Το Χωριό Καλαμίτσι ( Λευκάδας )
Σπύρου Σούνδια
Ο Ιωσήφ Σκιρό ( Giuseppe Schiro ) έγκριτος μελετητής και Ιστοριοδίφης της Ελληνικής ορθοδοξίας της Κάτω Iταλίας , διαπραγματεύεται το θέμα του Οσίου Κυπριανού ,που εβίωσε σε μοναστήρια των Ελλήνων Oρθοδόξων από τα πολλά που υπήρχαν στην περιοχή της Καλαυρίας
ως τον 15ο αιώνα και ύστερα ,ιδιαίτερα της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Νικολάου
Το μοναστήρι αυτό Ονομαζόταν των Kαλαμιτσίων ( Calamizzi ) , Ήταν κοντά στην πόλη Ρήγιο και από τα πιο εύρωστα και φημισμένα των μοναστηρίων του Aspromonte .
Tα κείμενα που παρατίθενται , είναι από κώδικες που είχαν συγκεντρωθεί στη μεγάλη Ορθόδοξη μονή της Κρυπτοφέρης ( Crottaferrata ) στην κεντρική Ιταλία ,κοντά στη Ρώμη και Ιδρύθηκε το 1104 από τον Αγιο Νείλο , λόγιο και Ιερωμένο ,προερχόμενο κι αυτόν από την Καλαυρία και τα εδημοσίευσε ο Schiro . Τα χρησιμοποιώ για να δειχθεί ότι το χωριό Καλαμίτσι της Δυτικής Λευκάδας είναι δημιούργημα αυτού του μοναστηριού των Καλαμιτσίων της Καλαυρίας.
Vita inedita dis. Cypriano di Calamizzi.
Cbollendino della vadia Graeca di GrottaFerrata )
Στην Καλαυρία ,κοντά στο Ρήγιο ,υπήρχε το μοναστήρι των Calamizzi.εις μνήμην του Αγίου Νικολάου .Εκεί εμόνασεν προς το τέλος της ζωής του ,ο Όσιος Κυπριανός και πέθανε σύμφωνα με την επιγραφή :
-------------------------------------------------------
Εύρε σε τέλος ΄έκτης χιλιοντάδος = 6000
άρτι τρεχούσης πεντήκοντα συν ταύτης + 50
προς τοισ εκατόν επτά συμμετρουμένοις + 700
Μαρτίω προς την μέσην μηνός του χρόνου 6750
από κτίσεως κόσμου -5508
πέθανε λοιπόν το 1142 1142
-------------------------------------------------------
¨Εγραψεν ταύτην την πανίερον δέλτον ο Λαυρέντιος αιμίλος μονοτρόπος ( καλόγηρος ) πεισθείς κελεύσει καθηγέτου τιμίου μάνδρας λογικής της των Καλαμιτσίων Κυπριανού στέργοντος Θεού αμέτρως ος εφθαρμένης ούσης της πρωτοτύπου επί δαπάνη ανεκτήσατο ταύτην πολλή τη σπουδή και διαπύρω πόθω . Ως τι δε θείον και σεβάσμιον δώρον τέθηκε τώδ τω υπ αυτού σεμνείω εις δόξαν , εις έπαινον της μακαρίας και αρχιφώτου Ζωαρχικής Τριάδος ην ευμενή έξοιεν όταν των τήδε προς την εκείθε μετέστη κληρουχίαν έχων εις τούτο θερμώς εκλιπαρούντα των σφών πατέρων πάνσεπτον ξυνωρίδα του λαμπρού εν θαύμασι θείον λαμπτήτα της εκκλησίας Νικόλαον τον μέγαν και Κυπριανόν ,τον μονοτρόπων στέφος τον αγλαιας θαυμάτων παραδόξων καταλαμπρύναν το περίγειον απαν .*
Για την έκταση και τη δύναμη του μοναστηριού σημειώνουμε τους στίχους 89 - 107 από το Συναξάρι για το βίο και το έργο του Οσίου .
"" Τι δε περί των μετοχίων της μονής άρα παρίδεν ή ημέλησεν ? Ου μόνου συν , αλλά και τινα εκ μέρους ,τινα δε εξ όλου έκτισε και ανανεώσατο ναούς και ευκτήρια ωκοδομήσας εν τούτοις .Πάντα τα οφειλόμενα εν τούτοις βιβλία ,σκεύη , ιερά κειμήλια πλουσίως αφιερώσας.Περί δε των εν τη μεγάλη μονή παρ αυτού προστιθέντων αγρών ,αμπελώνων ,κτημάτων ακινήτων , Ζώων και εν πάσι τοις μετοχίοις τα μεν ωνητά , τα δε παρά των φιλοχρήστων ανθρώπων αφιερωθέντα ουδέν έστι και λέγειν .Διο και πανταχού εν τε Σικελία και καλαυρία η φήμη αυτού εξελήλυθεν , όθεν και πάμπολλα πλήθη ανδρών τε και γυναικών ,πλουσίων και πενήτων ,νοσούντων και πασχόντων σωματικάς και ψυχικάς αρρωστίας και την ίασιν εξαιτουμένους ερχομένους προς αυτόν , τους μεν τέχνη και επιστήμη μάλλον δε του Παναγίου Πνεύματος χάριτι υγιείς και χαρίεντας απέπεμπε..""
Οτι το μοναστήρι των Καλαμιτσίων ήταν πλησίον της πόλεως Ρηγίου δείχνει στη συνέχεια το τμήμα τούτο του συναξαρίου " ¨Οθεν συναχθέντων πάντων των εν τη πόλει και των περιχώρων αυτής και μοναζόντων ,κοσμικών τε και λαικών ,ανδρών τε και γυναικών και παιδίων- ουδέ του αυτού αρχιερέως μετά των υπ αυτού κληρικών απολειφθέντων - εν ψαλμοίς και ύμνοις , φωταυγείαις τε και θυμιάμασιν εν ημέραις τρισιν προσκαρτερήσαντες , τονάξιον αξίως , τον ιερόν
ιερώς εν ιερώ τόπω της εκκλησίας αυτόν κατατιθέασιν ..*
Όλα μαρτυρούν για ένα μεγάλο ορθόδοξο μοναστήρι που είχε μετόχια στη Σικελία και στην Καλαυρία .Δεν είναι καθόλου παράδοξο το γεγονός της επέκτασής του και στα νησιά του Ιονίου
( Λευκάδα ) και στην περιοχή κρήτης ( Χανιά ) που υπάρχει χωριό Καλαμίτσι φυσικά από καλογήρους της μονής Καλαυρίας .
Η Επικοινωνία και η επίδραση είναι καταφανής από τις σταυροφορίες και τις κατακτήσεις της Δύσης προς το παρακμάζον Βυζάντιο.Έχομε την παρεμφερή αναφορά του ιστορικού Πάνου Ροντογιάννη , τη σχετική με τον Αγιο Πέτρο Λευκάδος που γράφει : " Και έχομε ντόπιο σχετικό παράδειγμα σχεδόν σύγχρονο της Αγίας Μαύρας ( ναό του Κάστρου ) και κατά πάντα παρεμφερές ,τον καθολικό ναό του Αγίου Πέτρου που Ιδρυμένος από δυτικούς ( Καλαυρούς )
οικήτορες πριν το 1357 'εδωκε το Όνομά του στ΄ομώνυμο χωριό της Λευκάδος " ( Ιστορία της νήσου Λευκάδος τόμος Α΄σελ.366 )
Επικρατέστερη χρονολογική περίοδος είναι εκείνη της εκστρατείας του Φιλίππου του Ταραντίνου
1304 - 1307 . Νυμφεύτηκε την Θαμάρ κόρη του Νικηφόρου του Α΄,δεσπότη της Ηπείρου και του δόθηκε σαν προίκα και η Λευκάδα .Εξορμώντας από εδώ προσπάθησε να γίνει κύριος της Ακαρνανίας και της Ηπείρου .Στην προετοιμασία του από την περιοχή του Τάραντα ακολούθησαν από όλη την Καλαυρία .
Στην συνέχεια οι εξορμήσεις ήταν επάλληλες με τους Ορσίνι , τους Τόκους και άλλους ηγεμόνες τυχοδιώκτες . Όλες αυτές ξεκινούσαν από την Καλαυρία Οι μοναχοίαυτοί προσωρμίστηκαν στον όρμο του Αγ. Νικήτα ,όπου φαίνεται να έκτισαν και την εκκλησία όπου και εμόνασαν . Οι συχνές όμως επισκέψεις ...των πειρατών τους ανάγκασαν να ανεβούν στα ενδότερα ,όπου και έδωσαν το όνομά τους είτε στον μικρό οικισμό που υπήρχε ή σ αυτόν που οι ίδιοι με τον καιρό δημιούργησαν .
