Καλό Φθινόπωρο σε όλους !

Άρθρο του Ελληνικού Αρχείου


Posted: 15 Aug 2013 10:20 AM PDT



                            Ήρας, θυμίαμα αρώματα



Καθισμένη σε γαλάζιους κόλπους, αερόμορφε συ Ήρα

 πού είσαι βασίλισσα των πάντων, μακαριά σύζυγος του Διός,

 και παρέχεις (προσφέρεις) εις τους ανθρώπους ήπιες αύρες, 

πού τρέφουν τάς ψυχάς. είσαι μητέρα των βροχών,

 τροφός των ανέμων, έχεις γεννήσει τα πάντα. 

Διότι χωρίς εσένα κανένα γενικώς 

πλάσμα δεν γνωρίζει την φύσιν της ζωής

 διότι συμμετέχεις εις όλα συγκερασμένη

 με τον σεβαστόν αέρα. 

Διότι μόνη εσύ είσαι κυρίαρχος όλων και όλων

 είσαι βασίλισσα και με αέρινες ορμητικές κινήσεις

 τινάσσεσαι (λούζεσαι) εις τα νερά.

 Αλλά συ ή μακαρία θεά πού έχεις πολλά ονόματα

 και είσαι ή βασίλισσα πάντων.

είθε να μας έλθης ευμενής με ωραίο χαρούμενο πρόσωπο.

Ήρας, θυμίαμα ἀρώματα.


Κυανέοις κόλποισιν ἐνημένη, ἀερόμορφε, ῞Ηρα παμβασίλεια,

Διὸς σύλλεκτρε μάκαιρα, ψυχοτρόφους αὔρας θνητοῖς


 παρέχουσα προσηνεῖς, ὄμβρων μὲν μήτηρ, ἀνέμων τροφέ, 

παντογένεθλε· χωρὶς γὰρ σέθεν οὐδὲν ὅλως ζωῆς φύσιν ἔγνω· 

κοινωνεῖς γὰρ ἅπασι κεκραμένη ἠέρι σεμνῶι· 

πάντων γὰρ κρατέεις μούνη πάντεσσί τ᾽ ἀνάσσεις

 ἠερίοις ῥοίζοισι τινασσομένη κατὰ χεῦμα. ἀλλά, μάκαιρα θεά,

 πολυώνυμε, παμβασίλεια, ἔλθοις εὐμενέουσα καλῶι γήθοντι προσώπωι.
ἀλλά, μάκαρ, καθαραῖς γνώμαις μύσταισι συνέρχου,

 φαύλους δ’ ἐκτοπίους θ’ ὁρμὰς ἀπὸ τῶνδ’ ἀπόπεμπε.

https://dub124.mail.live.com/default.aspx?id

Θωμάς Κατωπόδης.-Επίτιμος Αρχηγός Στόλου, Πρόεδρος της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών,

thomas-katopodis
Βαρύ το πλήγμα για την Λευκάδα.
Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 65 ετών, ο Αντιναύαρχος  και Επίτιμος Αρχηγός Στόλου, καθώς και Πρόεδρος της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών, Θωμάς Κατωπόδης. Ο θάνατος προήλθε από καρδιακό επεισόδιο την ώρα που κοιμόνταν.
Ο Θωμάς Κατωπόδης ήταν μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες προσωπικότητες της Λευκάδας, δραστήριος και ενεργός σε όλη του την ζωή και σαν στρατιωτικός αλλά και μετά την συνταξιοδότηση του μέχρι και την τελευταία στιγμή.
Ακολουθεί το βιογραφικό του καθώς και βίντεο από την ομιλία του στις εκδηλώσεις για την Ένωση των Επτανήσων τον Μάη 2013.
ΚΑΤΩΠΟΔΗΣ, ΘΩΜΑΣ του Παναγιώτη  (ΑΜ 1283)  Λευκάδα, 12.01.1948
Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) στις 19.09.1966, αποφοίτησε δε στις 30.06.1970 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Ακολούθως, προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 04.08.1973, σε Υποπλοίαρχο στις 31.08.1977, σε Πλωτάρχη στις 27.07.1982, σε Αντιπλοίαρχο στις 04.08.1986, σε Πλοίαρχο στις 10.01.1992, σε Αρχιπλοίαρχο στις 07.03.1977, σε Υποναύαρχο στις 22.02.2001 και σε Αντιναύαρχο την 01.03.2002, αποστρατεύθηκε δε στις 26.03.2004 ως Αντιναύαρχος ε.α. και, παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού Στόλου.
Εκπαιδεύθηκε σε μονάδες του 6ου Στόλου των ΗΠΑ (1970) και φοίτησε στη Σχολή Υποβρυχίων (1971, 1976 και 1980), στη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1984) και στη Διακλαδική Σχολή Πολέμου των Ενόπλων Δυνάμεων. Μετεκπαιδεύθηκε στη διεύθυνση τηλεπικοινωνιακών συστημάτων στο Ναυτικό Πανεπιστήμιο του Μοντερέυ των ΗΠΑ (1984-1986) λαμβάνοντας σχετικό μεταπτυχιακό δίπλωμα (Master of Science in Telecommunications Systems Management) και αντίστοιχο πτυχίο εξειδίκευσης και φοίτησε στη Νατοϊκή Σχολή Ηλεκτρονικού Πολέμου στο Ομπεραμεργκάου της Γερμανίας (1988 και 1995). Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Κυβερνήτη Υποβρυχίων, Συνεννόησης και Διεύθυνσης Συστημάτων Τηλεπικοινωνιών.
Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας και υποβρύχια και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις, χρημάτισε δε καθηγητής στη Σ.Ν.Δ. (1986-1988 ναυτιλίας, 1987-1988 επιχειρήσεων, πολεμικών πλοίων και ναυτικών κανονισμών, 1987-1989 ναυτικών όπλων και 1988-1989 ναυτικής τακτικής).
Διετέλεσε Κυβερνήτης της τορπιλακάτου ΛΑΙΛΑΨ (1979-1980, Υποπλοίαρχος), των υποβρυχίων ΤΡΙΤ.Ν (1981-1982, Υποπλοίαρχος/Πλωτάρχης) και .ΚΕΑΝΟΣ (1982-1983, Πλωτάρχης), καθώς και του αντιτορπιλικού ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (1991-1992, Αντιπλοίαρχος), παράλληλα δε, για ένα διάστημα, και Διοικητής της 2ης Μοίρας Αντιτορπιλικών (1991).
Κατόπιν, υπηρέτησε ως Διευθυντής ΓΕΝ/Α3 (1992-1994, Πλοίαρχος) και ΓΕΝ/Α4 (1994-1996, Πλοίαρχος), Διοικητής Υποβρυχίων (1996-1997, Πλοίαρχος /Αρχιπλοίαρχος), Διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1997-1998, Αρχιπλοίαρχος) και Διευθυντής Ασκήσεων και Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης του ΓΕΕΘΑ (1998-2001, Αρχιπλοίαρχος).
Τέλος, ανέλαβε καθήκοντα Αρχιεπιστολέα του Αρχηγού Στόλου (2001-2002, Υποναύαρχος) και Αρχηγού Στόλου (2002-2004, Αντιναύαρχος).
Ενδιαμέσως, εκτός από άλλες μονάδες του Στόλου, υπηρέτησε στο Επιτελείο της Διοίκησης Υποβρυχίων και του Αρχηγείου Στόλου, του Κέντρου Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ, τη Σχολή Εξάσκησης Ναυτικής Τακτικής, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και σε επιτελείο του ΝΑΤΟ (NAVSOUTH, 1989-1991).
Έγραψε, μαζί με τον Αντιναύαρχο ΠΝ (εα) Τιμόθεο Γ. Μασούρα (ΑΜ 1046), το ιστορικό δίτομο, δίγλωσσο (ελληνικά/αγγλικά) βιβλίο Τα Ελληνικά Υποβρύχια. Επίσης, έχει γράψει και πλήθος άρθρων, σε περιοδικά και εφημερίδες, ιστορικού και ναυτικού περιεχομένου.  
Έχει τιμηθεί από την Πολιτική και Στρατιωτική Ηγεσία με τα ακόλουθα Μετάλλια, Παράσημα και Διαμνημονεύσεις:
. Μετάλλιο της Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως (1983)
. Παράσημο Ιππότη του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής (1983)
. Σταυρό Ταξιαρχών του Τάγματος του Φοίνικα (1989)
. Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Γ΄ Τάξεως (1991)
. Διαμνημόνευση Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Β΄ Τάξεως (1993)
1 Δημητρακόπουλος, Κ. Αναστάσιος, Αντιναύαρχος Π.Ν. (εα), ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ Τ.Ν
  ΑΠΟΦΟΙΤ.Ν ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΑΥΤΙΚ.Ν ΔΟΚΙΜ.Ν. ΟΙ ΤΑΞΕΙΣ ΕΙΣΟΔΟΥ 1951-1973, Τόμος Γ΄,
  Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, Αθήνα 2007, σελ. 180.
. Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής (1994)
. Διαμνημόνευση Ηγεσίας Μεγάλης Μονάδος Γ΄ Τάξεως (1998)
. Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α΄ Τάξεως (1998)
. Μετάλλιο της Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως (2001)
. Διαμνημόνευση ΑΞΙΑΣ και ΤΙΜΗΣ (2002)

Είναι Πρόεδρος της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών, από το 2009, και μέλος Διοικητικών Συμβουλίων πολιτιστικών Συλλόγων της Λευκάδας.
Ο Αντιναύαρχος Θωμάς Π. Κατωπόδης είναι παντρεμένος με την Αικατερίνη (Καίτη) Παρασκευοπούλου και έχουν δύο παιδιά, τον Παναγιώτη, ο οποίος είναι Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό Πανεπιστήμιο του Monterey των ΗΠΑ όπου απέκτησε δύο πτυχία Master (Μηχανολόγος Όπλων και Ηλεκτρολόγος Μηχανικός) και Διδακτορικό (Ph.D.), και την Αμαλία, που είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός, απόφοιτη από το Πανεπιστήμιο East London της Αγγλίας και με μεταπτυχιακό Master από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Επίσης έχει δύο εγγόνια, από τον Παναγιώτη, τον Θωμά (γεννηθέντα το 2006) και την Όλγα (γεννηθείσα το 2008).
Πηγή Βιογραφικού : Βιογραφικό Λεξικό των Αποφοίτων Σχολής Ναυτικών Δοκίμων

http://www.mylefkada.gr/eidhseis/epikairothta/

ΛΕΥΚΑΔΑ Παραδόσεις






   Φορεσιά  Γυναικεία  ( Νυφική )




 




























Το νυφικό φουστάνι είναι μεταξωτό ή μαλλινομέταξο, σε πυκνή 

γυαλιστερή ύφανση. 

Απλώνεται φαρδύ, σχηματίζοντας πλατιές και φουσκωτές πτυχές.

 Κάτω στο γύρο του   είναι ραμμένα περιφερειακά  πλατιά χάρτζα,

 χρυσαφένια. Στολισμένη με χάρτζα είναι και η καμπζέλα - το πάνω

 μέρος του φουστανιού   - καθώς και ο ποδόγυρος. 

Τα χρώματα που προτιμούσαν για τα νυφικά φορέματα ήταν το θαλασσί, 

το ροζ, το μελιτζανί, το λαδί, το τριανταφυλλί. Πάνω από το φόρεμα φορούσαν 

τον τσουμπέ, έναν επενδύτη με κοντά και περίεργα μανίκια φουσκωτά

στους ώμους κι πιο κάτω εφαρμοστά που, σκεπάζοντας την πλάτη,

 κατεβαίνει ως κάτω στα πόδια και σέρνεται  απλωτός με

καλοσιδερωμένες πιέτες. Στο στένωμα των μανικιών υπάρχουν

 ωραιότατες διακοσμήσεις   με χάρτζα, ματαξογάιτανα και χρυσά σιρίτια.

 Ωραιότατο είναι και το κέντημα της πλάτης στον τσουμπέ. 

Όλη η επιφάνεια από τους ώμους μέχρι τη μέση είναι στολισμένη 

με κεντημένα λουλούδια από μετάξι και τη

 χρυσοκλωστή. Εντυπωσιακό μπροστομάντηλο είναι η σπαλέτα 

σε χρώμα λευκό, ροζ ή κίτρινο με ολόγυρα κρόσια καφασωτά. 

Απαραίτητο συμπλήρωμα   και στολίδι της σπαλέτας είναι τα χρυσαφικά:

 οι σπίλες, τα ποντάλια, οι καρφοβέλονοι και οι στηθοβελόνες. 

Τα ποντάλια  και οι σπίλες τα πλαισιώνουν χρυσές αλυσιδίτσες απ΄ τις

 οποίες πολλές φορές κρέμονται χρυσές καρδιές.

 Εκτός από τα κοσμήματα του λαιμού η εξάρτυση από χρυσαφικά περιελάμβανε

 και δαχτυλίδια  και   σκουλαρίκια. Υπέροχο επιστέγασμα της νυφικής

 στολής ήταν το φέσι. Οι νύφες το φορούν στραβά

 και πάντα στο αριστερά έτσι που να πιάνει ένα κομμάτι της χωρίστρας και

 να σκεπάζει λίγο   το μέτωπο.

 Είναι χρυσοκέντητο και όμορφα στολισμένο. Είναι από μαύρο βελούδινο

 ύφασμα κεντημένο στην επιφάνεια από χρυσοκλωστές άνθη και άλλες 

γραμμικές συνθέσεις. Το πιο όμορφο και χαρακτηριστικό

 κόσμημα που στολίζει το φέσι είναι η τρέμουλα, μια μετάλλινη βέργα

 μήκους 10 εκ. που στέκει όρθιο στην άκρη του φεσιού.

Στην κορυφή του ο μετάλλινος μίσχος έχει ένα άνθος με δύο - τρία χρυσά

 πλουμισμένα με διαμαντόπετρες.

 Πάνω από το φέσι μπαίνει το νυφικό αραχνοΰφαντο

 κεντητό  κεφαλοπάνι, που πέφτει πλούσιο και αστραφτερό

 στις πλάτες και τους ώμους
              
















   




                 


         


.ΑΝΤΡΙΚΗ (ΓΑΜΠΡΙΑΤΙΚΗ) Ο γαμπρός φορούσε άσπρο ομορφοκεντημένο πουκάμισο κι από πάνω το γελέκι που άλλοτε ήταν σταυρωτό και άλλοτε μονό, φτιαγμένο συνήθως από γαλάζιο βελούδο. Η πλάτη του γελεκιού ήταν από γυαλιστερό μετάξι σε χρώμα βυσσινί, κόκκινο ή παγωνί, με πλατύφυλλα φιόρα. Φορούσε ακόμα βράκα τσόχινη ή διμιτένια, που ήταν κεντημένη στις κάτω άκρες της και κάλτσες που ήταν και αυτές κεντημένες. Τη φορεσιά συμπλήρωναν το ζωνάρι, το φατσολέτο ή φέσι με μαύρη φούντα και, συνήθως, το μαντήλι του λαιμού.





                          







ΜΟΥΣΙΚΗ


 Οι μουσικές προτιμήσεις των διαφόρων περιοχών του νησιού αντικατοπτρίζουν και την πολιτιστική του ανομοιογένεια. Τα χωριά ακούνε λαϊκά και ρεμπέτικα - αποτέλεσμα της μόνιμης επαφής που είχαν με τη Ρούμελη. Η πόλη προτιμά μουσική με χορωδίες και μαντολινάτες, δείγμα της στενής σχέσης της με την Ιταλία, αφού σ΄ όλη τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, κι ως την ένωση με την Ελλάδα, τα παιδιά των πλούσιων οικογενειών σπούδαζαν ιατρική ή νομική στην Ιταλία και έφερναν, όταν γύριζαν, μαζί τους τον πολιτισμό και τις αξίες της Δύσης.
Οι Ενετοί απ’ την άλλη, προωθούσαν την κουλτούρα τους σε όλα τα Επτάνησα, με συνέπεια ακόμα και σήμερα να είναι ευδιάκριτη η μεγάλη επιρροή τους στη μουσική παιδεία.
Η Λευκάδα έχει την αρχαιότερη (μετά την Κέρκυρα) Φιλαρμονική της Ελλάδας (1850). Το δραστήριο Σωματείο συνέβαλε στην ανάπτυξη της μουσικής παιδείας των Λευκαδιτών ενώ έδωσε το παρόν σε σπουδαία ιστορικά γεγονότα, όπως η Ένωση των Επτανήσων το 1864, οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 1896, η Μεσολυμπιάδα του 1906, κ.ά. Το 1983 της απονέμεται το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Στη Φιλαρμονική λειτουργεί Μουσική Σχολή, Μπάντα, Μπαντίνα και Μουσικά Σύνολα.
Στη Λευκάδα, επίσης, δραστηριοποιούνται συγκροτήματα παραδοσιακών χορών, χορωδίες και μαντολινάτες με πανελλήνια, αλλά και διεθνή προβολή.



ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΟ ΚΕΝΤΗΜΑ
Η σημαντικότερη δραστηριότητα οικοτεχνικού χαρακτήρα - που άνθισε ιδιαίτερα στο παρελθόν και επιβιώνει ως τις μέρες μας - είναι η τέχνη του κεντήματος και του υφαντού, που αναπτύχθηκε σε αρκετούς ορεινούς οικισμούς και κυρίως την Καρυά, που έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την παράδοση και τα έθιμα της. Τα περίφημα καρσάνικα κεντήματα - για τα οποία φημίζεται - είναι ένα μοναδικό είδος κεντητικής τέχνης, που καλλιέργησε η Μαρία Σταύρακα ή Κουτσοχέρω, όπως την έλεγαν λόγω της αναπηρίας της. Η τεχνική της γνώρισε μεγάλη απήχηση και διαδόθηκε έξω από τα όρια του νησιού, ακόμα και στο εξωτερικό. Εξαιρετικά είναι και τα υφαντά της περιοχής, φτιαγμένα με ασυνήθιστα μοτίβα και περισσή δεξιοτεχνία.










ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΣΧΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ Η γεωργία υπήρξε για αιώνες η κυριότερη ενασχόληση των κατοίκων της Λευκάδας και η πιο σημαντική δραστηριότητα απ’ όσες εξασφάλιζαν την επιβίωσή τους. Προσφιλείς και προσοδοφόρες αγροτικές εργασίες ήταν η καλλιέργεια της ελιάς - κυρίως στα πεδινά - και η αμπελοκαλλιέργεια - στα ορεινά του νησιού - μια ασχολία αγαπητή στους Λευκαδίτες από την αρχαιότητα. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς - όπως ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79 μ.Χ.) και ο Αθήναιος (160-250 μ.Χ.), ο συγγραφέας των «Δειπνοσοφιστών» - κάνουν αναφορές στο ονομαστό λευκαδίτικο κρασί. Εκτός από τις γεωργικές εργασίες, άλλες σημαντικές βιοποριστικές ασχολίες των κατοίκων ήταν η κτηνοτροφία και η αλιεία και - κατ΄ ακολουθία - το εμπόριο και οι πρακτικές τέχνες της καθημερινότητας.
Από την καθαρά γεωργική και κτηνοτροφική απασχόληση των κατοίκων προέκυψαν, παγιώθηκαν και δημιούργησαν τη δική τους παράδοση επαγγέλματα αυτονόητα στις μικρές αγροτικές κοινωνίες: του ζευγά, του θεριστή και του αλωνιστή, του μυλωνά, του λιοτρουβιάρη, του σκαφτιά, του χτίστη, του καμινέρη. Τα υπόλοιπα παραδοσιακά επαγγέλματα - του τσαγκάρη, του μαραγκού, του βαρελά, του σιδερά, του ράφτη και του εμπόρου - πλαισίωναν και συμπλήρωναν τα κύρια βιοποριστικά επαγγέλματα των φαμελιών.