Πεντάλεπτο βίντεο τουριστικής προβολής του Δήμου Λευκάδας

Έφυγε ένας θαυμάσιος δάσκαλος, ένας εξαιρετικός άνθρωπος- Θλίψη για το θάνατο του Χρήστου Δήμου

Σε ηλικία 62 ετών έφυγε από τη ζωή ο Καθηγητής Μαθηματικών Χρήστος Δήμου, ένας εξαιρετικός καθηγητής και ένας θαυμάσιος άνθρωπος, όπως συμφωνούν όλοι όσοι τον γνώρισαν.

Ένας άνθρωπος με πολλές ανησυχίες και κοινωνικές δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων και η μουσική.

Ήταν μέλος της Ορχήστρας του Χορευτικού Τμήματος του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων.

Αγαπούσε τα παιδιά και με τους μαθητές του γινόταν καλός φίλος.

Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του, δεκάδες υπήρξαν τα σχόλια στο facebook.

Μερικά από τα μηνύματα που γράφτηκαν:

«Ο κύριος Χρήστος ήταν ένα κομμάτι όμορφο των παιδικών μου χρόνων. Ήταν ο δάσκαλος και ο φίλος μου, ήταν ο δικός μου άνθρωπος. Η αισιοδοξία του και το χαμόγελο του, ήσαν πάντα τα βασικά του γνωρίσματα. Τη σιχαινόταν τη μιζέρια ο κύριος Χρήστος. Είναι σπάνιο για έναν τόσο έξυπνο άνθρωπο να είναι τόσο αισιόδοξος και χαμογελαστός.

Ο κύριος Χρήστος ήταν ο ορισμός του δημιουργικού ανθρώπου. Στα μαθηματικά, στον χορό, στη μουσική αλλά και στα πιο απλά κομμάτια της καθημερινότητας, όπως στον κήπο του, ο κύριος Χρήστος έψαχνε για δημιουργία.

Ένας άνθρωπος με κοινωνικές ανησυχίες και σταθερή δημοκρατική και προοδευτική ματιά.

"Πάμε καμμιά ωρίτσα για έναν καφέ που έχουμε καιρό να τα πούμε" Και η ωρίτσα γινόταν τρίωρο. Δεν μπορούσες να συζητήσεις μόνο μια ώρα με τον κύριο Χρήστο. Απολάμβανες να κουβεντιάζεις μαζί του, για τα πάντα. Για τα μαθηματικά, τη μουσική, τον κήπο του, το χωριό του τη Βοβούσα- τον λάτρευε τον τόπο του- για τις δύο του κόρες που τόσο αγαπούσε και θαύμαζε, για το ποδόσφαιρο, την πολιτική και το μέλλον.

Ο κύριος Χρήστος ήταν μάγκας και λεβέντης. Ήταν ένας όμορφος και ολοκληρωμένος άνθρωπος. Δεν ήταν απλά ένας εξαιρετικός μαθηματικός, ήταν ένας δάσκαλος της ζωής. Γιατί περισσότερο από τη δουλειά του, αγαπούσε τους ανθρώπους.

Η πόλη που έζησες αλλά και το χωριό σου που τόσο λάτρευες, τα σχολεία σου, οι μαθητές σου αλλά και όλοι οι άνθρωποι που σε γνώρισαν και σε αγάπησαν, σου χρωστάνε πολλά. Πέταξες παντού σπόρους δημιουργίας. Για να καρπίσουν και να φουντώσουν. Τη γαμωαρρώστια δεν την νίκησες, νίκησες όμως τη ζωή, γιατί κάθε μέρα δούλευες για να την κάνεις πιο όμορφη.

Γεια σου ρε Δάσκαλε».

«Καλό ταξίδι σε έναν άνθρωπο που μου δίδαξε πολλά σε αυτά τα λίγα χρόνια που τον γνώριζα. Που με έμαθε να αγαπώ αυτό που κάνω. Σε έναν άνθρωπο που το χαμόγελό του, η θέληση για ζωή, η αισιοδοξία του και πολλά αλλά παρόμοια ήταν αυτά που τον κυρίευαν. Είχες να προσφέρεις πολλά ακόμα σε αυτόν τον κόσμο Κ. Δήμου. Οι καλύτεροι άνθρωποι φεύγουν πάντα πρώτοι...».

«Καλό ταξίδι σε έναν άνθρωπο που μας έμαθε τόσα πολλά πράγματα τόσο στο σχολείο όσο και για τη ζωή! Μας έμαθε να είμαστε πάντα αισιόδοξοι και να μην παρατάμε ποτέ τα όνειρα μας! Θα μας λείψει τόσο πολύ…».

«Πραγματικά ένας υπέροχος άνθρωπος, ο οποίος μοίραζε χαρά, αισιοδοξία, δύναμη και αγάπη σε όλους όσους των γνώριζαν. Κύριε Δήμου ήταν τιμή μου και ήμουν πολύ τυχερή που σας είχα καθηγητή. Μου διδάξατε διάφορα πράγματα αλλά πάνω απ' όλα να είμαι άνθρωπος, να νοιάζομαι για τους άλλους και να βλέπω την θετική πλευρά σε οτιδήποτε κακό συμβαίνει. Αν και είχατε πολλά να προσφέρετε ακόμα, ο Θεός επέλεξε να σας πάρει κοντά του και να γίνεται ένας ακόμα άγγελος στο παράδεισο. Θα μου λείψετε πολύ Κύριε Δήμου, μακάρι η ψυχή σας να βρεί γαλήνη! Συλλυπητήρια και δύναμη στην οικογένεια σας...»

Ο Υπεύθυνος του Χορευτικού Τμήματος του Δήμου Πατρέων Χρήστος Γιαννόπουλος, έγραψε:

«Ψάχνω να βρω προτάσεις, λέξεις, αρχή, τέλος, να βρω κάτι τέλος πάντων να γράψω για το Χρήστο που έφυγε από κοντά μας πολύ νωρίς αλλά αφήνοντας πίσω μια τεράστια καρδιά γεμάτη αγάπη, στοργή, συμπόνια, καλοσύνη έτοιμος να την δώσει κι΄ αυτή ακόμα για το κοινό καλό. Μια καρδιά, μια ζωή, μια πορεία που εγώ τουλάχιστον την ζηλεύω. Ανατρεπτικός σε κάθε του βήμα, στωικός σε κάθε του βλέμμα, εμπνευστής σε κάθε του λέξη, καλοσυνάτος σε κάθε του χαμόγελο, δημιουργός σε κάθε του νότα, αξιοπρεπείς σε κάθε του κίνηση χαράζοντας τ΄ αχνάρια για ένα καλύτερο αύριο.

Θερμά συλλυπητήρια στην καταπληκτική του οικογένεια που μέχρι τελευταία στιγμή ήταν στο πλευρό του. ΚΑΛΌ ΤΑΞΊΔΙ ΧΡΗΣΤΑΡΑ»

Το τελευταίο αντίο στο Χρήστο Δήμου θα είναι την Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018 στον Ναό της Παντάνασσας στις 16.30. Η σορός του θα βρίσκεται στην εκκλησία από τις τις 15.30.

Συλλυπητήρια ανακοίνωση εξέδωσε και ο Δήμαρχος Πατρέων 

http://www.thebest.gr

Καλαμίτσι, κοσμογονία βγαλμένη από όνειρο Η πανέμορφη παραλία κάτω από το χωριό της Λευκάδας - Δείτε τις φωτογραφίες

•
03/07/2018



Ένα από τα πιο όμορφα και συναρπαστικά κομμάτια της ούτως ή άλλως εκθαμβωτικής ακτογραμμής της Λευκάδας είναι αυτό κάτω από το χωριό Καλαμίτσι.

Το «Καλαμίτσι τ’ όμορφο π’ ανθεί και λουλουδίζει» είναι χτισμένο στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, στην πλαγιά του βουνού Ράχη, σε απόσταση 23 χιλιομέτρων από την πόλη της Λευκάδας. Η θέα συγκλονιστική, το βλέμμα να χάνεται στο γαλάζιο του Ιονίου Πελάγους.

Κι από κάτω, μετά την πευκόφυτη πλαγιά, ξακουστές παραλίες που διαδέχονται η μία την άλλη. Στο δεξί κομμάτι της ακτής είναι το φημισμένο Κάθισμα, ενώ η παραλία στο Καλαμίτσι είναι οργανωμένη σε κάποια σημεία της, με ξαπλώστρες και ομπρέλες.

Αν βρεθείτε εδώ το απόγευμα, το ηλιοβασίλεμα θα σας μείνει αξέχαστο.

https://www.newsbeast.gr/travel/ar

καλοκαίρι 2018 και εμεις ...τραγουδάμε

To σχήμα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας Η Φανερωμένη 

που πλέον κατέκτησε τις καρδιές όλων μας 

υπό την Διεύθυνση της Μαέστρου Δήμητρας Αψόμωτου 

έπειτα από πρόσκληση του Συλλόγου Παραλίας Λακόπετρας 

<< Ερυθρά Γαία >> τραγουδά καντάδες μιας άλλης εποχής 

στο δρόμο της Παραλίας

πλησίον Ionian Beach με κατάληξη στο Drolas beah

Οι Κανταδόροι μας !   Μαέστρος Αψόμωτου Δήμητρα 

ΟΙ Μουσικοί μας !  Γρηγορόπουλος Βασίλης,  Λουκοπούλου Ελένη ,

Μιχαλόπουλος Γιώργος ,Μπάσσης Αντώνης ,Μπράβος Ηλίας 

Οι Κανταδόροι  Αναστασόπουλος Νίκος ,Γασπαρινάτος Δημήτρης,Γασπαρινάτου Γιόλα ,

Γιαννακοπούλου Μαρία,Ζακυνθινός Στάθης ,Κακλαμάνη Νόνη ,Κάνιστρα Μαρία ,

Κονδύλης Βασίλης, Κανδύλη-Μπάστα Άννα, Κάτσιου Μαντώ ,Κούτση Ουρανία,  

Μουζακίτη Μαρία ,Μπαρδακλής Γρηγόρης ,Μπάσση Τώνια  , Μυλωνάς Δάκης ,

Πάλμου Κόκκινου Ρένα ,Παρίση Μάρθα .

Kαλεσμένοι ---Όλοι σας !!

στον Ιερό χώρο του Αρχαίου Ωδείου Πάτρας τραγουδήσαμε όλοι μαζί για το νερό !

To  σχήμα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας Η Φανερωμένη  

 που πλέον κατέκτησε  τις καρδιές  όλων  μας   

υπό την Διεύθυνση της Μαέστρου Δήμητρας Αψόμωτου 

στον Ιερό χώρο του Αρχαίου Ωδείου Πάτρας

 με ένα πρόγραμμα που έκοβε την αναπνοή  ! 

  Φωνή    Φλέσσιας Γεώργιος  , Γιόλα Γασπαρινάτου 
απολαύστε τους .....

                    

Σε μια μια βραδυά κάτω από τ΄ασημογέννητο φως του φεγγαριού τραγουδήσαμε όλοι μαζί για το νερό . Αρχαίο Ωδείο Πάτρας 21 Ιουνίου 2018 !

και με  την συμμετοχή  << των  κανταδόρων  της Santa Maura >>

To  σχήμα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας Η Φανερωμένη 

που πλέον κατέκτησε  τις καρδιές  όλων  μας

 υπό την Διεύθυνση της Μαέστρου Δήμητρας Αψόμωτου 

τραγουδήσαμε όλοι μαζί για το νερό !  

στον Ιερό χώρο του Αρχαίου Ωδείου Πάτρας με ένα πρόγραμμα που έκοβε την αναπνοή                                                                                                                                             

Νερό !!   στοιχείο έµπνευσης Πηγή Ζωής  αποτυπώνεται στη µυθολογία,στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στα ήθη και έθιµα των λαών,εξυµνείται ως θεότητα η θεά του έρωτα, και της ζωής,

Την εκδήλωση   μουσικά  πλαισίωσαν :  το   σχήμα <<  οι  κανταδόροι της Santa Maura >>
 του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας Η Φανερωμένη   υπό την Διεύθυνση
της Μαέστρου Δήμητρας Αψόμωτου

Η Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Πατρών

(Υπεύθυνες καθηγήτριες χορωδίας η κ. Νικολοπούλου Αρετή και κ. Βέρρα Ελένη)

Ο Σύλλογος Λευκαδίων Πάτρας ευχαριστεί όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης 
και πρώτα-πρώτα  το υπέροχο κοινό το οποίο πραγματικά κατέκλυσε το Αρχαίο Ωδείο Πάτρας 

 Ιδιαίτερα τον  ,υπεύθυνο  της Γενικής   επιμέλειας της εκδήλωσης κ Χρήστο Γιαννόπουλο
και την Μαέστρο μας κ Αψόμωτου Δήμητρα .{  Καλλιτεχνική επιμέλεια } 

Δεν Ξεχνά όμως να ευχαριστήσει  και τους <<  τους  κανταδόρους της Santa Maura >>

  οι οποίοι ακούραστα όλο αυτό το διάστημα συμετέχουν στις πρόβες ,χωρίς διακοπή ακολουθώντας τις οδηγίες της επίσης ακούραστης  μαέστρου μας

και πλέον της Δικιά μας  αγαπημένης  <<   Δήμητρά μας  >> 

                                 
                                        Οι Κανταδόροι μας !   Μαέστρος Αψόμωτου Δήμητρα 

ΟΙ Μουσικοί μας !  Γρηγορόπουλος Βασίλης,  Λουκοπούλου Ελένη ,

Μιχαλόπουλος Γιώργος ,Μπάσσης Αντώνης ,Μπράβος Ηλίας 

Οι Κανταδόροι  Αναστασόπουλος Νίκος ,Γασπαρινάτος Δημήτρης,Γασπαρινάτου Γιόλα ,

Γιαννακοπούλου Μαρία,Ζακυνθινός Στάθης ,Κακλαμάνη Νόνη ,Κάνιστρα Μαρία ,

Κονδύλης Βασίλης, Κανδύλη-Μπάστα Άννα, Κάτσιου Μαντώ ,Κούτση Ουρανία,  

Μουζακίτη Μαρία ,Μπαρδακλής Γρηγόρης ,Μπάσση Τώνια  , Μυλωνάς Δάκης ,

Πάλμου Κόκκινου Ρένα ,Παρίση Μάρθα .

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ: 

Καλλιτεχνική επιμέλεια - Μαέστρος: Δήμητρα Αψώμοτου

Κείμενα: Γιώργος Μαγιάκης

Γενική Επιμέλεια: Χρήστος Γιαννόπουλος

1) ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ

Αβραμόπουλος Θανάσης Ηλεκτρικό Μπάσο

Αδαμόπουλος Γιώργος Ντραμς

Αντωνάτος Κωνσταντίνος Κιθάρα

Γασπαρινάτου Γιόλα Φωνή

Γρηγορόπουλος Βασίλης Φυσαρμόνικα

Δήμου Χρήστος Κιθάρα

Ζακινθυνός Στάθης Κιθάρα

Ζιάκου Ιωάννα Φωνή

Ηλιόπουλος Γιώργος Πλήκτρα

Καλαματαράς Γεώργιος Κιθάρα

Μαντολίνο Αψόμωτου Δήμητρα

Μαυρόγιαννη Ρέα Κρουστά Νταούλι

Μιχαλόπουλος Γεώργιος Κιθάρα

Μπάσης Αντώνιος Κιθάρα

Μπατέλης Χρήστος Κρουστά

Μπράβος Ηλίας Κιθάρα

Νικόπουλος Φώτης Ηλεκτρική Ντραμς

Πεντασκούφη Μαρία Κρουστά

Σκέντζος Τάσος Σαξόφωνο - Φλάουτο

Τσαγκάρη Ανδριάνα Φωνή

Τσάντας Κωνσταντίνος Φωνή

Τσιμέκας Μιχάλης Μπουζούκι

Φλέσσιας Γεώργιος Φωνή

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 

1) ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

(Υπεύθυνες καθηγήτριες χορωδίας η κ. Νικολοπούλου Αρετή και κ. Βέρρα Ελένη) 

2) ΚΑΝΤΑΔΟΡΟΙ SANTA MAURA Του συλλόγου Εν Πάτραις Λευκαδίων. 

Η χορωδία συνοδεύεται και από τους πιο κάτω μουσικούς: Λαμπροπούλου Ελένη Ακορντεόν, Μπάση Αντώνιο Κιθάρα, Μπράβο Ηλία Κιθάρα, Μιχαλόπουλο  Γεώργιο Κιθάρα, 

Ζακινθυνό Στάθη Κιθάρα.

Μακεδονομαχώντας

Ιουνίου 17, 2018Theodoros GiannopoulosΣχολιάστεGo to comments

Οι πρόσφατες, ραγδαίες εξελίξεις στο ζήτημα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημο­κρατίας της Μακεδονίας έχουν ήδη αναζωπυρώσει στην χώρας μας το γνωστό εκείνο κλίμα έντα­σης, πάθους και οξείας αντιπαράθεσης που έχει κατά καιρούς κυριαρχήσει και σε άλλες περιόδους της πολιτικής μας ζωής. Σε αυτό το πλαίσιο, όσοι έχουν ως βασική ενασχόλησή τους την ιστορία και τον πολιτισμό, θα πρέπει, κατά την γνώμη μας, να κρούσουν έναν θεμελιώδη κώδωνα κιν­δύνου: το μακεδονικό ή σκοπιανό ζήτημα είναι ένα ζήτημα δυσχερέστατο και εξαιρετικά σύνθετο. Είναι ένα από τα θέματα εκείνα που όσο περισσότερο τα μελετά κανείς ιστορικά τόσο πιο πολύ χάνεται σε έναν κυκεώνα ιστορικών, εθνολογικών, γλωσσικών, ταυτοτικών και εν γένει πολιτισμι­κών περι­πλοκών. Το μακεδονικό είναι ένας αληθινός «γόρδιος δεσμός», κάτι που έχει εξαρχής μια πολύ συ­γκεκριμένη συνέπεια: όποιος το προσεγγίζει με όρους φανατισμού, γηπεδισμού, ύβρεων, προσβο­λών και τάσεων πλήρους ισοπέδωσης της κάθε είδους διαφορετικής άποψης δεν κάνει τίπο­τε άλλο από το να προδίδει το έλλειμμα πολυπλοκότητας που διακρίνει την δική του κατανόηση του ζητήμα­τος. Σε αυτό το κείμενο θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε λίγα σημεία που κατά την γνώμη μας καταδεικνύουν τον σύνθετο χαρακτήρα του ζητήματος, για να καταλήξουμε παίρνοντας θέση ανα­φορικά με την συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ των δύο πρωθυπουργών Α. Τσίπρα και Ζ. Ζάεφ.

1. Το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική», διατυπωμένο με αυτό τον τρόπο, ισχύει μόνο αν κανείς δεν έχει ως τώρα μελετήσει καθόλου την ιστορία της Μακεδονίας. Η Μακεδονία δεν υπήρξε στην πορεία της ιστορί­ας «μία», υπό την έννοια ότι τα διοικητικά της όρια άλλαζαν. Η ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας έφθανε π.χ. ώς την Στερεά Ελλάδα, ενώ το βυζαντινό θέμα Μα­κεδονίας ήταν γεωγραφικά μετατοπι­σμένο προς την Θράκη. Η Μακεδονία επίσης δεν είναι μόνο ελληνι­κή. Όσο κι αν το ελληνικό στοι­χείο υπήρξε πάντα παρόν και σημαντικό, στα εδάφη της Μα­κεδονίας έζησαν στο διάβα των αιώνων και πολλοί άλλοι πληθυσμοί, π.χ. σλαβικής, βλαχικής, τουρκικής καταγωγής. «Εντοπίους» ονομάζουν, μάλιστα, ακόμη και σήμερα οι ελληνικοί προσφυ­γικοί πληθυ­σμοί τους σλαβικής καταγωγής γείτονές τους σε αρκετές περιοχές της Μακεδονίας. Αψευδείς μάρ­τυρές των πληθυσμών αυτών αποτελούν και τα μη ελληνικά τοπωνύμια, πολλά από τα οποία είναι ακόμα εν χρήσει (π.χ. Κο­ζάνη, Γρεβενά, Σιάτιστα, Πρέσπα, Πόζαρ, Προσοτσάνη, κλπ.), ενώ πολλά άλλα εξελλη­νίστηκαν κατά τον 20ό αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, στον τοπωνυμιακό εξελληνι­σμό περιοχών της Μακεδονίας ενεπλάκη­σαν και τα ονόματα στρατηγών και διαδόχων του Μ. Αλε­ξάνδρου, π.χ. με τα άλλοτε Καϊλάρια να μετονομάζονται σε Πτολεμαΐδα, το χωριό Ναλμπάν Κιοΐ σε Περδίκκα, κ.ο.κ. Σε μία τουλάχιστον τέτοια περίπτωση, αυτή του Κλείτου Κοζάνης, η σημασία του τοπωνυμίου δεν γίνεται ενίοτε αντι­ληπτή ούτε από τους σύγχρονους Έλ­ληνες κατοίκους της πε­ριοχής, όπως προδίδει η χρήση του σε ουδέτερο γένος («το Κλείτος»). Ανάλογες περιπτώσεις απο­τυχημένου εξελληνισμού έχουμε φυσικά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην περίπτωση της μετονομασίας του άλλοτε αρβανίτι­κου χωριού Λαλι­κώστα στην Αχαΐα, όπου λόγω της τοπικής γλωσσικής ασυνέχειας το αρχαίο τοπω­νύμιο Φαραί (σε πληθυντικό αριθμό, κατά το «Αθήναι») χρησιμοποιείται πλέον και αυτό ανύποπτα σε ουδέτερο γένος («το Φα­ραί»).

2. Είναι σαφές πως οποιοσδήποτε γλωσσικός και εθνικός συσχετισμός των σύγχρονων σλαβόφω­νων κάτοικων της ΠΓΔΜ με το αρχαίο ελληνικό μακεδονικό βασίλειο συνιστά ιστορική μυθοπλα­σία. Όπως είχε παραδεχθεί κάποτε ο Κίρο Γκλιγκόροφ, οι συμπατριώτες του είναι Σλάβοι που έφθασαν στον γεωγραφικό αυτό χώρο τον 6ο αιώνα μ.Χ. Εδώ όμως υπάρχει ένα σημείο που χρήζει προσοχής: Ο λόγος που ως Έλληνες διαμαρτυρόμαστε για την οικειοποίηση της αρ­χαίας ελληνικής μακεδονικής κληρονομιάς εκ μέρους των σλαβοφώνων της ΠΓΔΜ δεν είναι μόνο αυτός. Η χρονολόγηση της «έλευσης των Σλάβων» στα εδάφη της Μακεδονίας δεν θα απασχολούσε κα­νέναν μας, αν αυτοί είχε συμβεί να προσδεθούν κάποια στιγμή στο σώμα της νεοελληνικής γλωσσικής και εθνικής ταυτότητας. Αν αυτό είχε γίνει, θα είχαν κι αυτοί ενταχθεί στο «τρίσημο» της ιστορίας του ελληνικού έθνους κατά τον Παπαρρηγόπουλο, θα τους δεχόμασταν, επομένως, ως απογόνους των αρχαίων και βυζαντινών Ελλήνων. Θα κάναμε, δηλαδή, ό,τι κάνουμε και με τις άλλοτε αρβανι­τόφωνες και βλαχόφωνες πληθυσμιακές ομάδες, οι οποίες έφθασαν στον ελλαδικό χώρο πολύ αρ­γότερα από τους σλαβόφωνους και κατέληξαν να ενσωματωθούν στον νεοελληνικό εθνικό και γλωσσικό κορμό. Ανάλογες προσπάθειες ενσωμάτωσης έγιναν φυσικά και με τους σλαβόφωνους. Δεν είναι τυχαίο ότι στις αρχές του 20ού αιώνα η ιστορική μυθοπλασία περί του Μεγάλου Αλεξάν­δρου ως προγόνου των Σλαβομακεδόνων προωθήθηκε κατά καιρούς και από ελληνικούς προπαγαν­διστικούς κύκλους. Ήταν τότε που η σύνδεση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνας/ες» με τους σλαβόφωνους πληθυσμούς του γεωγραφικού αυτού χώρου ήταν συμβατή με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, ως στρατηγική αποβουλγαρισμού τους, δηλαδή απόσπασής τους από την βουλγαρική επιρροή.

3. Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτή η διάκριση ανάμεσα στις αντικειμενιστικές και υποκειμενι­στικές προσεγγίσεις της ταυτότητας. Οι αντικειμενιστικές προσεγγίσεις είναι αυτές του εξωτερικού παρατηρητή. Ο εξωτερικός παρατηρητής μπορεί π.χ. να ισχυριστεί ότι οι Γερμανοί και οι Αυστρια­κοί έχουν κοινή γλωσσική και εν πολλοίς πολιτισμική ταυτότητα. Αυτό όμως δεν έχει ιδιαίτερη ση­μασία για τον υποκειμενιστικό αυτοπροσδιορισμό τους: οι ίδιοι (Γερμανοί και Αυστριακοί) αισθάνονται ότι σε επίπεδο εθνικής ταυτότητας διαφέρουν, ασχέτως των όποιων ομοιοτήτων. Η αντικειμενιστική και η υποκειμενιστική προσέγγιση δεν αποκλείουν σε αυτές τις περιπτώσεις η μία την άλλη: μπορούμε να επιστρατεύσουμε είτε την μία είτε την άλλη είτε αμφότερες, ανάλογα με το τι ερευνούμε ή περιγράφουμε (ή επιδιώκουμε) κάθε φορά. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη ή όχι «μακεδο­νικού έθνους» ή «μακεδονικής γλώσσας» δεν θα κριθεί αποκλειστικά με αντικειμενιστικούς όρους. Θα καθοριστεί και με όρους υποκειμενιστικού αυτοπροσδιορισμού, συνεπώς αυτό που μπορεί να τεθεί υπό κρίσιν είναι τα όρια του τελευταίου: αν κανείς π.χ. αυτοπροσδιοριστεί ως «ιδιοκτήτης του σπιτιού μας», τότε είναι σαφές ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

4. Απόρροια του προηγούμενου σημείου είναι ότι το ονοματολογικό σημαίνον (δηλαδή η σύνδεση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνας/ες» με τους εν λόγω σλαβόφωνους πληθυσμούς, την οποία, όπως είδαμε, ενθάρρυνε κάποτε και η ίδια η Ελλάδα) αποτελεί πρόβλημα στον βαθμό που συναρτάται με το αλυτρωτικό σημαινόμενο. Αυτό σίγουρα ισχύει σε σημαντικό βαθμό: ο συγκεκρι­μένος αλυτρωτισμός σαφώς συνδέεται στενά με το όνομα, δεν ταυτίζεται όμως πλήρως με αυτό. Και αυτό διότι, αν η άποψη ότι «το όνομα [ενν. Μακεδονία] είναι το όχημα του αλυτρωτισμού» ίσχυε απολύτως, τότε θα ήταν σαν να ισχυριζόμασταν ότι τα ιστορικά πάθη, οι εθνικισμοί, τα μίση, οι υπαρκτές ιστορίες καταπίεσης και γενικότερα οι μνήμες ενός εν μέρει ζοφερού παρελθόντος, δη­λαδή οι παράγοντες που βρίσκονται στην βάση του αλυτρω­τισμού, εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από ένα όνομα και θα πάψουν να υπάρχουν, αν αυτό εξαλειφθεί ή τροποποιηθεί. Και αυτό μάλλον δεν το ισχυριζόμαστε, όπως απέδειξαν οι ελληνικές αντιδράσεις στην πρόταση των Σκοπί­ων περί «Δημοκρατίας της Μακεδονί­ας του Ίλιντεν». Κανείς π.χ. δεν αντιπρότεινε εδώ την ονομα­σία «Δημοκρατία του Ίλιντεν» (χωρίς το «Μακεδονία»), αφού θεωρήθηκε ότι η επίκληση της εξέγερσης του Ίλιντεν αποτελεί από μόνη της τον «αλυτρωτισμό αυ­τοπροσώπως». Κατά συνέπεια, έστω και κάπως ανεπεξέργαστα, παραδε­χόμαστε ότι το όνομα «Μακεδονία» είναι μεν το σημαντικό επιφαινόμενο του αλυτρωτισμού όχι όμως και η βαθύτερη βάση του.

5. Ο εθνικισμός δεν είναι μόνο θέμα ιδεολογίας, ιστορίας, πολιτικής ή διεθνών σχέσεων. Είναι και ζήτημα κοινωνικής δομής. Στο πεδίο αυτό, θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς ορισμένα χαρακτη­ριστικά κοινά στοιχεία στην κοι­νωνική ανθρωπολογία ενός μέρους του λαού της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ. Η απόλυτη διεκδίκηση π.χ. αποκλειστικότητας ως προς την έννοια της Μακεδονίας μοιάζει να αντα­νακλά μια κοσμοαντίληψη μικρής οικιστικής κλίμακας, περιορισμένων εξωτερικών επαφών και γεωγραφικής περιχαράκωσης στο πλαί­σιο του μη αστικού χώρου, η οποία ανάγεται πι­θανότατα σε οικιστικά και δημογραφικά δε­δομένα των προηγούμενων αιώνων. Στην περίπτωση της Ελλάδας, μάλι­στα, αντιπαρα­γωγική υπήρ­ξε κάπο­τε η μαξιμαλιστική άποψη του «ούτε Μακεδονία ούτε παράγω­γα». Και αυτό διότι στο δού­ναι και λαβείν της διαπραγμάτευσης, η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να δώσει το επίθετο, το οποίο έχει μια πιο ξεκάθαρα γεωγραφική-επιμεριστική διάσταση, προκει­μένου να αποφύγει το ου­σιαστικό. Να διατυπώσει δηλαδή (αντι)προτάσεις, όπως π.χ. «μα­κεδονική Δημοκρατία των Σκοπί­ων» ή ακόμη και «μακεδονική Δη­μοκρατία του Ίλιντεν», αν οι γεί­τονες έδει­χναν ουσια­στική διάθε­ση για μια σύγχρονη, μη αλυτρωτι­κή ανάγνωση και νοη­ματοδότηση του ιστορικού αυ­τού κεφαλαί­ου. Υπό το ίδιο ανθρωπολογικό πρίσμα μπορεί να ερμη­νευθεί και η χαρακτηριστική λο­γική «μικρο­κόσμου» όσον αφορά την αντίληψη στοιχείων του ζητή­ματος: στην μεν ΠΓΔΜ πολλοί αδιαφορούν για το ότι η φανατική διασύνδεση ενός σύγχρονου σλα­βόφωνου πληθυσμού με την αρ­χαία ελληνι­κή Μακεδο­νία θεωρείται έωλη από κάθε εγγράμματο πολίτη στον υπόλοιπο κόσμο, ενώ στην Ελ­λάδα ένα κομμάτι του πληθυσμού υποβαθμίζει χαρακτη­ριστικά το διεθνές τετελε­σμένο της ανα­γνώρισης της γειτονικής χώρας με το όνομα «Μακεδονία» από τις περισσότερες χώρες της υφηλί­ου, στον τύπο, την καθημερινή γλώσσα, κλπ.

Τα ανωτέρω σημεία απλώς υποψιάζουν ακροθιγώς για τον εξαιρετικά σύνθετο χαρακτήρα του συ­γκεκριμένου ζητήματος. Στον κυκεώνα της ιστορικής αυτής ακολουθίας έρχεται να προστεθεί πλέον και η συμφωνία Α. Τσίπρα και Ζ. Ζάεφ. Το σαφώς θετικό της στοιχείο είναι η πρόθεση επίλυ­σης του χρόνιου αυτού ζητήματος, έστω και υπό το κράτος εξωτερικών πιέσεων. Η πρόθεση αυτή αποκτά αξία κυρίως διότι μοιάζει να διέπεται από μια ειλικρινή διάθεση προσέγγισης των μετριο­παθών τμημάτων των δύο λαών, η οποία είναι ο πιο ουσιαστικός τρόπος μακροπρόθεσμης άμβλυν­σης της βάσης του αλυτρωτισμού και όχι απλώς του όποιου ονοματολογικού της επιφαινομένου. Σαφώς θετική είναι και η προοπτική τροποποίη­σης της συνταγματικής ονομασίας της ΠΓΔΜ, αν και το «Βόρεια Μακεδονία» για πολλούς και διάφορους λόγους δεν συνιστά ίσως την βέλτιστη λύση. Προκειμένου να αποσπάσει την συγκεκριμένη τροποποιημένη ονομασία, η ελληνική πλευρά διαχει­ρίστηκε, ωστόσο, με αμφιλεγόμενο τρόπο το θέμα της γλώσσας και της ιθαγένειας. Κατά την δική μας άποψη, η Ελλάδα θα μπορούσε στο θέμα αυτό να αποδεχθεί την εισαγωγή του όρου «ελ­ληνομακεδονικός», που χρησιμοποίησε ο Α. Τσίπρας, για τις ανα­φορές στην ελληνική Μα­κεδονία, προκειμένου η άλλη πλευρά να δεσμευτεί στη χρήση του όρου «σλαβομακεδονικός» ή «μακεδονι­κός σλαβικός» όσον αφορά τη γλώσσα και «βορειομακεδονικός» όσον αφορά την ιθα­γένεια (ούτως ώστε να ενσω­ματώνει και τον αλβανόφωνο πληθυσμό). Υπό το πρίσμα προσεγγίσε­ων στο πεδίο των διεθνών σχέσεων, η συγκεκριμένη πρόταση μπορεί να μοιάζει επισφαλής ή και επικίνδυνη για την Ελλάδα. Αν, ωστόσο, θεωρήσουμε ότι στην βάση των μονοπω­λιακών αξιώσεων ως προς την έννοια της Μακεδονίας υποκρύπτονται και δομικοί παράγοντες κοινωνικοανθρωπολο­γικής φύσεως, τότε η πρόταση αυτή είναι ίσως η μόνη που μπορεί να λειτουργή­σει ντετερμινιστικά, «αναδιαρ­θρώνοντας» μεσομακροπρόθεσμα την βαθύτερη νοητική δομή της συγκεκριμένης, «μονο­πωλιακής» κοσμοαντί­ληψης και στις δύο πλευρές των συνόρων.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η διαπραγματευτική διαχείριση του θέματος της γλώσσας και της ιθαγένειας συνιστά ένα σημαντικό πρόβλημα της συμφωνίας. Αν σε αυτό προσθέσει κανείς και το θεσμικό ζήτημα της παράκαμψης της Βουλής κατά την διαδικασία σύναψης της συμφωνίας, τότε η γενική μας άποψη για αυτήν είναι έστω και οριακά αρνητική. Η ευθύνη, εντούτοις, για την κάθε εξέλιξη σε αυτές τις περι­πτώσεις δεν βαρύνει εξ ολοκλήρου την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά καταμερίζεται και στις υπόλοι­πες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες διαμορφώνουν κι αυτές με την στάση τους το γενι­κότερο κλίμα και πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Αν η άποψή μας για την συμφωνία είναι οριακά αρνητική, κάθε­τα αρνητική είναι η στάση μας απέναντι σε κάθε ακραία, μονόπλευρη και γηπεδι­κή προσέγγιση ενός τόσο σύνθετου ζητήματος. Προδίδοντας εύγλωττα ότι τα προβλήματα πολιτισμι­κής ταυτότη­τας δεν αφορούν μόνο τους σλαβόφωνους της ΠΓΔΜ, οι εκτροπές αυτές του δημο­σίου λόγου υπονομεύουν το μέλλον της Ελλάδας τουλάχιστον εξίσου με τους λιγότερο ή περισ­σότερο επικίνδυνους αλυτρωτισμούς άλλων χωρών.

Share this:

https://erroresgraecorum.wordpress.com/

Τραγουδώντας στο νερό !! Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018 Μουσική εκδήλωση στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας είσοδος Δωρεάν

Τραγουδώντας στο νερό !! Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018 

είσοδος Δωρεάν   'εναρξη 21.30 

Μουσική εκδήλωση της Ορχήστρας του Χορευτικού Τμήματος 

Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Πατρέων

στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας 

      

Πλαισιώνουν Μουσικά :
 To  σχήμα <<  οι  κανταδόροι της Santa Maura >>
του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας Η Φανερωμένη
υπό την Διεύθυνση της Μαέστρου Δήμητρας Αψόμωτου

και η Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Πατρών 

Ελάτε να τραγουδήσετε μαζί μας για το νερό !Σας περιμένουμε !!!!

Νερό ! στοιχείο έµπνευσης Πηγή Ζωής 

αποτυπώνεται στη µυθολογία,στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, 

στα ήθη και έθιµα των λαών,

εξυµνείται ως θεότητα η θεά του έρωτα, και της ζωής, Αφροδίτη,

 αναδύεται µέσα από το νερό    

My Lefkada Chef - Λευκαδίτικα Λαδοκούλουρα

   Σύλλογος Λευκαδίων Πάτρας « Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ »

Τί σχέση μπορεί να έχει το Λειβάρτζι το αγαπημένο , με το Σύλλογο των Λευκαδίων της Πάτρας ; Όμορφη,χαρούμενη ,απλή ! Στα πλαίσια της ανταλλαγής των πολιτισμών μας ,μας ενώνει η παράδοση ,η λαογραφία ο πολιτισμός ! Οι Λειβαρτζινοί ,έχουν τον πολιτισμό μέσα τους και θέλησαν να σμίξουν στις γιορτές τους , με την επτανησιακή μας κουλτούρα Και εμείς τραγουδήσαμε .Τραγουδίσαμε για τα βουνά , τους κάμπους και τα λιβάδια τους ,για τη Λεβέντικη καρδιά τους 

Στις 27 Μαιου ,στην εορτή της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος με το σχήμα του Συλλόγου μας << Οι Κανταδόροι της Santa maura >> υπό τη Μαέστρο κ. Δήμητρα Αψόμωτου ,τραγουδήσαμε Καντάδες ! 
Ο Σύλλογός μας , ευχαριστεί από καρδιάς τον Σύλλογο και το Δ.Σ. των εν Αθήναις Λειβαρτζινών ,τόσο για την ευγενική τους πρόταση όσο και το όλο έργο τους ,το οποίο εμπλούτισαν με την ίδρυση του Λαογραφικού Μουσείου στο Λειβάρτζι .Ειδικότερα τον ακούραστο πρόεδρο κ Φράγκο Παναγιώτη για την πολυετή και συνεχή Προσφορά του στο Λειβάρτζι Καλαβρύτων και για την Προσφορά του στη διατήρηση και Προώθηση της Πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου του ! 

Οι κανταδόροι ,μας : Μαέστρος Αψόμωτου Δήμητρα -
--ΟΙ Μουσικοί μας !Γρηγορόπουλος Βασίλης,Ζακυνθινός Στάθης ,  Λουκοπούλου Ελένη ,Μιχαλόπουλος Γιώργος ,Μπάσσης Αντώνης Μπράβος Ηλίας,

Οι Κανταδόροι  μας  !Αναστασόπουλος Νίκος -Γασπαρινάτος Δημήτρης,Γασπαρινάτου Γιόλα - -Μαρία Γιαννακοπούλου , -Κακλαμάνη Νόνη -Κάνιστρα Μαρία , Κονδύλης Βασίλης, Κανδύλη-Μπάστα Άννα, ,Κάτσιου Μαντώ Κούτση Ουρανία Μουζακίτη Mαρία ,Μπαρδακλής Γρηγόρης ,Μπάσση Τώνια -Μακρυγιώργος Θέμις Μακρυγιώργου Μαρία Μακρυγιώργου Βιργινία, 
Μυλωνάς Δάκης  ,  Πάλμου Κόκκινου Ρένα -Παρίση Μάρθα . 

Ο Πρόεδρος                        η Γραμματέας

Σίδερης Ιωάννης                    Περδικάρη Ε. 

Ο εορτασμός << της Κυράς >> των Λευκαδιτών όλου του κόσμου

Στο κατάμεσο προαύλιο του Ιερού ναού Παναγίτσας Παραλίας Πατρών, προσήλθε  σύσσωμη η Λευκαδίτικη Κοινότητα για να εορτάσει και να δοξολογήσει, την πολιούχο της ιδιαίτερης πατρίδας,της την Κυρά Φανερωμένη, την Κυρά του νησιού της Λευκάδας και των Λευκαδιτών όλου του κόσμου.

Μετά την Ιερά λειτουργία με αρτοκλασία με συγκίνηση ακολούθησε η Λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης η οποία πλέον εικόνα είναι σε Αγιογραφία μια υπέροχη αγιογραφία , ΔΩΡΕΑ της οικογένειας του Θεμιστοκλή και Μαρίας Μακρυγιώργου από το Καλαμίτσι Λευκάδας

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου σε ομιλία του αφού ευχαρίστησε όλους όσους βοήθησαν στις ετοιμασίες της εορτής της Προστάτιδας του νησιού μας,  καθώς και όλους όσους παραβρέθηκαν   και ,τονίζοντας τα οικονομικά προβλήματα του Συλλόγου  ζήτησε  ,την συμπαράσταση όλων 

Οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν, με κεράσματα και Παραδοσιακούς χορούς από το Χορευτικό του Συλλόγου, υπό την διδασκαλία του Χοροδιδάσκαλου κ Μικρώνη Γρηγόριου ,το οποίο φέτος έδωσε τον καλύτερο πραγματικά εαυτό του ,.Για μια ακόμα φορά, με το υπέροχο πρόγραμμά του ανέδειξε μέσω του χορού, την Λευκαδίτικη Κουλτούρα και την υπεροχή της  Λευκαδίτικης φορεσιάς 

 Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, για την Οικονομική  του  ενίσχυση ο Σύλλογος , προσέφερε   ένα αρνί το οποίο τέθηκε σε κλήρωση ,  ενώπιον όλων , στο Προαύλιο του Ιερού Ναού .
Τον κλήρο,   τράβηξε ο μικρός Γιώργος Μαραγκός .Κέρδισε το Νο 94  που ανήκει στην κ Κάνιστρα Μαρία στην οποία ευχόμαστε να είναι πάντα τυχερή .

Ο Σύλλογος Λευκαδίων Πάτρας «Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ» εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες του

 προς όλα τα μέλη που τίμησαν με την παρουσία τους την Εορτή της Παναγίας Φανερωμένης

 και προς όλους τους παρευρισκομένους Φίλους  και μή του Συλλόγου 

 Επίσης , στην κυρία Σοφία Περδικάρη από το Καλαμίτσι Λευκάδας ,η οποία προσέφερε στον Σύλλογο την Λευκαδίτικη Φορεσιά της μητέρας της ,στην κ Αγαθή Γράψα και   στα μέλη του ΔΣ που βοήθησαν για τις εκδηλώσεις  .

Ιδιαίτερα προς τον Πρόεδρο του δημοτικού διαμερίσματος Παραλίας Πατρών κο Παναγιώτη Ζωγραφο που τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση ,και προς τους ιερείς του Ιερού Ναού Π. Χρυσόστομο Αθανασόπουλο και Π. Παναγιώτη Πανόπουλο για την άριστη Υποδοχή και Αποδοχή του Συλλόγου μας και των εκδηλώσεων που έλαβαν χώρα,στο προαύλιο του Ναού ,καθώς και προς όλο το Προσωπικό του ιερού Ναού που βοήθησε στις προετοιμασίες

 Ευχόμαστε η Ευλογία και η χάρη της Κυράς μας Φανερωμένης

να βοηθήσει όλο τον κόσμο  και να προστατέψει , όπως και Πάντα ολόκληρη την Ελλάδα μας  .

με  τιμή για τον Σύλλογο 

 το Δ.Σ.

ελάτε μια βόλτα μαζί μας να απολαύσετε τη γιορτή !!!!!