγράφει τη στροφή του πανεπιστημίου στην εκμετάλλευση της γνώσης που παράγει – και αυτό ίσως είναι η σημαντικότερη ευκαιρία ανάπτυξης που έχει η χώρα», λέει ο ίδιος. «Ουσιαστικά, είναι η αρχή ενός διαλόγου για τη δημιουργία κανόνων και κινήτρων που θα επιτρέψουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο να μην είναι παθητικός θεατής στα οικονομικά προβλήματα της χώρας, αλλά απεναντίας να γίνει ο βασικός της επιθετικός παίκτης… ο γκολτζής!».

«Η τεχνολογία έχει ήδη αποδείξει την αρχική επιτυχία για τον προσδιορισμό της μεταστατικής νόσου σε ασθενείς με μελάνωμα» υπογραμμίζει ο Βασίλης Ντζιαχρήστος, προσθέτοντας ότι η ανίχνευση αυτού του τύπου καρκίνου θα μπορούσε τώρα να επιτευχθεί νωρίτερα χωρίς την ανάγκη για βιοψίες ή χειρουργική επέμβαση.

Υπερ-όραση για τα καρκινικά κύτταρα

Ενα φθορίζον μόριο με την ιδιότητα να «αναγνωρίζει» καρκινικά κύτταρα εγχέεται ενδοφλεβίως στο σώμα μία – δύο ώρες πριν από την εγχείρηση. Η ουσία περνάει από όλα τα όργανα και βοηθά τον χειρουργό να διακρίνει ό,τι δεν θα ήταν ορατό με γυμνό μάτι – κάτω από την επιφάνεια του ιστού ή μικρές συστοιχίες κυττάρων.

Το μεγάλο πλεονέκτημα της Οπτικής Απεικόνισης (Optical Imaging) σε σχέση με άλλες τεχνικές της ακτινολογίας είναι ότι βασίζεται σε μη ιονίζουσα ακτινοβολία και δεν προκαλεί επιβάρυνση στον οργανισμό, όπως π.χ. οι ακτίνες Χ. «Με τη δημιουργία της κατάλληλης φθορίζουσας ουσίας, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη ευαίσθητων πολυφασματικών συσκευών, μπορούμε να εντοπίζουμε με μεγάλη ακρίβεια ακόμη και μικρές εστίες καρκινικών κυττάρων σε μια ενδοσκόπηση ή μετά την αφαίρεση ενός κύριου όγκου, ώστε να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν μικρές εστίες καρκίνου μέσα στον ασθενή». Πριν από μερικά χρόνια, η τεχνική που αναπτύχθηκε στο εργαστήριο του κ. Ντζιαχρήστου εφαρμόστηκε για πρώτη φορά σε άνθρωπο, ενώ η προσπάθεια συνεχίζεται: «Δοκιμάζουμε καινούργιες φθορίζουσες ουσίες μεγαλύτερης ακριβείας και προωθούμε τη μέθοδό μας σε νοσοκομεία διάφορων χωρών. Αν και ο δρόμος μεταξύ κλινικής έρευνας και κλινικής εφαρμογής είναι μακρύς, ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουμε σύντομα να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο “βλέπει” ένας επεμβατικός ιατρός».

Πριν εφαρμοστεί η μέθοδος κλινικά, πέρασαν πάνω από 10 χρόνια ερευνών σε ζώα, ώστε να πιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα της τεχνικής και το πόσο ασφαλής είναι για τον άνθρωπο. Ηδη το εργαστήριο, που αριθμεί 100 ερευνητές και υπαλλήλους από 34 (!) χώρες με σπουδές στη Βιολογία, στην Ιατρική, στα Μαθηματικά και στη Φυσική, προχωρεί στο επόμενο μεγάλο βήμα, που αλλάζει τα δεδομένα τεσσάρων αιώνων στην οπτική απεικόνιση – από την ανακάλυψη δηλαδή του μικροσκοπίου.

«Η νέα τεχνική ονομάζεται Πολυφασματική Οπτικοακουστική Τομογραφία και επιτρέπει για πρώτη φορά οπτική απεικόνιση υψηλής ανάλυσης βαθιά μέσα σε ιστούς. Ενα μικροσκόπιο δεν μπορεί να “δει” βαθύτερα από μισό χιλιοστό κάτω από το δέρμα. Η τεχνική μας μπορεί να δώσει εικόνες υψηλής ανάλυσης σε βάθος 20 – 30 χιλιοστών και να ανοίξει το δρόμο για νέες διαγνωστικές εφαρμογές που δεν ήταν εφικτές μέχρι τώρα». Και πού βασίζεται; «Ο οπτικοακουστικός τομογράφος φωτίζει τον ιστό με παλμούς laser σύντομης χρονικής διάρκειας και “ακούει” την απορρόφηση του φωτός από τον ιστό. Μετρώντας αυτούς τους υπέρηχους, μπορεί να παράγει για πρώτη φορά οπτικές εικόνες υψηλής ακρίβειας και ανάλυσης βαθιά μέσα σε ιστούς, συνδυάζοντας έτσι τα πλεονεκτήματα της οπτικής απεικόνισης και της τεχνολογίας των υπερήχων».

Οι τεχνολογίες που έχει παραγάγει η ερευνητική ομάδα του Ντζιαχρήστου χρησιμοποιούνται σε πολλές χώρες της Ε.Ε., σε εργαστήρια των ΗΠΑ και του Καναδά, καθώς και στις προηγμένες ασιατικές χώρες – Ιαπωνία, Νότιο Κορέα, Σιγκαπούρη, Κίνα. •

Καθημερινή – Ημερησία

http://www.anixneuseis.gr

Λευκάδιος Χέρν: ο Έλληνας Εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας

 Ιωάννης Φιλίστωρ 4 Φεβρουαρίου 2012

Ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας είναι ένας έλληνας ο Λευκάδιος Χέρν ή Γιακομο Κουιζίμι. Τον χαρακτήρισαν 'ο Παπαδιαμάντης της Άπω Ανατολής '. Στη γεννέτειρά του τη Λευκάδα, η προτομή του Λευκάδιου Χέρν βρίσκεται από το 1985 στο πάρκο των ποιητών- δίπλα στον Α. Βαλαωρίτη και τον Α. Σικελιανό. Επίσης ο δρόμος στο σπίτι που γεννήθηκε στο κέντρο της πόλης έχει το όνομα του(στα Ελληνικά και στα ιαπωνικά) ενώ οι Πολιτιστικές ανταλλαγές με το Σιντσουκο στο Τόκιο και την Λευκάδα συνεχίζονται.

Η ιστορία του Λευκάδιου Χέρν μοιάζει με παραμύθι και γι΄αυτο έχει γίνει σίριαλ το 1987 στην ελληνική τηλεόραση με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Τσακίρη. Μάλιστα στο βιογραφικό μυθιστόρημα "Ή Οδύσσεια του Λευκάδιου Χερν",ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόλτ τον αποκαλεί 'περιπλανώμενο φάντασμα'. Ο Λευκάδος Χέρν γεννήθηκε στην Λευκάδα τον Ιούνιο του 1850. Μητέρα του ήταν η Ρόζα Κασιμάτη. μια 25χρονη κοπέλα από τα Κύθηρα. Πατέρας του, ο Ιρλανδός ταγματάρχης Τσαρλς Χερν, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός γιατρός στα κατεχόμενα τότε από τους Βρετανούς, Ιόνια νησιά.
                                                                                                                                                                          Ο Χέρν μετακλήθηκε στο Δουβλίνο το 1852 κι΄ έφυγε μαζί με την γυναίκα του και το δίχρονο αγόρι του. Σε ηλικία 4 χρόνων ο μικρός Λευκάδιος βρέθηκε χωρίς γονείς αφού ο πατέρας του πήγε να υπηρετήσει στις Ινδίες και η μητέρα του επέστρεψε στην Ελλάδα αφήνοντας τον υπό την κηδεμονία της θείας του. Λίγο μετά την συμπλήρωση των 16 χρονών του και έχοντας ήδη διαμορφώσει μία πανθεϊστική κοσμοαντίληψη (βλ. Kenneth Rexroth, 1987, «World Outside the Window: Selected Essays of Kenneth Rexroth»), αναγκάστηκε να σταματήσει το σχολείο και μετά από 3 χρόνια, μη αντέχοντας την υπερβολική κλειστότητα και θρησκοληψία των Ιρλανδών, καθώς και την κακία της συντηρητικής κοινωνίας τους εξαιτίας της αναπηρίας και δυσμορφίας του (το κατεστραμμένο μάτι του είχε ασπρίσει και το άλλο ήταν κόκκινο από την υπερκόπωση), έφυγε σε ηλικία μόλις 19 ετών για τις Η.Π.Α. και εγκαταστάθηκε στο Τσιντσινάτι (Cincinnati) της πολιτείας του Οχάϊο. 

Μετά από μία μικρή περίοδο απόλυτης οικονομικής εξαθλίωσης, γνώρισε τελικά τον Άγγλο εκδότη και ριζοσπάστη ουτοπιστή κοινοτιστή Χένρυ Γουώτκιν (Henry Watkin, 1824- 1910), ο οποίος τον προέτρεψε να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία, όπου διακρίθηκε επί πολλά χρόνια (με τις εφημερίδες «Cincinnati Daily Enquirer», 1872 – 1875, «Cincinnati Commercial», 1875 – 1877, «Times Democrat» της Νέας Ορλεάνης, 1877 - 1890). Το 1875 προκάλεσε τα ρατσιστικά ήθη της εποχής με τον γάμο του με την μιγάδα Αλήθεια Φόλεϋ (Alethea «Mattie» Foley), ο οποίος θεωρήθηκε «σκάνδαλο παλλακείας» (αφού ο τότε νόμος δεν αναγνώριζε γάμους λευκών με μη λευκούς) και του κόστισε την απόλυσή του από την ημερήσια εφημερίδα «Cincinnati Daily Enquirer», η οποία όμως του άνοιξε τον δρόμο για εργασία στην ανταγωνιστική «Cincinnati Commercial».

Ωστόσο, επειδή η κάπνα και η έντονη βιομηχανική ατμοσφαιρική ρύπανση του Τσιντσινάτι ενοχλούσαν το υπερευαίσθητο λόγω κόπωσης δεξί μάτι του, αποφάσισε το 1877 να φύγει για την Νέα Ορλεάνη, όπου για 12 περίπου χρόνια (μέχρι το 1889 - 1890) συνεργάστηκε με την εφημερίδα «Times Democrat», στο κοινό της οποίας καταξιώθηκε λόγω του προσωπικού του γλαφυρού τρόπου, ο οποίος, περνώντας ταχύτατα από την Ιστορία των Κρεολών στην ιδιαίτερη κουζίνα της περιοχής και από τα λαϊκά ήθη και έθιμα στο Βουντού, αναδείκνυε την πολιτεία ως περιοχή ιδιόρρυθμων ηθών και άκρατου ηδονισμού. Το 1887 ταξίδεψε στις Δυτικές Ινδίες για λογαριασμό του περιοδικού «Harper’s Magazine», όπου και συνέγραψε το «Two Years in the French West Indies» και το μυθιστόρημα «Youma» με θέμα μία ανταρσία σκλάβων (και τα δύο εκδόθηκαν το 1890).
Με την ιδιότητα του δημοσιογράφου έφθασε το 1889 στην Γιοκοχάμα (Yokohama), σταλμένος από το αμερικανικό περιοδικό «Harper’s Magazine». Λίγο πριν φύγει για την Ιαπωνία, έγραψε στο περιοδικό ότι εκείνο που σκόπευε ήταν να παρουσιάσει στους αναγνώστες την πραγματική εικόνα της ζωής στην Ιαπωνία «όχι σαν ένα απλός παρατηρητής, αλλά ως κάποιος που μπορεί να συμμετέχει στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων και που επιπρόσθετα μπορεί να σκέπτεται με τις δικές τους σκέψεις». Λίγο καιρό μετά την άφιξή του όμως, έσπασε το συμβόλαιό του με το περιοδικό και εγκαταστάθηκε στο Ματσούε (Matsue) της βορειοδυτικής Ιαπωνίας που τότε δεν είχε ακόμα διαβρωθεί από τα ήθη των «δυτικών», διδάσκοντας αγγλικά. Κατά την εκεί παραμονή του, σχετίστηκε στενά με τους ανθρώπους, ανέπτυξε αδελφική φιλία με τον καθηγητή Νισίντα Σεντάρο (Nishida Sentaro) και μόλις τον 15ο μήνα από τότε που έφθασε στην χώρα νυμφεύθηκε την Κοϊζούμι Σέτσου ή Σετσούκο (Koizumi Setsu ή Setsuko), θυγατέρα ενός πρώην σαμουράϊ της περιοχής, κατεστραμμένου πια λόγω της εισβολής των «δυτικών» και της συνακόλουθης διάλυσης όλων των παραδοσιακών κοινωνικών ιεραρχήσεων. Με την Σέτσου απέκτησε αργότερα τρεις υιούς, τους Κάζουο, Ιουάο και Κιγιόσι και μία θυγατέρα, την Σέτσουκο.




Ο Χέρν με την σύζυγο του και τον γιό του

Στην Ιαπωνία ο Λευκαδιος Χερν έζησε τα 14 τελευταία χρόνια της ζωής του. Έγινε ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας. Ο Χερν κατέγραψε μια άλλη Ιαπωνία, των θρύλων των Σαμουράι και των παραδοσιακών αξιών. Χαρακτηρίσθηκε ως ο αυθεντικότερος ερμηνευτής της Ιαπωνίας στη Δύση ενώ το βιβλίο του "Ματιές στην άγνωστη Ιαπωνία" διδάσκονταν σε όλα τα σχολεία της χώρας επί δεκαετίες.Τα βιβλία του είναι περιζήτητα, 8 μουσεία υπάρχουν προς τιμήν του σε όλη την Ιαπωνία ενώ το άγαλμα του ξεχωρίζει στην κεντρική πλατεία του Τόκιο και μνημεία έχουν στηθεί σε κάθε γωνία τις Ιαπωνίας από όπου πέρασε.

Ο Λευκάδιος δέχεται ουσιαστικά ότι, στην απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής, η ελληνική και η ιαπωνική τέχνη συμπίπτουν σε μια κοινή αισθητική αντίληψη που είναι η άρνηση της εξατομίκευσης.

«Καλλιτέχνες ενός μοναδικού πολιτισμού –οι Ελληνες- μπόρεσαν να επιτελέσουν αυτό το θαύμα: ν’ αποσπάσουν το ιδανικό της ομορφιάς της φυλής τους απο τις δικές τους ψυχές και να σταθεροποιήσουν το ρευστό του περίγραμμα στο κόσμημα και την πέτρα...»

Πέθανε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του 1904 και μέχρι την τελευταία του στιγμή δεν έπαψε να υπερηφανεύεται για την ελληνική καταγωγή του. Άφησε πίσω του ένα ογκώδες συγγραφικό έργο από βιβλία και πανεπιστημιακές παραδόσεις που περιλαμβάνονται στην ιαπωνική έκδοση των 27 τόμων του έργου του. Σ' αυτό προβάλλει την Ιαπωνία με ιδανικό τρόπο, παρουσιάζοντας στη Δύση μιαν άγνωστη ως τότε χώρα, η οποία ακριβώς την εποχή εκείνη προσπαθούσε να πλησιάσει το πρότυπο ενός δυτικού κράτους

. Στα βιβλία του περιλαμβάνει όχι μόνο περιγραφές τοπίων και ηθών, αλλά και μεταγραφές μύθων, μελετήματα γύρω από τα δύο κυριότερα θρησκευτικά ρεύματα της Ιαπωνίας (σιντοϊσμού καιβουδισμού), και ακόμη ιστορικές, κοινωνικές και καλλιτεχνικές αναλύσεις. Για τον Λευκάδιο Χερν, ως σήμερα έχουν εκδοθεί περισσότερες από 30 βιογραφίες και έχουν δημοσιευθεί δύο βιβλιογραφίες στις οποίες περιλαμβάνονται περισσότερα από 1.000 λήμματα άρθρων και βιβλίων που αναφέρουν το όνομά του.

Πηγές
http://www.styx.gr/
http://alliapopsislade.blogspot.com/
http://www.trussel.com/f_hearn.htm
http://www.rassias.gr/7LF.html
Βιβλία του Λευκάδιου Χερν στα ελληνικά:
ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ, μεταφρ. Χαλικιάς Σωτήρης, Ινδικτος, 1999, 285 σελ.
Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ, μετάφρ. Καλαμαντής Γιώργος Κ., Κέδρος, 1998, 368σελ.
ΙΑΠΩΝΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ, μεταφρ. Νικητοπούλου Μαριάννα, εικονογράφηση Αραποστάθη
Ηλέκτρα, Σιδέρης Ι., 150 σελ.
ΚΑΪΝΤΑΝ, Σμυρνιωτάκης, 1996, 96 σελ.
ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ, Χαλικιάς Σωτήρης, Ίνδικτος, 1997, 444 σελ.
ΟΛΕΘΡΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, μετάφρ. Καλονάρος Πέτρος, Gutenberg, 1991,
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕ ΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, μετάφρ. Βουκελάτου Δώρα,
Εστία, 2000, 61 σελ.

http://www.istorikathemata.com/