Το Νησί μας και τα Τα Χωριά του ! για να τα γνωρίσουμε ...http://www.lefkada.gov.gτ --- και τρίτη άποψη http://lefkadapatridamou.blogspot.gr/

    






















ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ Δ.ΛΕΥΚΑΔΑΣ

ΛΕΥΚΑΔΑ









































































































Στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού της Λευκάδας


πολύ κοντά στην ηπειρωτική ακτή, μόλις περνάμε

τη θολωτή γέφυρα, μας υποδέχεται η πρωτεύουσα του νησιού,
η Λευκάδα.

Η πόλη με τα κεραμόσκεπα, ξυλόδετα κτίρια

και το πράσινο τοπίο γύρω της, έχει τη δική της φυσιογνωμία.

Η παλιά πόλη έχει μεσαιωνικά χαρακτηριστικά

και η ταπεινότητά της συγκινεί τους επισκέπτες.

Λίγο πιο έξω από τη πόλη, το φρούριο της Άγιας Μαύρας,
χτισμένο δίπλα στη λιμνοθάλασσα
παραμένει ακοίμητος φύλακας και προστάτης της,
από τον 14ο αιώνα και έχει πολλά να μας αφηγηθεί.
Το φρούριο της Αγίας Μαύρας χτίσθηκε από τους Φράγκους

στην αρχική του μορφή το 1300 και αποτελεί υπόδειγμα
οχυρωματικής τέχνης. Μάχες με άγριους πειρατές,
σθεναρή αντίσταση στους Τούρκους, αλλά

και στο χρόνο και στους σεισμούς.
Εκεί υψώθηκε η σημαία της Ανεξαρτήτου

Επτανήσου Πολιτείας το 1810. Για ένα μεγάλο
χρονικό διάστημα τον Αύγουστο μήνα φιλοξένησε

τις Γιορτές Λόγου και Τέχνης
και το Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ.

Στο λιμάνι της πόλης είναι συγκεντρωμένες

πολλές υπηρεσίες για τη εξυπηρέτηση επισκεπτών,

από τα ξενοδοχεία μέχρι τα καΐκια
για ημερήσιες εκδρομές

στα γύρω νησάκια. Τόπος καθημερινής συνάντησης

η κεντρική πλατεία όπου στη δυτική της πλευρά

δεσπόζει ο Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος

που είναι ο πρώτος Ναός της πόλης

και χαρακτηρίζεται ως θρησκευτικό,

πολιτιστικό και ιστορικό μνημείο.

Στη πόλη της Λευκάδας μπορεί να επισκεφθεί κανείς:

Το Αρχαιολογικό μουσείο που στεγάζεται στο ισόγειο του Δημαρχείου Λευκάδας και είναι ένα από τα πιο αξιόλογα της Ελλάδας.


Το Λαογραφικό μουσείο του ΟΡΦΕΑ που στεγάζεται σε παραδοσιακό κτίριο, ήταν παλιό αρχοντικό, σε πάροδο της κεντρικής αγοράς πλησίον της κεντρικής πλατείας.


Το μουσείο Μεταβυζαντινής Τέχνης το οποίο βρίσκεται στον επάνω όροφο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Λευκάδας η οποία στεγάζεται σε νεοκλασικό κτίριο στη καρδιά της παλιάς πόλης.


Το μουσείο φωνογράφου το οποίο είναι ιδιωτικό και βρίσκεται σε προσβάσιμη θέση σε πάροδο της κεντρικής Αγοράς.


Τη Χαραμόγλεια Ειδική Λευκαδίτικη Βιβλιοθήκη (Χ.Ε.Λ.ΒΙ) η οποία ανήκει στο Δήμο Λευκάδας και βρίσκεται στο ανώγειο παραδοσιακού διώροφου δημοτικού κτιρίου στο Μαρκά. Η Χ.Ε.Λ.ΒΙ, έργο ζωής του αείμνηστου Τέλη Χαραμόγλη, περιέχει ένα πλούσιο και σπάνιο υλικό καθώς και ότι έχει γραφεί για τη Λευκάδα και παράλληλα ότι έχουν γράψει Λευκαδίτες σε όλους τους τομείς της Επιστήμης και της Τέχνης. Στο ισόγειο λειτουργεί η αίθουσα Τέχνης του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας η οποία φέρει το όνομα του μεγάλου Λευκαδίτη διεθνούς φήμης, ζωγράφου, αείμνηστου ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΑΜΟΥ στην οποία πραγματοποιούνται σε ετήσια βάση εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, φωτογραφίας κ.λπ.


Την ιστορική βιβλιοθήκη του αείμνηστου ΝΙΚΟΥ ΣΒΟΡΩΝΟΥ η οποία στεγάζεται στο ανώγειο διώροφου δημοτικού κτιρίου και η οποία σύντομα θα ανοίξει τις πόρτες της για τους ερευνητές και το κοινό.


Τη δημοτική πινακοθήκη η οποία στεγάζεται στο ισόγειο του δημαρχείου Λευκάδας και περιέχει έργα ζωγραφικής από εκατό(100) καλλιτέχνες ξένους και έλληνες, οι οποίοι παρουσίασαν έργα τους εδώ και είκοσι(20) χρόνια στις αίθουσες εκθέσεων του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκαδίων.


Τις εκκλησίες της πόλης που ανάγονται στον 17ο αιώνα και διαθέτουν σπάνιες αγιογραφίες και αξιόλογα τέμπλα.


Τα γραφεία των πολιτιστικών σωματείων της Λευκάδας. Της Φιλαρμονικής, του Ορφέα, της Νέας Χορωδίας, του Τηλυκράτη και άλλων.


Τα αξιοθέατα της πόλης, Γύρα, Άγιο Ιωάννη, Βλαχέραινα, Αγία Μαρίνα, φρούριο Αγίας Μαύρας που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τη πόλη με άνεση και απρόσκοπτη πρόσβαση.


Τη Μονή Φανερωμένης που είναι η προστάτιδα της Λευκάδας και σημαντικός τόπος προσκυνήματος. Βρίσκεται 3 χλμ. έξω από τη πόλη και γιορτάζει του Αγίου Πνεύματος. Η θέση που είναι το μοναστήρι της Κυρα-Φανερωμένης προσφέρει μαγευτική θέα.

Τσουκαλάδες.






Ακολουθώντας τη βορειοδυτική διαδρομή, περνώντας από

το κατάφυτο με πεύκα μοναστήρι της Φανερωμένης


με την πανοραμική θέα προς το Ιόνιο θα συναντήσετε το χωριό Τσουκαλάδες.

Ένα χωριό που έχει ταιριάξει αρμονικά την παράδοση


με τον εκσυγχρονισμό και σας προσφέρει ηρεμία και γαλήνη,


αλλά και άνεση στις επιλογές σας.

Το χωριό έχει να παρουσιάσει αξιόλογους ανθρώπους


που διέπρεψαν στα Γράμματα, τις Επιστήμες, τις Τέχνες και τον Αθλητισμό.


Ενδεικτικά αναφέρουμε τον παγκοσμίου φήμης ζωγράφο Θεόδωρο Στάμο


τον διακεκριμένο ιστορικό Πάνο Ροντογιάννη και τον Βαλκανιονίκη Ηλία Βεργίνη.

Οι Τσουκαλάδες έχουν μεγάλη αθλητική και πολιτιστική παράδοση,


αλλά και στις μέρες μας διατηρεί μια ενδιαφέρουσα πολιτιστική


κίνηση και ζωή. Διαθέτει ένα δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο


με αξιόλογο θεατρικό τμήμα καθώς και χορευτικό.


Κάθε Αύγουστο διοργανώνει πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις που έχουν τίτλο «Βεργίνεια».

Στην περιοχή των Τσουκαλάδων βρίσκεται η πανέμορφη


παραλία Πευκούλια εκεί όπου τα πεύκα κυριολεκτικά αγγίζουν


τη πεντακάθαρη γαλανή θάλασσα και δημιουργούν


μια εικόνα μαγευτική, μια εικόνα ελευθερίας των αισθήσεων.

Το ανεξερεύνητο σπήλαιο του Αι Γιάννη


στη περιοχή αποτελεί πρόκληση για όσους αγαπούν την εξερεύνηση.

Το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα από τη περιοχή


του δημοτικού σχολείου του χωριού


θα μαγέψει και τους πιο απαιτητικούς επισκέπτες


και φυσικά υπάρχει το πευκοδάσος του χωριού


που αφήνει άφωνους τους φυσιολάτρες.


Αξίζει να περπατήσετε στο χωριό με μια καλή παρέα


ή και μόνοι σας.


Άγιος Νικήτας


Στη δυτική πλευρά του Νησιού, 13 χλμ. από τη πόλη

της Λευκάδας βρίσκεται ο Άγιος Νικήτας.Γραφικό ψαροχώρι

με έντονο γοητευτικό χρώμα, κτισμένο αμφιθεατρικά,

έχει εξελιχθεί σε σημαντικό τουριστικό θέρετρο.


Εδώ η απεραντοσύνη του πελάγους

σε συνδυασμό με το απότομο του ορεινού όγκου

δημιουργούν μια άλλη αίσθηση. Προσφέρει μεγάλη

ποικιλία από ξενοδοχειακά και τουριστικά συγκροτήματα

καθώς και όλες τις απαραίτητες ανέσεις για όμορφες

και ευχάριστες διακοπές.


Οι δαντελένιες ακρογιαλιές

και η καθαρή κρυστάλλινη θάλασσα

δημιουργούν μια ωραία αντίθεση με το καταπράσινο τοπίο.


Ο πανέμορφος παραδοσιακός

οικισμός του Αγίου Νικήτα αποτελεί

εκλεκτό πόλο έλξης για ξένους και Έλληνες επισκέπτες.


Καλαμίτσι


Στην νοτιοανατολική πλευρά της Λευκάδας χτισμένο στη πλαγιά

του βουνού Ράχη, 23 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας

βρίσκεται το Καλαμίτσι,

ένας από τους πιο παραδοσιακούς οικισμούς του Νησιού.

Η θέση του, αθέατη από τη πλευρά της θάλασσας,

επιλεγμένη έτσι ώστε να προστατεύεται από τις επιδρομές

των πειρατών.

Κύρια ασχολία των κατοίκων της υπήρξε η καλλιέργεια

σιτηρών, λόγος για τον οποίο υπάρχουν ανεμόμυλοι

στους τριγύρω λόφους.

Από τις παλιές εκκλησίες και ξωκλήσια ξεχωρίζει

η Παναγία των Κήπων,

κάποτε πλούσιο μοναστήρι.

Από τα υψώματα του χωριού τα βλέμμα

του επισκέπτη αναπαύεται στο γαλάζιο του Ιονίου Πελάγους

ενώ νοιώθει υπέροχα όταν αντικρίζει τα αστραφτερά

γαλαζοπράσινα νερά, τις ξανθές αμμουδιές,

τις ομορφότερες στο νησί.

Από τις πιο γνωστές και οργανωμένες παραλίες

το «Κάθισμα»

που έχει βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς.

Το μόνο που χωρίζει θάλασσα και βουνό

είναι η απέραντη αμμουδιά.

Στα δρομάκια του χωριού η ζωή κυλά

ακολουθώντας τον παραδοσιακό της ρυθμό

και είναι θαυμάσιο ότι θα συναντήσετε γυναίκες

ντυμένες με την παλιά λευκαδίτικη φορεσιά,

ενώ αξίζει να θαυμάσετε την τέχνη των υφαντών

που έχει μια μακρόχρονη παράδοση.

Οι κάτοικοι του χωριού είναι ευγενικοί

και αυθόρμητοι με τους επισκέπτες του τόπου τους.

Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, γραφικά ταβερνάκια,

εστιατόρια καθώς και καταστήματα με τοπικά προϊόντα

σας περιμένουν για να σας χαρίσουν ευχάριστες διακοπές.




Το «Καλαμίτσι τ’ όμορφο π’ ανθεί και λουλουδίζει»


Ένα ορεινό χωριό του Δήμου Λευκάδας με τρεις ωραίες παραλίες.

Το απόγευμα προσφέρει πανέμορφο ηλιοβασίλεμα

που είναι ένα από τα πιο «πανηγυρικά» της Λευκάδας






Απόλπαινα


( δυό αράδες δρόμο κι έφτασες στη πόλη ! )


Σε απόσταση 2 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας


απλώνεται, από τον Ελαιώνα της πόλης ως και τους πρόποδες γραφικότατου


λόφου, το χωριό της Απόλπαινας -πιθανόν η ονομασία του χωριού


να συνδέεται με τη λατρεία κατά την αρχαιότητα,


του «Ιαματικού-Θεραπευτή» Απόλλωνα (Απόλλων + παιάν)-.


Η μαρτυρική θυσία του Ιερέα Θεόκλητου Στραβοσκιάδη


κατά τη διάρκεια των αγώνων για την Ένωση της Επτανήσου


με τη μητέρα Ελλάδα δίνει στο χωριό μια καλή θέση στη νεότερη ιστορία.

Στην Απόλπαινα στα δυτικά του χωριού λίγο πριν


τη παραλία του Αγίου Ιωάννη (Ιόνιο Πέλαγος)


υπάρχεισπήλαιο πλούσιο σε σταλακτίτες, αλλά αναξιοποίητο


ακόμη, ειδυλλιακός τόπος για περιπάτους και αναψυχή.


Στα διοικητικά όρια της Απόλπαινας βρίσκεται


η μονή της Οδηγήτριας κτισμένη στα μέσα του 15ουαιώνα


από την Ελένη Παλαιολογίνα.


Έχει ιδιαίτερα επιμελημένη τοιχοποιία


και η εικονογράφησή της θεωρείται σπάνιο δείγμα


σύνθεσης βυζαντινής και ιλλυρικής ζωγραφικής.


Οι αποτοιχισμένες εικόνες φυλάσσονται


στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών όπου και έχουν εκτεθεί.



Αλέξανδρος - Νικιάνα


Οι κάτοικοι του χωριού Αλέξανδρος,


που βρίσκεται στο όρος Σκάροι και αποτελούν ένα


σπάνιο γεωφυσικό μνημείο, έχουν μεταφερθεί


εδώ και πολλά χρόνια για λόγους επιβίωσης


και ανάπτυξης στη παραθαλάσσια περιοχή της Νικιάνας.


ΣτουςΣκάρους υπάρχει το γνωστό δάσος από


δρύες (βελανιδιές) που είναι


και το μοναδικό στα Ιόνια Νησιά.


Αξίζει να το επισκεφθείτε.


Νικιάνα: Ανάμεσα στη Λυγιά και στο Περιγιάλι,


9 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας, βρίσκεται


το πανέμορφο γραφικό ψαροχώρι Νικιάνα.


Χτισμένο στους πρόποδες του βουνού «Σκάροι»


συνδυάζει το πράσινο με το γαλάζιο.


Προσφέρει άνεση και ποικιλία στις διακοπές σας


αφού μπορείτε να βρείτε σ’ αυτό ότι ζητήσετε.


Μέρος ιδανικό για windsurf, water ski,


ψάρεμα αλλά και ορειβασία είναι ικανό να


προσφέρει στον κάθε επισκέπτη αυτό που αναζητάει.


Λίγο πιο πάνω υπάρχει


το ησυχαστήριο των «Αγίων Πατέρων»


με πανοραμική θέα.






Καρυώτες

Νέο χωριό, σύγχρονος οικισμός,


με ρυμοτομία μεταφερμένο από τη παλιά τοποθεσία


για λόγους κατολίσθησης. Απέχει 4 χλμ.


από τη πόλη της Λευκάδας. Είναι ένα χωριό «ανθοστόλιστο»,


«απλόχωρο» και «πρασινοφορούμενο» σύμφωνα με το λαϊκό βάρδο


. Οι Καρυώτες βρίσκονται μπροστά στον ιστορικό λόφο «ΚΟΥΛΜΟΣ»


(αρχαιολογικός χώρος) στον οποίο βρίσκονται ερείπια


από την ακρόπολη της αρχαίας πόλης ΝΗΡΙΚΟΥ πρωτεύουσας του νησιού.

Κατά την επίσκεψη σας στους Καρυώτες


αξίζει να αναζητήσετε τον χώρο των πρώτων Αλυκών Αλεξάνδρου


που δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα


και αποτελούν σημαντικό βιομηχανικό μνημείο.

Οι Αλυκές, που ήταν ο δρόμος του αλατιού, λειτούργησαν


μέχρι το 1988 διατηρώντας τη δομή των ενετικών σχεδίων.


Είναι ένα σύνθετο δημιούργημα ανθρώπινης ενέργειας


και φυσικής κατασκευής.

Αποτελούν ιστορική κληρονομιά γιατί παρουσιάζουν


κοινωνικό, οικονομικό και τεχνολογικό ενδιαφέρον ,


Οι αλυκές έχουν χαρακτηρισθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού


ως διατηρητέο μνημείο. Ο Δήμος Λευκάδας έχει υποχρέωση


για την αναστήλωση των κτιρίων, του χερσαίου χώρου


και τη δημιουργία μουσείου Αλυκών και χώρων ψυχαγωγίας


Κατούνα-Λυγιά


Κατούνα:


Σε απόσταση 8 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας


στον ανατολικό άξονα του νησιού βρίσκεται το χωριό Κατούνα.


Παραδοσιακός οικισμός με παλαιά σπίτια και με ιδιαίτερα


όμορφη πλατεία στο κέντρο του, γύρω από την οποία


υπάρχουν γραφικά ταβερνάκια που προσφέρουν


καλό και φθηνό φαγητό.


Αξίζει να επισκεφθείτε το χωριό για την καταπληκτική θέα του,


τις εκκλησίες με το όμορφο καμπαναριό της Παναγίας,


το αξιόλογο τέμπλο και τις θαυμάσιες εικόνες του Αγίου Βάρβαρου.


Ένας περίπατος στα καλντερίμια του χωριού


θα σας συναρπάσει.


Λυγιά: 5 χλμ. από την πόλη και 3 από την Κατούνα


της οποίας αποτελεί επίνειο βρίσκεται


ο οικισμός της Λυγιάς.


Είναι ένα μικρό πανέμορφο ψαροχώρι


με καθαρές αμμουδιές και καθαρά


καταγάλανα νερά


τα οποία «αιχμαλωτίζουν τον επισκέπτη».


Η Λυγιά είναι το δεύτερο σε δυναμικότητα


αλιευτικό κέντρο της δυτικής Ελλάδας


και λειτουργεί μια από τις πιο σημαντικές ιχθυόσκαλες


με πολλά ψαροκάικα και γρι-γρι. Υπάρχουν ξενοδοχεία,


ενοικιαζόμενα δωμάτια, ψαροταβέρνες, εστιατόρια,


σουπερ μάρκετ και πολλά καταστήματα.


Είναι ένα χωριό που σφύζει από ζωή


και έχει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη.


Οι κάτοικοι της είναι ευγενικοί,


καλόκαρδοι και φιλόξενοι.


Η Λυγιά προσφέρεται για ευχάριστες διακοπές


και η παραμονή σας θα σας μείνει αξέχαστη.


http://www.lefkada.gov.gr/





http://www.lefkada.gov.gr


ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ


http://lefkadapatridamou.blogspot.gr/


Αθάνι

Χωριό στο νοτιοδυτικό μέρος του νησιού, πριν τις διάσημες παραλίες Εγκρεμνοί και Πόρτο Κατσίκι. Διαθέτει και τη δική του υπέροχη παραλία αυτή του Γυαλού. Είναι διάσημο, όπως και όλη η γύρω περιοχή, για το μέλι του. Από το χωριό μπορείτε να θαυμάσετε ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα του κόσμου!

Άλατρο

Ορεινό χωρίο της Λευκάδας πάνω από τα Χαραδιάτικα. Είναι σχεδόν εγκαταλελειμμένο.

Άλατρο Λευκάδας. Εδώ ο χρόνος μοιάζει να ‘χει σταματήσει.


Αλέξανδρος

http://www.nikiana.gr/index.php/our-area/settlements/alexandros












Απόλπαινα

Σε απόσταση 2 χλμ. από τη πόλη της Λευκάδας απλώνεται, από τον Ελαιώνα της πόλης ως και τους πρόποδες γραφικότατου λόφου, το χωριό της Απόλπαινας -πιθανόν η ονομασία του χωριού να συνδέεται με τη λατρεία κατά την αρχαιότητα, του «Ιαματικού-Θεραπευτή» Απόλλωνα (Απόλλων + παιάν)-.


Η μαρτυρική θυσία του Ιερέα Θεόκλητου Στραβοσκιάδη ( 1819) κατά τη διάρκεια των αγώνων για την Ένωση της Επτανήσου με τη μητέρα Ελλάδα δίνει στο χωριό μια καλή θέση στη νεότερη ιστορία.
Στην Απόλπαινα στα δυτικά του χωριού λίγο πριν τη παραλία του Αγίου Ιωάννη (Ιόνιο Πέλαγος) υπάρχει σπήλαιο πλούσιο σε σταλακτίτες (http://www.kolivas.de/archives/173503 ), αλλά αναξιοποίητο ακόμη, ειδυλλιακός τόπος για περιπάτους και αναψυχή.

Στα διοικητικά όρια της Απόλπαινας βρίσκεται η μονή της Οδηγήτριαςκτισμένη στα μέσα του 15ου αιώνα από την Ελένη Παλαιολογίνα. Έχει ιδιαίτερα επιμελημένη τοιχοποιία και η εικονογράφησή της θεωρείται σπάνιο δείγμα σύνθεσης βυζαντινής και ιλλυρικής ζωγραφικής. Οι αποτοιχισμένες εικόνες φυλάσσονται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών όπου και έχουν εκτεθεί.


( http://www.lefkada.gov.gr/Default.aspx?tabid=547 )

Ασπρογερακάτα


Χωριό της Λευκάδας στην δημοτική ενότητα την Σφακιωτών.


(Παραλίες - όρμοι)


Αβαλί


Παραλία κάτω από το Καλαμίτσι. Ακουστά έχω ότι είναι από τις πιο όμορφες του νησιού, χωρίς ωστόσο να είναι ευρέως γνωστή. Προσωπικά δεν την ήξερα!


Αγιοφύλι


Τα τελευταία τρία χρόνια όλο πηγαίνω και δεν φτάνω ποτέ! Παραλία ανατολικά της Βασιλικής, μικρή και πανέμορφη, όπως όλες οι παραλίες της Λευκάδας άλλωστε. Καϊκάκια από τη Βασιλική θα σας μεταφέρουν εκεί ενώ από όσο γνωρίζω υπάρχει και μονοπάτι που οδηγεί εκεί.

Αθερινός

(όρμος στο Μεγανήσι)

Το Μεγανήσι, έχει πολλούς κλειστούς κόλπους, και όμορφες μικρές παραλίες! Η αγαπημένη μου παραλία είναι στην είσοδο αυτού του όμορφου όρμου, που αποτελεί λιμάνι για το Κατωμέρι!











Αμμόγλωσσα

(Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού, κοντά στην πόλη. Πίσω ακριβώς από το Ενετικό κάστρο της Αγίας Μαύρας, Περνώντας την πλωτή γέφυρα στρίβουμε δεξιά. Μια γλώσσα άμμου κυριολεκτικά!)









Αμμούσω

(http://lefkadapatridamou.blogspot.gr/search?q=%CE%91%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%89)










Αμπελάκια

Όρμος στο Μεγανήσι, στο Βαθύ.




Αφτέλι ή Σχίδη

Παραλία και ομώνυμος όρμος, νότια της Ευγήρου. Άγνωστη στους πολλούς, ένας μικρό παράδεισος.


http://www.kolivas.de/archives/121585

Η φωτογραφία είναι του Νίκου Ζαμπέλη! (Σας ευχαριστώ θερμά)!


Studio Flash



(Διάφορες τοποθεσίες)


Αγνάντιο


Δεν ξέρω αν λέγεται έτσι και η θέση ή μόνο το ταβερνάκι, αλλά για μένα είναι από τα αγαπημένα μου μέρη στο νησί. Τι να σας πω; Για τη θέα, τη δροσιά, τις μουριές, το καλό φαγητό; Α! Και για τις νύχτες με πανσέληνο, ό,τι πρέπει!

http://lefkadapatridamou.blogspot.gr/2013/08/blog-post_4849.html




Αλυκές

http://www.kolivas.de/archives/163441





Αργύρης

(βράχος, στο Δημοσάρι , στους καταρράκτες)

http://www.projethomere.com/travaux/bibliotheque_homere/valaoritis1.htm

Για τον καταρρακτώδη χείμαρρο του φαραγγιού ο ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, έγραψε ένα ποίημα, εμπνευσμένος από την ορμητικότητα του χειμάρρου, που κατά την παράδοση κουβάλησε τον κορμό ενός δέντρου, στο οποίο ο Βαλαωρίτης είχε γράψει το όνομά του, από το φαράγγι μέχρι την παραλία του Νυδριού.


«Δέντρο πως κείτεσαι νεκρό στην άκρη του γιαλού μου
ποιο χέρι σε ξερίζωσε, ποια δύναμη σε πήρε
από τη ράχη του βουνού και σ΄έφερε στο κύμα.
Κατέβαινε ολοφούσκωτος προχθές ο Δημοσάρης
Μουγκρίζοντας στο διάβα του, σα να ζητούσε μάχη.»

(από τα Άπαντα του Βαλαωρίτη «Το ξεριζωμένο δέντρο»)









Αναρτήθηκε από Χρυσούλα Σκλαβενίτη στις 5:02 μ.μ.






και τώρα Ταξιδάκι !!! με γραφικότατο Πρόγραμμα

23 Ιανουαρίου 2014 στις 5:44 μ.μ.
Ετοιμαστείτε !

Μυστράς ,Μονεμβασιά ,Σπάρτη !

Σαββατοκύριακο 8 και 9 Φεβρουαρίου  . Κόστος 65 ευρώ.

Διαμονή  Σπάρτη

πρόγραμμα  εκδρομής 

8 και 9  Φεβρουαρίου  2014  


1η Ημέρα Σάββατο 8 Φεβρουαρίου

Αναχώρηση από Πάτρα στις 6:00 μέσω Πατρών- Κορινθου.
και στάση στο Σπαθοβούνι 30 λεπτά για  καφέ
.
Στη συνέχεια συνεχίζουμε ,μέσω περιφερειακού
 Τρίπολης ,προς  Αρτεμίσιο 
και κατεύθυνση   Σπάρτη  διασχίζοντας διάφορα χωριά.

Περνάμε τον ποταμό Ευρώτα, κατευθυνόμαστε 
 προς Κροκέες,  Σκάλα
με ολιγόλεπτη στάση σστην πλατεία 
της πόλης για καφέ.

Συνεχίζουμε για Βλαχιώτη, Μολάους, 
Μονεμβασιά.
Τόπος μεγάλης ιστορίας με τον επιβλητικό βράχο 
και την φημισμένη καστροπολιτεία.

Αποβίβαση στη νέα πόλη στο λιμάνι, 
με άνετο  χρόνο   για όσους όσοι επιθυμούν,
 να πάνε με τα πόδια στην καστροπολιτεία
  ή με το λεωφορειάκι  του Δήμου
( τα μεγάλα λεωφορεία  απαγορεύεται 
να ανεβούν στην πόλη).

Χρόνος για φαγητό,βόλτα και αγορά αναμνηστικών.

Συγκέντρωση και αναχώρηση για Σπάρτη ,
με στάση στη Συκιά για προσκύνημα
 στον Άγιο Νεκτάριο

 Φτάνοντας στην Σπάρτη
 ακολουθεί τακτοποίηση στο ξενοδοχείο

Χρόνος γιαι φαγητό, βόλτα . 
Διανυκτέρευση.

2η Ημέρα Κυριακή 9 Φεβρουαρίου

Μετά το πρωϊνό  ελύθερος χρόνος στην πόλη
(  Δημαρχείο ,
 Μητροπολιτικός Ναός του Ευαγγελισμού
 της Θεοτόκου ,άγαλμα του Λυκούργου
ή  Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη.
Επιβίβαση στο πούλμαν για επίσκεψη στο μνημείο
παγκόσμιας Πολιστικής Κληρονομιάς το Μυστρά, 
διάρκεας δύο ωρών.
Αναχώρηση για το χωριό Μυστρά 
για να γευματίσουμε σε ταβέρνες του χωριά

Αναχώρηση για Τρίπολη ,
 με  στάση στην πλατεία Άρεως 
 για καφέ και βόλτα
Επιστροφή.

Καλή σας απόλαυση

Κόστος 65 ευρώ /άτομο με πρωϊνό








Το Φουρναριό Ανδρέας Λάζαρης - Καρούσος

Το Φουρναριό !















Ο  Φούρνος του σπιτιού μου, μικρός όπως όλοι του χωριού μου,
 που όμως ικανοποιούσε όλες τις ανάγκες της οικογένειας,
Είχε το δικό του ξεχωριστό χώρο.
 Το φουρναριό, όπως το λέγαμε.
 0 φούρνος μας χωρούσε δεκαοχτώ καρβέλια ή τέσσερα ταψιά.
 Δίπλα από το φούρνο η θυμωνιά μετα ξύλα.
Τα κουβαλούσαμε μετα ζώα, αλλά και οι γυναίκες
πολλές φορές έφερναν το δεμάτι, φορτωμένες στο κεφάλι,
για να φάνε το κλα-ρί τα ζωντανά και τα ξύλα η φωτιά.
 Δίπλα από το φούρνο όρθια τα σύνεργα.
Το σταυλί, η ξύλινη δυχάλα που έσπρωχνε τα κλαριά
να πάνε στη μέση, εκεί που καίει η φωτιά.
 Το γράβαλο, μ' αυτό τραβούν έξω την θράκα και τη στάχτη,
η πάνα, μ' αυτήν σκούπιζαν το φούρνο μ' ένα πανί
 δεμένο σε ξύλο, σαν τη σφουγκαρίστρα.
Εμείς φτιάχναμε με χλωρά ψήλιθρα, δεν καίγονταν
 τόσο εύκολα, τα δέναμε μπροστά στο ξύλο
και οι γυναίκες έκαναν τη δουλειά τους, τον σκούπιζαν καλά.
 Πότε ήταν έτοιμος ο καμένος φαύρνος.
Κοίταζαν ν' αλλάζει χρώμα και να γίνει κάπως άσπρος.
 Τότε μετά το σκούπισμα, έριχναν ένα μικρό χλωρό κλαρί
 κι αν ήταν έτοιμος, άρπαζε φωτιά.
 Σαν τις πρωτάρες μαγείρισσες που πετούν
 το μακαρόνι στο τοίχο κι αν είναι βρασμένο κολλά
και δεν πέφτει χάμω.
 Πάντως οι νοικοκυρές μόνο που έβλεπαν
 την ασπράδα και πόσο πύρωνε,
ήξεραν πως είναι έτοιμος, για να φουρνίσουν
τα ψωμιά ή τα ταψιά.
 Άφησα τελευταίο το φσυρναρόφτιαρο,
γιατί μ' αυτό έβαζαν τα καρβέλια και τα ταψιά
στη Θέση τους και όταν ήταν έτοιμα ροδοψημένα,
μ' αυτό τα ξεφούρνιζαν. Μέσα στο σπίτι,
εάν δεν υπήρχε ειδικό δωμάτιο, συνή θως
 δίπλα απ' την κουζίνα, υπήρχε πάντως
 ειδική γωνιά μ' όλα τα σύνεργα, το σκαφίδι
 κρεμασμένο στην θέση του (το καλό σκαφίδι
 είναι ατόφιο από πελεκητό κορμό δένδρου)
και η πινακωτή.
Εμείς είχαμε μεγάλη,
με δώδεκα Θέσεις και μικρή με έξι Θέσεις.
Εκεί κρεμασμένο και το πλαστήρι μαζί με τον πλάστη
 και γύφτικη σιδερένια σπάτουλα για να ξύνει το σκαφίδι.
 Εκεί κρεμασμένες και οι σίτες, η αργιοατιά, για τα ψωμιά (καρβέλια).
 Η κουλουρόστρα για λειτουργιές, κουλού ρια και
 πίτες συνήθως, εκεί κρεμούσαν και την καφοσιά,
 εκεί και τα ταψιά το ένα μέσα στο άλλο.
Στον ίδιο χώρο και η μεγάλη πήλινη λεκάνη
για το λίγο ζυμάρι, για λειτουργις ή κουλούρια και πίτες.
 Την σφραγίδα την κρεμούσαμε πάντα στα εικονίσματα.
Σ' αυτότο χώρο και τα σακιά με 
το αλεύρι σταρένιο και καλαμποκίσιο.
 Αλλά και τα τσουβάλια με το σιτάρι 
και τα όσπριά , εκεί κοντά τα είχαν.
 Εμείς, όπως και άλλες οικογένειες,
 είχαμε στο κατώι αμπάρι γιατο σιτάρι

. Το σκαφίδι η μάνα το ακουμπούσε πάνω
σε μια καναβέτα για να είναι σωστό το ύψος
 και να βολεύει στο ζύμωμα.
 Πάνω στην πινακωτή έριχναν ένα άσπρο
 καθαρό μεσάλι και έβαζαν στη Θέση τους
 τα ψωμιά, τα σκέπαζαν κατά την εποχή
για να φουσκώσουν, για να γίνει,
όπως έλεγαν οι γυναίκες,
 και να το φουρνίσουν.
 Το φούρνο συνήθως τον έφτιαχναν μόνοι τους,
όπως ο πατέρας μου. Αλλά υπήρχαν και μάστοροι.
Εάν δεν υπήρχε από παλιά εκεί φούρνος, έφτιαχναν
 τη βάση με ξερολιθιά στα ύψος που ήθελαν,
τη γέμιζαν πέτρες και χώμα, το πατούσαν,
το χτυπούσαν για να στρώσει και ναγίνει στέρεο.
 Εκεί επάνω έφτιαχναν τη βάση του φούρνου.
Κουβαλούσαν άσπρο χώμα, "άργιλο", πηλό,
όπως το έλεγαν στο χωριό, το ανακάτευαν
με άχυρο από βρώμη, το πατούσαν μετα
 πόδια πολλή ώρα,
ώσπου να γίνει λάσπη.
 Το άπλωναν πάνω στη βάση με μια σανίδα,
το ίσιωναν με το μυστρί, το έστρωναν
 όσο μπορούσαν, για να είναι ίσιο.
Γέμιζαν ένα ταψί νερό, το έβαζαν
στη μέση και μ' αυτότο αλφάδιαζαν.
 Το άφηναν να ξεραθεί καλά.
 Κάρφωναν στο κέντρο μια πρόκα, έδεναν ένα σπάγκο, 
έκαναν τον κύκλο. Συνήθως κοίταζαν κάποιον 
που να τους ταιριάζει. Τον είχαν για πρότυπο. 
Κοντά στην πρόκα έβαζαν ένα σίδερα όσο ύψος το ήθελαν,
 να έχει στο εσωτερικό ο φούρνος. 
Κι άρχιζαν να ψευτοχτίζουν όλο
 το εσωτερικό του φούρνου, όλο το κουφάρι.
 Στο τέλος το πασάλειβαν με λασπόχωμα,
 να γίνει ολοστρόγγυλος, όπως ήθελαν 
να 'ναι από μέσα ο φούρνος. Τον άφηναν 
να ξεραθεί, έφτιαχναν την ίδια λάσπη
 που έβαλαν για στρώση στο πάτο. 
"Εβαζαν στη θέση του το σιδερένιο
 στόμιο κι άρχιζαν σιγά - σιγά να τον 
στήνουν πάνω στον ψεύτικο. 
"Εφτιαχναν σωστό τον αληθινό, 
τον πραγματικό φούρνο. Πιο ψηλά από το στόμιό του.
 Έφτιαχναν την ξεθυμάστρα κι άφηναν κι αυτόν 
να ξεραθεί καλά. Αλλά και τον πασάλειβαν 
με αραιωμένο το ίδιο υλικό για να κλείνει 
όποια κι αν γινόταν χαραματιά (σκασιά), 
γκρέμιζαν τον μέσα και ο φούρνος ήταν
 έτοιμος στη θέση του και καμαρωτός να δει 
κι αυτός τις χαρές του σπιτιού. 
0 φούρνος τότε ήταν έτοιμος για κάψιμο. 
Του έβαζαν φωτιά, στην αρχή σιγά - σιγά.
 Μετά έριχναν αρκετά ξύλα και η φωτιά
 όλο και δυνάμωνε. Ώσπου να πουν
 οι μεγαλύτεροι πως τώρα είναι έτοιμος. 
Τα σημάδια τους ήταν γνωστά, το άσπρο χρώμα. 
Χανόταν όλη τη μαυρίλα που αποκτούσε απ' τον καπνό. 
Του έκλειναν την πόρτα και τον άφηναν μόνο του να κρυώσει, 
αφού πρώτα καούν όλα τα κάρβουνα και γίνουν στάχτη.
 Από αυτό το κάψιμο γίνεται ο καλός φούρνος, 
που  με δυο κλαριά, όπως έλεγαν οι γυναίκες για 
τον δικό τους φούρνο, ήταν έτοιμος για τα καρβέλια, 
τις πίτες τα κουλούρια,
 τα αξέχαστα πατσούρια, 
τις σημερινές πίτες απ' τα σουβλάκια. 



Ανδρέας Λάζαρης - Καρούσος


π. Βασίλειος Θερμός : «Οι εποχές αποχωρούν πάντα πικραμένες»



i) ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ  ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,

ii) Ο ΚΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ

iii) ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ [νέα ποιήματα]



Πρωτοδημοσιευόμενα ποιήματα

από την ανέκδοτη συλλογή
http://www.parathemata.com/

Λύση της σύμβασης αορίστου χρόνου


Μη λησμονήσεις λοιπόν

όσους με επιμέλεια ελλιμενίζονται

στα ανοιχτά των λογισμών

προνοητικά ενεργώντας

για να μην προσκρούσουν,

με φάρους και σημαντήρες

τα αβαθή σημαδεύοντας.


Ώσπου μια ελαφρά νευρικότητα

ή ανεξήγητη ταχυκαρδία

ή αδιόρατη θλίψη

προμηνύουν την αιφνίδια θρασεία ανάδυση

των αναιδών λογισμών

τις απέραντες νύχτες.



Ο καθείς και τα όπλα του
Όσην ώρα οι κυκλώνες των γεγονότων

θα κατασκευάζουν σιωπηρά τους μελλούμενους ποιητές

καθώς οι υπερταχείες της θέλησης

θα διασχίζουν του νου τις εξηλεκτρισμένες πεδιάδες
μέσα σε νικητήριους παιάνες δωματίου
κάποιοι θα λαμβάνουν δις ημερησίως
τα αναβράζοντα δισκία της επανάστασης.


Αστικό τοπίο


Πυκνοκατοικημένα κοιμητήρια ζώντων

αόρατα καντηλάκια που δεν λένε να παραιτηθούν

που όταν πάνε να σβήσουν

τ’ ανάβει πάλι μια ριπή μέσ’ απ’ τον τάφο

τον γκλαμουράτο της ψυχής

νοερές μέλισσες εκεί ενδημούν αεικίνητες

και σαν σάλπιγγες στο αυτί τους ψιθυρίζουν

να βιαστούν και ν’ αρχίσουν από τώρα

τη μακρά διαδικασία της Ανάστασης.

Ομιλία-συζήτηση με τη Χαρά Γιαννοπούλου με θέμα: Υπατία η Αλεξανδρινή Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014 στις 8.30





Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση οργανώνει 

η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

 Κοινο_Τοπίαwww.koinotopia.gr 

τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου στις 8.30μμ στον πολυχώρο

 της Μαιζώνος 139, 4ος όροφος, 

έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου. 

Θα μιλήσει η πολεοδόμος Χαρά Γιαννοπούλου με θέμα: 

Υπατία η Αλεξανδρινή. 

Θα ακολουθήσει συζήτηση την οποία θα συντονίσει

 το στέλεχος της Κοινο_Τοπίας Δημήτρης Μπάλλας.

Η ομιλία – συζήτηση είναι σε συνέχεια της 

προβολής από το ‘‘Ημερολόγιο ταινιών’’ 

της Κοινο_Τοπίας της ταινίας του Ισπανοχιλιανού

 σκηνοθέτη Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (Alejandro Amenábar)

 ‘‘AGORA’’ (2009) που έγινε πριν μερικούς μήνες 

και αναφερόταν στην Υπατία.

 Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.






















Η Υπατία είναι μια μεγάλη μορφή στην επιστημονική 

ιστορία της Ελλάδας. Ο τραγικός της θάνατος 

κατετάραξε πράγματι την ιστορία και μέχρι σήμερα 

επεσκίασε ο,τιδήποτε άλλο είχε σχέση με τη ζωή της.

Οι πραγματικές όμως διαστάσεις της προσωπικότητάς

 της επεκτείνονται και σε άλλα πεδία. Η Υπατία ανήκει στην,

 άγνωστη στους πολλούς συμβολή της γυναίκας στην

 αρχαία Ελλάδα, στις επιστήμες και κυρίως στους 

δυσκολότερους τομείς της, τη φιλοσοφία και τα μαθηματικά.

 Και εξακολουθεί μια παράδοση που ξεκινάει από πολύ παλιά 

από τον 6ο αιώνα π.Χ. και ίσως και παλιότερα. 

Αυτή είναι η πρώτη διάσταση του θέματος.


Η δεύτερη διάσταση του θέματος είναι η συμβολή

 της στην επιστήμη των μαθηματικών αλλά και στη διδασκαλία τους.

 Η Υπατία δεν ήταν μόνον μελετήτρια -ερευνήτρια αλλά κυρίως

 έδρασε και στο χώρο της διδαχής με ξεχωριστή επιτυχία.


Τέλος ο θάνατός της μέσα σε μια ταραγμένη εποχή, την οποία 

επίσης πολύ λίγο γνωρίζουμε, μια και μετά την κλασσική Ελλάδα

 και λίγο την Ελληνιστική περίοδο το μυαλό μας πάει αμέσως στο 

Βυζάντιο και αγνοούμε την ενδιάμεση εποχή,

 η οποία είναι ο κόμβος των μελλοντικών εξελίξεων.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες ιστορικές καταγραφές

 η Υπατία έζησε το 370-415 μ.Χ. περίοδο κατά την

 οποία ήσαν Βυζαντινοί Αυτοκράτορες 

οι Θεοδόσιος ο Ι και ΙΙ και ο Αρκάδιος. 

Προς τιμήν της ο αστεροειδής 238 Υπατία,

 που ανακαλύφθηκε το 1884, πήρε το όνομά του

 από την ιστορική αυτή μορφή.