.jpg)
Εὑρηματική ἀντισεισμική Κατασκευή τῶν κτιρίων της Νήσου Λευκάδας.:Συνέντευξη με την αξιόλογη Ἀρχιτέκτονα και συγγραφέα κ . Χαρά Παπαδάτου –Γιαννοπούλου
Τό Μεγάλο Σάββατο στίς 14.30 -15.00 ἀπό τό Κανάλι τῆς Βουλῆς
θά μεταδοθεῖ συνέντευξη τῆς Ἀρχιτέκτονος.
Χαρᾶς Παπαδάτου –Γιαννοπούλου
μέ θέμα τήν Εὑρηματική ἀντισεισμική Κατασκευή τῶν κτιρίων της Νήσου Λευκάδας.
Πρόκειται γιά τό θέμα δίγλωσσης ἔκδοσης
πού κυκλοφόρησε τόν Αὔγουστο τοῦ 2021 στήν Λευκάδα,
ἀπό τίς ἐκδόσεις fagottobooks τοῦ κ. Νίκου Θερμοῦ.
Δοκιμάστε τη λευκαδίτικη σουμάδα Από το βιβλίο Λευκαδίτικα μαγειρέματα της Εύης Βουτσινά
Share
Ιούνιος 25, 2020
Παλιά συνήθιζαν να το σερβίρουν σε αρραβωνιάσματα, μια και το άσπρο χρώμα του θεωρείται ευοίωνο. Έτσι έμεινε να εύχονται σε ανύπαντρους: «Στις σομάδες σου». Σε άλλα μέρη η σομάδα φτιάχνεται με γλυκά αμύγδαλα μόνο, μάλιστα πολλές φορές τη συναντάμε και αρωματισμένη με ροδόσταμο. Στη Λευκάδα γίνεται με πικραμύγδαλα και σερβίρεται σε ένα ποτήρι μαζί με ένα ποτήρι κρύο νερό και ένα πιατάκι με δύο παξιμάδια με κορίανδρο. Στις μέρες μας μπορείτε να βρείτε εμφιαλωμένη σουμάδα σε οποιοδήποτε μαγαζί με παραδοσιακά προϊόντα ή μπορείτε να το δοκιμάσετε σε ένα μέρος γνωστό στους ντόπιους ως το «καφενείο του Αμερικάνου» στην περιοχή του Κουζούντελη.
Παλιά συνήθιζαν να το σερβίρουν σε αρραβωνιάσματα, μια και το άσπρο χρώμα του θεωρείται ευοίωνο.
H ΣΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΘΟΔΩΡΑΣ
3 φλιτζανάκια του καφέ πικραμύγδαλα
1 φλιτζανάκι του καφέ γλυκά αμύγδαλα
6 ποτήρια νερό
1 κιλό ζάχαρη
Διαδικασία: Ασπρίζουμε όλα τα αμύγδαλα. Τα βάζουμε στο μπλέντερ με ένα ποτήρι νερό από τα έξι. Τα χτυπάμε μέχρι να γίνουν αλοιφή. Βάζουμε το σουρωτήρι πάνω από την κατσαρόλα και το στρώνουμε με ψιλό τουλπάνι. Αδειάζουμε τα αμύγδαλα να σουρώσουν. Ρίχνουμε σιγά-σιγά τα υπόλοιπα 5 ποτήρια νερό, για να ξεπλυθούν τα αμύγδαλα και να στραγγίσει στην κατσαρόλα το ζουμί του. Βάζουμε και τη ζάχαρη και το αφήνουμε να βράσει. Το παρακολουθούμε γιατί, όταν κοχλάσει, φουσκώνει και χύνεται. Το βράζουμε μέχρι να δέσει σαν σιρόπι. Αφαιρούμε τον αφρό, αν υπάρχει. Όταν κρυώσει, το βάζουμε σε μπουκάλια σε δροσερό μέρος ή στο ψυγείο. Για να το σερβίρουμε, βάζουμε σε ποτήρι δύο δάχτυλα σομάδα και απογεμίζουμε με κρύο νερό.
Από το βιβλίο Λευκαδίτικα μαγειρέματα της Εύης Βουτσινά
https://blog.lefkadaslowguide.gr/el/article-list/%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%
«Και το Νυδρί αποκτά πλέον έναν δικό του χώρο πολιτισμού αντάξιο της ιστορίας του».
Ίωακείμ Βαλαμόντες (1810-1851) – Κώστας Βαλαμόντες (1911-1998)
Χαρά Παπαδάτου – Γιαννοπούλου ,Ἀρχιτέκτων
Στήν παραπάνω φωτογραφα :Ἀριστερά ὁ Ἰωακείμ Βαλαμόντες, ἐφημέριος Λιβόρνου (1850-51). Εἶναι ἐντυπωσιακή ἡ ὁμοιότητά του μέ τόν ἀείμνηστο Κώστα Βαλαμόντε. Δεξιά ὁ Κώστας Βαλαμόντες (1911-1998), στήν πιό χαρακτηριστική του ἔκφραση.
Μιά μικρή ἀφιέρωση στόν ἀγαπητό μας Βαλαμόντε πού κλείνει 21 χρόνια τίς ἡμέρες αὐτές ἀπό τήν ἀπόδρασή του ἀπό τά γήϊνα. Ἧταν μιά παρουσία πού δεν μποροῦσες νά τήν ξεπεράσεις οὔτε νά τήν ἀγνοήσεις. Μιά συνεχής ἀκροβασία ἀνάμεσα στήν λογική καί τήν ὑπέρβασή της.
Μιά ἀναζήτηση ἐλευθερίας ἀπό τίς συμβατικές φόρμες σέ ὅλους τούς τομεῖς. Μιά ἰδαίτερη περίπτωση ἀνθρώπου μέ πολλές ἰκανότητες, πού τάραζε τά νερά ἀκόμη καί ὅταν ὅλοι νομίζανε ὅτι ἔλεγε ἤ ζωγράφιζε ἀκαταλαβίστικα πράγματα. Πολυτάλαντος: φιλοσοφοῦσε, τραγουδοῦσε, ζωγράφιζε, καί μέ τό ποιήμα του Λευκάδα μπῆκε στόν κορμό τῶν ποιητῶν τῆς Λευκάδας. Πέραν τῆς ἀκραίας καθαριότητας πού τόν διέκρινε πρέπει νά ποῦμε ὅτι ἦταν ἔντιμος, εὐπρεπής καί καλός στήν ψυχή του, κάτι πού φαινόταν καί στόν παταγώδη γέλωτά του καί περιφρονητής τοῦ χρήματος.Ἕνας Δον Κιχώτης, μοναχικός ὅπως ἐκεῖνος, πού ἔσπερνε θύελλες καί θέριζε πάλι θύελλες.
Τίς ἡμέρες αὐτές μέ τήν ἐπέλαση τοῦ κορονοϊοῦ καί τά μέτρα πού πρέπει νά παίρνουμε, ὁ Βαλαμόντες εἶναι ἐπίκαιρος ὅσο ποτέ. Ὥς γνωστόν ἦταν κατά τῆς χειραψίας διότι θεωροῦσε ὅτι μέσω αὐτῆς μεταδιδόταν μικρόβια. Καί ὅταν γελοῦσε μέ τόν γνωστό του τρόπο, κάλυπτε πάντα τό στόμα του, γιά νά μήν ἐκτοξευτοῦν μικρόβια στούς γύρω του. Πραγματικά πρωτοπόρος.
Τόν Βαλαμόντε τόν θυμᾶμαι ἀπό τό Χαλάνδρι, τήν δεκαετία τοῦ 1950, πού πήγαινα τότε στό Γυμνάσιο. Ὁ Βαλαμόντες τραγουδοῦσε τά βράδυα στίς ταβέρνες τοῦ Χαλανδρίου καί ἔβγαζε μέ αὐτόν τό τρόπο τά πρός τά ζῆν. Καί φυσικά ἦταν πασίγνωστος. Στό Χαλάνδρι τότε εἴμαστε νομίζω μόνο δύο οἰκογένειες ἀπό Λευκάδα καί ἔτσι τόν βλέπαμε. Εἶχε ἀρχίσει ἀπό τότε τίς… ἰατρικές μελέτες του καί γυρνοῦσε τήν ἡμέρα μέ ἕνα κάδρο ὅπου εἶχε καδραρισμένα διάφορα φιλοσοφοεπιστημονικά κείμενα.
Ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 βρέθηκα στήν Λευκάδα καί ἔμενα στήν θεία μου Εὐαγγελία Σταματέλου στήν ὁδό Τηλυκράτους, καί δίπλα ἔμενε ὁ Βαλαμόντες. Ἔμαθε ὅτι εἶχα σπουδάσει ἀρχιτέκτων, μοῦ εἶπε ὅτι ζωγραφίζει καί ἐγώ τοῦ ζήτησα νά μοῦ δείξει κάτι. Μοῦ ἔφερε ἕνα πίνακα ὅπου εἶχε ζωγραφίσει μέ στυλό, ἕνα κτίριο κατά περίεργο τρόπο ἐπιρρεασμένο ἀπό τήν γοτθική ἀρχιτεκτονική. Μιά πρωτότυπη ναίφ τέχνη πού δέν εἶχε πρότυπα στήν Ἑλλάδα. Πραγματικά μέ ἐντυπωσίασε καί τοῦ εἶπα ὅτι εἶναι πολύ καλό. Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση πού μέ εὐτελῆ ὑλικά ἔφκιασε μιά ἰσοροπημένη στό χαρτί εἰκόνα, αὐτός, πού τόν θεωρούσαμε ὅλοι χωρίς πνευματική ἰσορροπία, μέ στοιχεῖα ὀνειρικά. Μοῦ ἦρθαν στό νοῦ ὅλες οἱ τάσεις τῆς ζωγραφικῆς ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αὶῶνα, ὅπου κυρίαρχο ρόλο ἔπαιζε ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ ὀρθοῦ λόγου, ὅπως ψυχεδελική ζωγραφική, σουρεαλιστική, ναϊφ, ζωγραφική τοῦ περιθωρίου, νταντά, κ.λπ.
Δυσπίστησε στήν ἀρχή καί μέ ρώτησε ξανά ἄν πράγματι λέω τήν ἀλήθεια. Τοῦ εἶπα ναί, τοῦ λέω τήν ἀλήθεια. Ἐνθουσιάστηκε καί μοῦ λέει: Φεύγω καί σέ λίγο θά σοῦ φέρω καμμιά δεκαριά. Καί πράγματι ἄρχισε ἡ παραγωγή. Ἀργότερα μοῦ χάρισε δύο πίνακές του, πού ἔκτοτε ἔχω.
Ἀργότερα στήν Λευκάδα, ἀπό τίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1980 πίναμε πολύ συχνά μαζί καφέ στό καφενεδάκι τῆς κυρά Μάνθως, στήν κεντρική πλατεῖα. Ἀλλά καί τά βράδυα τόν συναντούσαμε συνήθως στόν Ρεγάντο.Ἔτσι ζήσαμε ἀπό πρῶτο χέρι τήν ἰδιόρρυθμη σκέψη του. Στήν ἰδορρυθμία του ἐντασσσόταν κατά γενική ὁμολογία, καί ἡ ἐπιμονή του νά προτάσσει τό Ντέ στό ὀνομά του, ἐνδεικτικό κάποιου τίτλου. Κανείς βέβαια δέν πίστευε κάτι τέτοιο.
Ἦταν ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 90 ὅταν μιά μέρα ὁ σύζυγος μου με ἐνημέρωσε ὅτι στήν μονογραφία «Κώδικες γάμων καί βαπτίσεων τῆς ἑλληνικῆς Κοινότητος Λιβόρνου, Πάτραι 1986» , ὁ ἱστορικός τῶν Πατρῶν Κ. Τριανταφύλλου, ἀναφέρεται σέ ἕναν ἀπό τούς πιό διακεκριμένους Λευκαδίους τῶν ἀρχῶν τοῦ 19ου αἰῶνος. Τόν Ἰωακείμ Βαλαμόντε, ὁ ὁποῖος διετέλεσε ἐφημέριος στό Λιβόρνο (1810-1851), καί παραθέτει καί τήν εἰκόνα του.
Ἐπίσης ἀναφέρει ὅτι τιμήθηκε μέ ἀνώτατο μετάλλιο (χρυσοῦν σταυρόν) καί τίτλο εὐγενείας ἀπό τόν αὐτοκράτορα τῆς Ρωσίας: «Εἰς ἀνταμοιβήν τῶν πόνων καί μεριμνῶν τά ὁποίας εἶχεν ἐν Λιβόρνῳ». Στό ἔγγραφο πού συνώδευσε τό παράσημο ὁ Αὐτοκράτωρ ἔγραφε ὅτι τοῦ τό ἀπονέμει «.. ὡς σημεῖον ἀξιώματος τῷ ὁποίῳ κοσμοῦνται οἱ ἀξιότατοι τῶν ἡμετέρων πνευματικῶν» δηλ. ὡς τίτλον εὐγενείας. Ἡ δημοσευμένη φωτογραφία του, φυλάσσεται στήν συλλογή τοῦ τέως δημάρχου Πατρέων Διον. Τσερώνη, τοῦ ὁποίου ὁ Βαλαμόντες ὑπῆρξε μακρινός συγγενής.
Αὐτό πού ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τήν δημοσίευση αὐτή εἶναι ὅτι ἡ οἰκογένεια Βαλαμόντε εἶχε τίτλο εὐγενείας. Κάτι πού ὁ Βαλαμόντες πιθανόν τό ἤξερε γι’αὐτό κόλλαγε πάντα στό ὀνομά του τό Ντέ: Κώστας Ντέ Βαλαμόντε. Καί κανείς δέν τό πίστευε. Τελικά εἶχε δίκιο. Τό κείμενο μαζί μέ τήν φωτογραφία πού δημοσιεύθηκε στήν ἐφημερίδα Νήρικος τοῦ Συλλόγου Λευκαδίων Πατρῶν, (6ο Φύλλο, Ἰούνιος 1990), στάλθηκε στόν ἀείμνηστο Νίκο Πανοθῶμο ὁ ὁποῖος, μέ μεγάλη του χαρά, ἀνέλαβε νά τοῦ δώσει τό δημοσίευμα καί νά τοῦ πεῖ τό μεγάλο νέο. Ὅτι πράγματι ἡ οἰκογένεια εἶχε τίτλο, μέ ἀποδείξεις πλέον. Καί μάλιστα ὁ τίτλος δόθηκε ἀπό τόν Αὐτοκράτορα τῆς Ρωσσίας καί ὅχι ὅπως συνέβαινε μέ τούς ἅλλους ἑπτανησίους ἀπό τούς Ἑνετούς καί Ἄγγλους κατακτητές.
Ὁ Βαλαμόντες συγκινήθηκε πολύ καί ὅταν ἀργότερα τόν εἴδαμε στήν Λευκάδα εἶπε στόν ἄνδρα μου, ἀφοῦ τό εὐχαρίστησε, ὅτι τό νέο αὐτό τοῦ χάρισε δέκα χρόνια ζωῆς. Λίγο μετά τό 2000 πῆγα στό Θέατρο Λιθογραφεῖον τῆς Πάτρας νά παρακολουθήσω μιά παράσταση. Τό θέατρο αὐτό τότε ἦταν τό μόνο ἰδιωτικό θέατρο ἐκτός τοῦ Δημοτικοῦ θεάτρου ΑΠΟΛΛΩΝ. Ἐκ τῶν ὑστέρων ἔμαθα ὅτι τό θέατρο αὐτό ἵδρυσε ὁ δικός μας, λευκαδίτης τῶν Πατρῶν, Φάνης Δίπλας, μέ τήν θεατρική ὁμάδα Βιομηχανική. Ἕνας ἐξαίρετος ἠθοποιός καί σκηνοθέτης καί ὑπεύθυνος τοῦ θεάτρου μέχρι καί τό 2014. Ὅπως μαρτυρεῖ τό ὄνομα τοῦ Θεάτρου τό κτίριο ἀνῆκε σέ παλιό Λιθογραφεῖο τῆς Πάτρας. Στήν εἴσοδο τοῦ θεάτρου μού κίνησε τήν περιέργεια μιά λιθογραφική μήτρα, πού ἐξέθεταν. Προσπάθησα νά διαβάσω τό ἀνάποδο κείμενο καί εἶδα ὅτι μεταξύ τῶν ἄλλων ὑπῆρχε καί τόν ὄνομα ΙΩΑΚΕΙΜ ΒΑΛΑΜΟΝΤΕΣ.
Πέρισυ διαβάζοντας τήν περιγραφή τοῦ σημαντικοῦ Ζακυνθίου ἱστορικοῦ Παν. Χιώτη γιά τήν Πάτρα τοῦ 1883, δηλαδή γιά τήν περίοδο τῆς μεγάλης ἀκμῆς τῆς πόλεως, βρῆκα τήν παρακάτω περικοπή: «Ἐγευματίσαμεν εἰς τῆς κυρίας Ἀνέτας Δ. Τσερόνη…. Ὁ θεῖος τῆς Τσερόνης Ἰωακείμ Βελαμόντες, ἐφημέρευε τόν ναόν τῆς ἐν Λιβόρνῳ ἑλληνικῆς Κοινότητος, καί εἶχε συλλογήν πλουσίαν βιβλίων ἐκκλησιαστικῶν, εἰκόνων καί ἱερῶν κειμηλίων. Ἐλιθογράφει εἰκόνας τεχνικωτάτας, ὧν καί ἡ τοῦ ἁγίου Διονυσίου πανομοιότυπος». (Παναγιώτης Χιώτης, Διαμονή ἐπί τέσσαρας ἡμέρας ἐν Πάτραις, 2-7 Σεπτεμβρίου 1883, περιοδικό ΚΥΨΕΛΗ Ζακύνθου, 1884). Τότε κατάλαβα γιατί στό παλαιό Λιθογραφεῖο ὑπῆρχε ἠ μήτρα μέ τό ὄνομά του. Προφανῶς συνεργαζόταν στήν κατασκευή λιθογραφειῶν.
Στό ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρον βιβλίο της ἡ Ελένη Δ. Γράψα: «Η Χωροταξία της Αγίας Μαύρας, 1823. Κοντράδες καί Μαχαλάδες, από τα Αρχεία της περιόδου του Ιονίου Κράτους. Εταιρεία Λευκαδικών, Μελετών, Πρακτικά ΙΕ΄ Συμποσίου, Δρόμοι και Παράδρομοι της τοπικής Ιστορίας Αθήνα 2011, σελ. 163 -203». Καταγράφει τά ὀνόματα τῶν κατοίκων τῆς Χώρας γιά τό ἔτος 1823. Ἔτσι στόν Μαχαλᾶ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος συναντοῦμε τό ὄνομα Ρετόκριτος Βαλαμόντες καί στόν Μαχαλᾶ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, συναντοῦμε τούς Σπῦρο Βαλαμόντε, Θοδωρῆ Βαλαμόντε καί Δημήτριο Βαλαμόντε. Τούς Σπῦρο Βαλαμόντε καί Θοδωρῆ Βαλαμόντε ἀναφέρει καί ὁ Κ. Μαχαιρᾶς στήν Πολιτική καί Διπλωματική Ἱστορία τῆς Λευκάδος 1797 -1810, στίς σελίδες 356 καί 134 ἀντιστοίχως. Ἡ οἰκογένεια λοιπόν Βαλαμόντε ὑπάρχει ἀπό παλιά στήν Λευκάδα καί κυρίως ὡς κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, ὅπου κατοικοῦσε καί ὁ γνωστός μας Κώστας Βαλαμόντες.
Ἕνα βράδυ, μιά μεγάλη παρέα τρώγαμε στό κέντρο Ἀδριάτικα, πού ἦταν στήν ἀρχή τῆς Κουζούντελης, στό ἀριστέρό μας χέρι. Στήν παρέα ἐκτός τῶν ἄλλων καί ὁ Βούλης καί ὁ Τάκη Προδρομίτης. Στό βάθος τοῦ κήπου καθόταν μόνος του ὁ Βαλαμόντες. Τόν καλέσαμε νά ἔρθει στό τραπέζι μας ἀλλά ἀρνήθηκε. Ἐπιμείναμε ἀλλά ἦταν ἀνένδοτος. Ὁ λόγος, ἡ ἀντιπαλότητα μέ τόν Βούλη, πού ὑποψιαζόταν ὅτι τοῦ εἶχε κλέψει κείμενα ἐπιστημονικά, τουτέστιν εἶχε διαπράξει λογοκλοπή. Καί ἐπίσης λόγω τοῦ Τάκη Προδρομίτη διότι, ὡς φίλος τοῦ Βούλη, τόν ἔπαιρνε καί αὐτόν τό σχέδιο. Στό τέλος, μέ τά πολλά, πῆγε καί τόν πῆρε ἀπό τό χέρι ὁ ἄνδρας μου, μέ τόν ὁποῖο εἶχε πολύ καλές σχέσεις καί τόν ἔφερε στό τραπέζι μας, καί ἀφοῦ δόθηκαν ἐξηγήσεις, ἄκρως θεατρικοῦ περιεχομένου, μεταξύ τῶν ἀντιμαχομένων, κάθησε μέ τόν παταγώδη γέλωτα πού ὅλοι γνωρίζουμε.Ἧταν δέ τόσο ριζικό τό τέλος τῆς παρεξηγήσεως, ὥστε μᾶς τραγούδησε κιόλας. Καί φυσικά τήν Ξανθή Βαρώνη. Ἧταν ἡ τελευταία φορά πού ἐμεῖς τουλάχιστον τόν ἀκούσαμε νά τραγουδάει. Βέβαια ἀπό τήν ἄλλη μεριά ὁ Βούλης ἦταν ὁ πιό ἐνημερωμένος βιογράφος τοῦ Βαλαμόντε μέ ἀτελείωτες ἱστορίες, πού μᾶς καθήλωναν μέ τήν γλαφυρότητα πού τόν διέκρινε. Ἀλλά καί μέ ἀφιερώσεις κειμένων καί ποιημάτων σέ αὐτόν, πού εἶναι γνωστά.
Πολλοί ἔγραψαν γιά αὐτόν, μιά καί ὅλοι, ὅσο τόν γνωρίσαμε, εἴχαμε πολλά νά ποῦμε. Ἀκόμη καί βιλίο ἀφιερώθηκε σέ αὐτόν ἀπό τήν κ. Βιβή Κοψιδᾶ – Βρεττοῦ μέ τίτλο, «Λαϊκός Σουρεαλισμός-Κώστας Ντε Βαλαμόντες – Ο αντιήρωας μιας παρα-λογικής αφήγησης».
Μόλις πρό ὀλίγου ψάχνοντας στό ἀρχεῖο μου βρῆκα κάτι πού θά ἤθελα νά τό προσθέσω. Ὡς γνωστόν ζητοῦσε νά ὐπογραφοῦν τά κείμενά του ἀπό, τούς κατά τήν γνώμη του, προβεβλημένους, στό νησί. Ἐπίσης ζητοῦσε διάφορες βεβαιώσεις γιά τήν καταγωγή του καί τά ἐπιτεύγματά του. Καί βέβαια ὅλοι ὑπέγραφαν ὅ,τι ἤθελε. Βρῆκα λοιπόν μιά βεβαίωση περί τῆς ἀρχοντικῆς καταγωγῆς του ἀπό τόν ἀείμνηστο Γιῶργο Ἀσδραχᾶ καί ἕνα ντοκουμέντο ἀπό κάποιο ἀρχεῖο στήν Κέρκυρα πού ἀναφέρεται σέ ἕναν Παναγιώτη Βαλαμόντε, στόν ὁποῖο ἀφιερώνεται μιά Ὡδή, γιά τήν ἀναγόρευσή του ὡς ἰατροῦ στό Πανεπιστήμιο τῆς Πίζας, μέ ἀναφορά σέ θεῖο του πού τόν βοηθησε νά σπουδάσει. Τό κείμενο τυπώθηκε στό Λιβόρνο πού ὅπως εἴπαμε παραπάνω ἔμενε καί ὀ Ἰωακείμ Βαλαμόντες. Ἔχω τό πρωτότυπο καί ἰσως νά μοῦ τό ἔδωσε ὁ ἴδος ὁ Γιῶργος Ἀσδραχᾶς, πού σίγουρα δέν θά εἶχε ἀντίρρηση νά τό δημοσιεύσω μαζί μέ τό κείμενο τοῦ ἀρχείου:
Κάποια στιγμή πολύ ἀργότερα, ἦταν καλοκαίρι τοῦ 1997, τόν συνάντησα στόν Ἅγιο Μηνᾶ. Ἔτρεξα νά τόν χαιρετήσω. Μοῦ εἶπε νά μήν τόν πλησιάσω διότι πράγματι βρισκόταν σέ κακή κατάσταση καί ἦταν καταλερωμένος πρᾶγμα ἀνήκουστο γιά τίς συνήθειές του. Τοῦ εἶπα νά πᾶμε γιά τόν καφέ. Ἀλλά μοῦ εἶπε ὄχι, μέ χαιρέτησε κουνώντας τό χέρι καί μέ μιά τραγική ἔκφραση ταλαιπωρημένου ἀνθρώπου στό πρόσωπο τράβηξε, βουβός πρός τά περιβόλια.
Δέν τόν ξανάδα.
Στό τέλος Ἰανουαρίου τοῦ 1998 ἔλαβα τό παρακάτω ψυχρό γραφειοκρατικό ἔγγραφο ἀπό τόν φίλο Σπῦρο Θᾶνο, μέ τόν τίτλο Αἰφνίδιοι Θάνατοι. Μαζί μοῦ ἔστειλε καί μιά δημοσίευσή του. Ἦταν ὁ ἐπίλογος μιᾶς ἐμφαντικῆς παρουσίας, μέ ἔντονα τά στοιχεῖα τῆς τραγικότητας, στήν μεταπολεμική μικρή μας πόλη.
Τά παραθέτω. Στήν μνήμη πλέον καί τῶν δύο.
Όταν βγῆκε ἀπ΄ τήν σκιά. Μιά ευαίσθητη προσέγγιση της συμπατριώτισσάς μας και μέλους του Συλλόγου μας , αξιότιμης κ. Χαράς Γιαννοπούλου - Παπαδάτου
Ἀναδημοσιεύουμε κείμενο τῆς συμπατριώτισσάς μας καί μέλους τοῦ Συλλόγου μας Χαρᾶς Παπαδάτου γιά τό νέο βιβλίο τοῦ καταξιωμένου λογοτέχνη κ. Κώστα Λογαρᾶ
Ἐμεῖς οἱ ἀναγνῶστες
Πρόκειται γιά τήν καταγραφή μιᾶς σύγχρονης τραγωδίας πού κυμαίνεται ἀνάμεσα σέ δύο πόλους. Τό Ἀλτινό, προέλευση τῆς ἡρωϊδας, πού ἡ λέξη περιέχει τήν ἔννοια τοῦ ὕψους, καί ἐκπροσωπεῖ τήν χοϊκή ἀντίληψη τῆς ζωῆς, μέ τούς στέρεους κανόνες πού διαμορφώνει.
Καί ἡ Ληθώ, προέλευση τοῦ ἥρωα. Μιά λέξη μέ βαρύ συμβολισμό. Σάν μιά ἀπό τις μοῖρες τοῦ μεταπολιτευτικοῦ θολοῦ τοπίου, τοῦ ἐξαναγκασμοῦ στήν λήθη ὅλων τῶν ἀξιῶν του. Ἐξαπλώθηκε καί ἀγκάλιασε ὅλους ὅσους χωρίς στέρεη ἀγωγή καί γνῶση ἔπεσαν στήν ἀγκάλη της χωρίς ἀντίσταση. Βέβαια τό κουτί τῆς Πανδώρας ὑπάρχει πάντα γιά ὅσους «δέν βολεῖ νά λησμονήσουν».
Ὅ ἥρωας τοῦ μυθιστορήματος δέσμιος τῆς περιρρέουσας ἀτμόσφαιρας ἀλλά καί τῆς κακῆς μητρικῆς ἀγωγῆς, χωρίς κρίση καί τόλμη ἀφήνεται στίς ἀθέμιτες πρακτικές γιά ἀνέλιξη. Στήν οὐσία δαπανᾶ τήν ζωή του γιά ἕνα ἀδιανό πουκάμισο γιά μιά ἄπιαστη Ἑλένη. Δέν εἶχε τά ἠθικά ἐφόδια οὔτε τήν κρίση καί τήν τόλμη. Παρά τό ὅτι ζεῖ μερικά συγκλονιστικά ΟΧΙ ἀπό τού δικούς του. Γυρισμένες πλάτες. Ἀλλά τίποτε δέν τόν ξυπνάει ἀπό τόν λήθαργο μιᾶς ἐπίπλαστης ἀνάξιας ζωῆς. Καί κερδίζει τά ἐπίχειρα. Φωνάζει ὁ Ὅμηρος «σφετέρησιν ἀτασθαλίησιν ὄλοντο», θέλοντας νά καταδείξει τήν ἐλευθερία τῆς βουλήσεως ἑνός ἑκάστου, ἀκόμη καί τήν ἐλευθερία τῆς καταστροφῆς του. Μιά τραγική φιγούρα ἀπό τίς πολλές πού μεθοδευμένα δημιούργησε ἡ φασίζουσα μεταπολιτευτική περίοδος στήν Ἑλλάδα.
Στό ἀντίποδα ἡ ἡρωΐδα τοῦ ἔργου, μέ τήν χοϊκή της διάπλαση, δέν δελεάζεται ποτέ ἀπό τήν Ληθώ. Ἔχει μέσα της τό καθαρό κύτταρο τῆς γνήσιας ζωῆς. Καί παρά τήν προπάθειά της νά σταθεῖ δίπλα στόν τραγικό ἥρωα καί ὕστερα ἀπό μιά ἀπέλπιδα προσπάθεια καταβυθίσεως στήν ἔσχατη μορφή της, βρίσκει τήν δύναμη νά στρέψει καί αὐτή τήν πλάτη της καί νά ὁδηγηθεῖ πρός τήν ὑπαρξιακή καθαρότητα. Ἀχτίδα ἐλπίδας ἀπό τόν ζόφο. Μία σύγχρονη τραγωδία πού κατά τήν γνώμη μου θά μποροῦσε νά γίνει ἕνα ἐπιτυχημένο θεατρικό ἔργο.
Δέν κρύβω ὅτι διαβάζονας μέ πολλή προσοχή τό σπουδαῖο αὐτό κείμενο, τό ὁποῖο ἐκτιλίσσεται σέ πολλά ἐπίπεδα, ἐρχόταν συνεχῶς στό μυαλό μου τό ποίημα Ἄγραφον τοῦ Ἄγγ. Σικελιανοῦ, πού γράφτηκε στά μαῦρα χρόνια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς καί διαπραγματεύεται ἀκριβῶς τήν σήψη καί τήν ὑπέρβασή της μέ φόντο τόν σκουπιδότοπο τῆς Σιών. Παραθέτω ἕνα τμῆμα πού θεωρῶ ὅτι ἀντανακλᾶ τήν βαθύτερη φιλοσοφία τοῦ μυθιστορήματος τοῦ Κ. Λογαρᾶ.
Ἄγραφον
………….
Κι Αὐτός, χωρίς νά στρέψει τό κεφάλι
ἀπ’ τό σημεῖο πού κοίταζε, ἀποκρίθη:
«Τή φοβερήν ὀσμήν, ἐκεῖνος πόχει
καθάρια ἀνάσα, καί στή χώρα μέσα
τήν άνασαίνει, όθ’ ἤρθαμε… Μά, τώρα
αὐτό πού βγαίνει ἀπ’ τή φτορά θαυμάζω
μέ τήν ψυχή μου ὁλάκερη… Κοιτάχτε
πῶς λάμπουνε τά δόντια αὐτοῦ τοῦ σκύλου
στόν ἥλιο·ὡς τό χαλάζι, ὡσάν τό κρίνο,
πέρα ἀπ’ τή σάψη, ὑπόσκεση μεγάλη,
ἀντιφεγγιά τοῦ Αἰώνιου, μά κι ἀκόμα σκληρή τοῦ Δίκαιου ἀστραπή κι ἐλπίδα!»
https://charapapadatou.gr/me-s-o-nagn-stes/
…………………
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΡΤΕΚΗΣ Η ερμηνεία ενός ρόλου είναι η πιο ηθική στιγμή του προσώπου"
Η "Σκοτεινή Θάλασσα", οι viral σκηνές του Οικονομίδη, η παράσταση που ανέβασε για τους Κούρδους πρόσφυγες και η σημασία της διατήρησης της μνήμης και όχι του θρήνου
https://www.news247.gr
ΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΌ ταλέντο, σε πολλούς και διαφορετικούς ρόλους ,που τον βλέπουμε,να μετουσιώνεται κάθε φορά , και σε διαφορετικό χαρακτήρα !
Πότε σαν τον σκληρό , στη δύσκολη σκηνή για την “Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς” πότε σαν τον << Σάββα Γκορίτσα>> ,στη Σκοτεινή θάλασσα τον σύζυγο της Όλγας. αργό ,λιγομίλητο Χαμηλών τόνων, αλλά και διαλλακτικό, ένα εξ ίσου απαιτητικό ρόλο , που όμως μας κάνει να αναρωτιόμαστε ,αν στ αλήθεια , είναι ο ίδιος !
Συμμετείχε στην ταινία «Έντεκα», αποσπώντας και το βραβείο ερμηνείας στο ελληνικό 48 hours Film project Festival, αλλά και στο Λας Βέγκας όπου συμμετείχαν οι καλύτερες ταινίες του θεσμού από 79 χώρες.
Πέρασαν πάνω από 35 ίσως χρόνια πριν τον συναντήσω τηλεοπτικά ,όμως τον γνώρισα αμέσως Μπορεί να τον θυμόμουνα με την τσάντα του δημοτικού στην πλάτη και με το ανέμελο χαμόγελο του νεαρού κύριου ! όμως ναί τον γνώρισα ! κάτι στο βάθος των ματιών του σαν να μου ψιθύριζε εγώ είμαι ! ο Γιάννης της κυρίας Τσορτέκη πράγματι και μου έφερε στο νου όλες τα ξέγνοιαστες στιγμές της νιότης ! τότε που δεν είχαμε μάθει να λέμε το ΑΝΤΙΟ στα αγαπημένα μας πρόσωπα που σήμερα μας κοιτούν χαμογελώντας από ψηλά με ικανοποίηση ψιθυρίζοντάς μας ,να οι δρόμοι των παλιών εποχων δεν χάθηκαν επιτέλους συναντήθηκαν !
Ο Γιάννης Τσορτέκης, είναι πλέον ένας φτασμένος ηθοποιός με τεράστιο ταλέντο και όσο και αν λόγω ορισμένων ρόλων του να έχουμε σχηματίσει την εικόνα του “σκληρού” στην πραγματικότητα πρόκειται για τον ίδιο ευαίσθητο νεαρό μικρό κύριο όπως τον αποκαλούσαμε του τότε που <<όπως εξομολογείται ο ίδιος, δεν του περνάει καν απ’ το μυαλό να εκδικηθεί, και αντιμετωπίζει την κάθε του επαγγελματική του σχέση σαν ερωτική >>
. Γι’ αυτό και τον βλέπουμε να μεταλλάσσεται και να μεταμορφώνεται, πείθοντάς μας ότι είναι γεννημένος για να ενσαρκώσει την κάθε περσόνα που υποδύεται.
https://www.elculture.gr/blog/article/giannis-tsortekis
Συμμετείχε στον κινηματογράφο στην ταινία "Το μικρό ψάρι" και πρόσφατα στην ταινία "Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς".
Το 2021 πήρε το βραβείο «Καλύτερος Ηθοποιός» για τον ρόλο του στην συγκεκριμένη ταινία
Συμμετείχε στη σειρά Καρτ Ποστάλ (ΕΡΤ1), και παίρνοντας μέρος φέτος στη Σκοτεινή Θάλασσα γίνεται για εμάς ο λιγομίλητος << Σάββας >>ο οποίος έχοντας περάσει τη μισή ζωή του στη θάλασσα ως ψαράς, σαν βρίσκεται μόνος του στα ανοιχτά, θεωρεί ότι «μιλάει με τον Θεό»
Συμμετέχει στον Δάσκαλο του Χριστόφορου Παπακαλιάτη που θα προβληθεί στο MEGA!
η ευχή μας από καρδιάς Γιάννη
<< Παντοτινές επιτυχίες !!! >>>
Δασικοί χάρτες - Eὐδείελος - Χαρά Παπαδάτου Γιαννοπούλου
Σχετικά μέ τό θέμα ἔχει γίνει μιά ἐμπεριστατωμένη παρέμβαση.
Ἐγώ θά ἤθελα νά προσθέσω κάτι ἀκόμη.
Εἶναι γνωστόν ὅτι ἡ Χώρα μας δέν ἔχει κάνει τίποτε μέ τήν
χωροταξική ὀργάνωση τῆς Χώρας στήν ὁποία συγκαταλέγονται
κυρίως οἱ χρήσεις γῆς καί κατ’ ἐπεκτασιν οἱ δασικές ἐκτάσεις.
Αὐτό ὁδήγησε στήν ἀλόγιστη καταπάτηση καί καταστροφή πολλῶν
ἰδιαίτερων χαρακτηριστικῶν τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου.
Καί πρωτίστως στήν καταστροφή τοῦ πρωτογενοῦς
ἀλλά καί δευτερογενοῦς παραγωγικοῦ τομέα τῆς Χώρας.
Ὅλοι θυμόμαστε στήν δεκαετία τοῦ 1980 πού πληρωνόταν
οἱ ἀγρότες γιά νά ξεριζώσουν ἑλιές καί ἀμπέλια.
Φυσικά πρός χάριν τῆς Ἰταλίας καί Ἰσπανίας,
ὥστε νά μήν ἀποτελοῦμε ἀνταγωνιστική χώρα γιά τά δικά τους
προϊόντα.Ἴσως καί νά μᾶς δέχτηκαν στήν Εὐρωπαϊκή
Ἕνωση μέ τήν προϋπόθεση αὐτή. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἀπό
τότε πού μπήκαμε στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, καταστράφηκε
ἐντελῶς ἡ γεωργική μας παραγωγή, ὅτι ἔκλεισαν ὅλες οἱ
βιοτεχνικές καί βιομηχανικές μονάδες μεταποιήσεως τῶν
προϊόντων τοῦ πρωτογενοῦς τομέα καί ἄν πᾶμε καί λίγο παρακάτω
δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι τό 1980 τό ἐθνικό ἔλλειμμα ἦταν ἀμελητέο
καί τώρα μέ τόσα χρήματα πού ὑποτίθεται ὅτι ἦρθαν ἀπό
τήν ΕΟΚ εἴμαστε βουτηγμένοι στά χρέη καί μέ τήν περιουσία
τοῦ δημοσίου ὑποθηκευμένη γιά 100 χρόνια στούς δανειστές.
Ὑπῆρξε Βουλή πού δέχτηκε τήν ὑποδούλωσή μας.
Ὅπως διάβασα κάπου, ἡ Εὐρώπη μᾶς καθόρισε σάν
Χώρα ἀναψυχῆς. Ὅλοι λοιπόν γκαρσόνια καί ὑπηρέτες τῶν ξένων.
Ἔτσι οἱ δασικοί χάρτες αὐτή τήν στιγμή ἔχουν μιά ξεχωριστή
σημασία. Διότι δέν καλοῦντα μόνο νά καταγράψουν τά δάση,
αὐτά πού ὑπάρχουν σήμερα, ἀλλά νά διαφυλάξουν
τήν γεωργική γῆ γιά νά μπορέσει ἡ Χώρα κάποια στιγμή,
πού θά ξυπνήσει, νά ξαπάρει τήν οἰκονομία στά χέρια της.
Διότι θά πρέπει νά καταλάβουμε ὅλοι, ὅτι οἱ παραγωγικοί τομεῖς,
αὐτοί δηλαδή πού δημιουργοῦν πλοῦτο εἶναι ὁ πρωτογενής
(ὅ, τι βγάζει ἡ γῆ καί ἡ θάλασσα) καί ὁ δευτερογενής
(βιοτεχνία, βιομηχανία, οἰκοδομήσεις, ἐνέργεια).
Ὅλες οἱ ἄλλες δραστηριότητες, ὑγεία, παιδεία, διοίκηση,
ξοδεύουν χρήματα δέν παράγουν. Ὅσο γιά τόν τουρισμό,
τήν δῆθεν βαριά βιομηχανία τῆς Ἑλλάδας θά τά ποῦμε μιά ἄλλη φορά.
Θεωρῶ λοιπόν ὅτι θά πρέπει νά εἴμαστε στήν περίπτωση
αὐτή πολύ προσεκτικοί. Εἶναι σαφές ὅτι πολλές καί μεγάλες ἐκτάσεις
πού παλιά ἦταν καλλιεργήσιμες, ἰδίως γεμάτες ἐλιές
καί λοιπές δενδροκαλλιέργειες, μέ τήν ἐγκατάλειψή τους ἔχουν λογγώσει.
Γιατί εγκαταλείγθηκαν ?Αυτό έχει σχέση με μέ τόν Β΄παγκόσμιο πόλεμο
καί τήν ἡλίθια ἀνθρωποφαγική περίοδο πού ἀκολούθησε, πού δημιούργησε
κίνηση φυγῆς τῶν ἀνθρώπων πρωτίστως στά μεγάλα ἀστικά κέντρα.
Καί μετά μέ τήν μεγάλη μετανάστευση ἑνός σφριγηλοῦ ἀνθρώπινου
δυναμικοῦ στίς δεκαετίες τοῦ 50 καί 60 πρόςτό ἐξωτερικό.
Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἀποκλειστοῦν ἀπό μελλοντική
καλλιέργεια ἐκτάσεις δενδροκαλλιεργειῶν, ἐν ὄψει μάλιστα
τοῦ ὅτι πρέπει νά προωθηθεῖ ὁ πρωτογενής ἀναπτυξιακός
τομέας πού εἶναι ἀπόλυτα ἀναγκαῖος γιά τήν ἐθνική οἰκονομία.
Δέν ξέρω μέ ποια κριτήρια γίνεται ὁ χαρακτηρισμός τῶν δασικῶν ἐκτάσεων.
Ἀπό τήν πυκνότητα καί μόνο; Μήπως θά πρέπει νά γίνει
καί ποιοτικός ἔλεγχος τῶν δένδρων πού ὑπάρχουν καί νά
προσδιορισθοῦν οἱ περιοχές πού μποροῦν νά καλλιεργηθοῦν ξανά;
Ἡ φωτογραφία πού δημοσιεύω χαρακτηρίζεται ὡς δασική περιοχή.
Εἶναι ὅμως γεμάτη ἐλιές καί ὄχι μόνο. Θεωρῶ λοιπόν
ὅτι πρέπει νά γίνει ἐπαναξιολόγηση μέ γνώμονα τήν
δυνατότητα ἐπανεκκινήσεως τοῦ πρωτογενοῦς τομέα.
Περιοχές πού παρουσιάζουν μεγάλη πυκνότητα δενδροκαλλιεργειῶν
καί ἰδίως ἐλιῶν νά ἀντιμετωπισθου μέ ἰδιαίτερο τρόπο.
Ἴσως καί μέ μεταβατικές διατάξεις ὅπως: ἄνσέ 5 π.χ. χρόνια
οἰ ἐκτάσεις αὐτές πού παρουσιάζουν, σύμφωνα μέ τήν
γνωμοδότηση βέβαια γεωπόνων, δενδροκαλλιέργιες
καί κυρίως έλιές δέν καλλιεργηθοῦν νά περιέρχονται στίς δασικές
ἐκτάσεις ἤ σέ εἰδική κατηγορία πού θά πρέπει νά μελετηθεῖ
ποιά θά εἶναι. Ἐδῶ ὑπεισέρχεται ἡ ἔννοια τῶν χρήσεων γῆς
πού κάποια στιγμή κάτι πρέπει νά γίνει, μιά καί τά κατά
καιρούς ὑπουργεῖα, κλείνουν τά μάτια. Ὅσον ἀφορᾶ τόν φόβο
μήπως ἀντί γιά καλλιέργειες μετατραποῦν σέ τουριστικές περιοχές,
γιά αὐτό ὑπάρχει ἡ νομοθεσία πού καθορίζει τά θέματα αὐτά
γιά τήν ἐκτός σχεδίου δόμηση. Καί ἡ ὁποία μπορεῖ νά
συμπληρωθεῖ ἄν χρειάζεται.
ΘΕΜΑ : ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΧΑΡΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 41 Τ.Κ. 10441 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ.6944848008 e-mail: olefkadion@gmail.com
ΑΘΗΝΑ 11/02/2021
ΠΡΟΣ :Τον κ. Πρόεδρο του Δ.Σ. του Δήμου Λευκάδας και δια του προεδρείου προς όλους τους δημοτικούς συμβούλους και τις δημοτικές κοινότητες με την αίτηση να εκφωνηθεί το παρόν στην συνεδρίαση του ΔΣ
ΘΕΜΑ : ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΧΑΡΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
Εν όψη της προκείμενης συνεδρίασης του ΔΣ με το ως άνω θέμα και εκφράζοντας τις ανησυχίες εκατοντάδων Λευκαδίων συμπατριωτών μας , θέτουμε υπόψη του ΔΣ τα παρακάτω:
1.Κατόπιν μιας προκαταρκτικής μελέτης, με την βοήθεια νομικών και μηχανικών συμπατριωτών μας, διαπιστώνουμε ότι ο δασικός χάρτης της ΠΕ Λευκάδας, όπως παρουσιάζεται στον σχετικό διαδικτυακό τόπο , κάθε άλλο παρά αποτυπώνει την πραγματική κατάσταση της εκτός ορίων οικισμών περιοχής των νησιών μας δεδομένου ότι:
a) Σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχουν υπαχθεί στην δασική νομοθεσία οι ανέκαθεν γεωργικώς καλλιεργούμενες εκτάσεις (λιοστάσια, αμπέλια, κλπ)
b)Έχουν υπαχθεί στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας οι χορτολιβαδικές εκτάσεις που βρίσκονται επί ημιορεινών, ορεινών και ανώμαλων εδαφών και συγκροτούν φυσικά οικοσυστήματα αποτελούμενα από φρυγανική, ποώδη ή άλλη αυτοφυή βλάστηση ή από δασική μεν βλάστηση που δεν συνιστά δασοβιοκοινότητα που στη λήψη Α/Φ έτους 1945 ή, εφόσον αυτές δεν είναι ευκρινείς, του 1960, εμφάνιζαν αγροτική μορφή.
c)Έχουν υπαχθεί στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας οι εκτάσεις που εμφανίζονται στις αεροφωτογραφίες του 1945, ή εφόσον αυτές δεν είναι ευκρινείς του 1960, με αγροτική μορφή που δασώθηκαν μεταγενέστερα και απέκτησαν την μορφή της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ν. 998/1979 (δηλ. Δασική έκταση / έκταση όπου η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά») την στιγμή που οι ως άνω εκτάσεις εξαιρούνται ρητά από την δασική νομοθεσία σύμφωνα με την παρ.3 Άρθρο τέταρτο, του ν.4617/2019
d)Εν ολίγοις τεράστιο ποσοστό των αγροτικών εν γένει εκτάσεων που στον ορθοφωτοχάρτη του 1945 φέρουν την ένδειξη Α ( μη δασικό) , στον δασικό χάρτη όπως έχει αναρτηθεί χαρακτηρίζονται ως δασικές εν γένει εκτάσειςκαι φέρουν τον χαρακτηρισμό ΑΔ.
e)Δεν λείπουν βέβαια και οι περιπτώσεις όπου εκτάσεις που εμφανίζονται στις αεροφωτογραφίες του 1945 με την ένδειξη Δ, δηλ δασική εν γένει έκταση, μετατρέπονται σε ΔΑ δηλ. μη δασική, ιδιαίτερα σε εκτάσεις μεγαλοεπενδυτών ή όσων τέλος πάντων έκαμαν το όποιο κουμάντο τους 2αντίθετα με τον κατά κανόνα χαρακτηρισμό ΑΔ των εκτάσεων που ανήκουν σε μικροϊδιοκτήτες .
2.Με βάσει τα παραπάνω σας καλούμε στην όποια απόφασή σας να σταθμίσετε τα παραπάνω δεδομένα και να κινηθείτε στην κατεύθυνση της ριζικής αντιμετώπισης των προβλημάτων που προκύπτουν μετά την ανάρτηση του δασικού χάρτη , έχοντας υπόψη ότι από την στιγμή της ανάρτησης, η όποια εν ζωή δικαιοπραξία σε εκτάσεις με την ένδειξη ΑΔ και μέχρι την λειτουργία του δασολογίου δεν είναι δυνατή , καθόσον δεν προβλέπεται πλέον μετά την ανάρτηση η έκδοση πράξης εξαίρεσης από την δασική νομοθεσία σε εκτάσεις που εμφανίζονται στις αεροφωτογραφίες του 1945/1960 με αγροτική μορφή και οι οποίες δασώθηκαν μεταγενέστερα δηλαδή :
Όλες οι εκτάσεις με την ένδειξη ΑΔ μετά την ανάρτηση δηλαδή από σήμερα και στο εξής αντιμετωπίζονται ως δασικές μέχρι και εάν τελεσιδικήσουν οι όποιες ενστάσεις τυχόν υποβληθούν.
Καταλήγοντας η πρότασή μας περιληπτικά είναι :
Με απόφαση της αρμόδιας αρχής να ανασταλεί επ αόριστον η ανάρτηση του δασικού χάρτη στο σύνολο της ΠΕ Λευκάδας.
Ουδεμία παράταση στην υποβολή ενστάσεων δεν έχει νόημα δεδομένου ότι το βασικό πρόβλημα των δασωθέντων αγρών δεν επιλύεται εντός του πλαισίου των προδιαγραφών σύνταξης των δασικών χαρτών.
Μέχρι την ανασύνταξη και την εκ νέου ανάρτηση του δασικού χάρτη για τις όποιες δικαιοπραξίες να λαμβάνεται υπόψη όχι ο αναρτημένος δασικός χάρτης αλλά ο αναρτημένος ιστορικός ορθοφωτοχάρτης ( δηλ. η αποτύπωση των δασικών εκτάσεων επί των Α/Φ του 1945/60).
Μετά την ανασύνταξη και στο στάδιο υποβολής ενστάσεων που θα ακολουθήσει να δίδονται δωρεάν και σε ψηφιακή μορφή στον κάθε ενδιαφερόμενο όλα τα στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η διοίκηση για τον χαρακτηρισμό της έκτασης που τον ενδιαφέρει ( Α/Φ , φωτοερμηνεία κ.λ.π.)
Να αποτυπωθούν στον νέο Δασικό χάρτη όλες οι πράξεις της διοίκησης (χαρακτηρισμού, ορίων κλπ ) με παραπομπή σε δικτυακό τόπο απ όπου ο κάθε πολίτης να μπορεί να λαμβάνει πλήρη γνώση.
Αθήνα 11/12/2021
Για το Δ.Σ.
ο Πρόεδρος ο Γεν. Γραμματέας
Λογοθέτης Θεοφύλακτος Χόρτης Κωνσταντίνος
Μεταξύ νερού και γης
Ο διευθυντής σύνταξης της «Π» Κωνσταντίνος Μάγνης γράφει…
04 Οκτ. 2021
